Martin Luther King-Day: Inkopen!
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
17 Januari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Vandaag was de dag van de inkopen. Ik had werkelijk helemaal niets in huis, dus ik moest vanochtend eerst naar de supermarkt. Van Mariah (de huurder van het huis dat ik huur) had ik een paar tips gekregen. In de buurt zit een biologische supermarkt, Wheatsville. Inderdaad, even tien minuten lopen, en ik liep er zo tegenaan. Het was vanochtend nog wel fris hier, ook niet gek met die 3 graden van vannacht.
Supermarkt
Wat is het lastig om boodschappen te doen in een ander land, waar je de merken niet kent. Je zoekt je werkelijk een ongeluk. Voor mijn collega's: ik heb genoeg search costs gehad voor vandaag, en dat terwijl ik normaal snel-snel ben. In de Wheatsville heb ik gevraagd naar een winkel die handdoeken en beddengoed verkoopt, daar waren ze erg behulpzaam mee. Gelukkig hadden ze wel goede appels (Gala', ze waren best OK van smaak) en ik heb meteen ook maar een tray mandarijnen meegezeuld. Een paar opvallende zaken van vanochtend:
1) Men ontbijt niet met brood zoals wij. In plaats daarvan nemen ze een 'breakfast taco' (Hendrieke, echt waar!) die je bijv. bij de Wheatsville vers meekrijgt.
2) Een bruin brood, gesneden, niets geks, is hier verschrikkelijk duur. 8 dollar! Ik wist niet wat ik zag. Vandaar dat iedereen buiten de deur ontbijt.
3) Er is dus ook amper broodbeleg. Geen vleeswaren, geen kaas. Heb wel jam gevonden, nota bene van Bonne Maman (heb ik thuis ook, fijn!)
4) Iets wat ik uit Canada herkende: macaroni & cheese. Vreselijke caloriebommen, dat wel, maar destijds vond ik het erg lekker.
5) Net als op TV: ze pakken de boodschappen voor je in. Raar hoor, ben ik niet gewend! De kassa-kerel keek ook wel erg raar toen ik daarmee begon, moet ik zeggen ;-)
De grote dingen: het warenhuis
Toen moest ik nog steeds handdoeken en beddengoed regelen. Het was best een eindje op de kaart. Van 33rd street eerst naar Duval Street, dan Duval aflopen tot en met de kruising tot 51st Street, en dan de snelweg over en het winkelcentrum in. Uiteindelijk was het zo'n 25 blokken, plus het industrieterrein. En daar loop je dan. Het werd aardig warm, en uiteindelijk bleek het toch 5 kilometer sjouwen te zijn, bijna een uur... Toen ik er bijna was dacht ik toch wel dat een fiets wellicht handig zou zijn. Ik zag die hele terugweg al voor me: dekbed, lakens, waterkoker, en maar strompelen...
Uiteindelijk ben ik in de Target, een discount warenhuis, ook geslaagd. Ik heb inderdaad een fiets gekocht. Wellicht had dat achteraf goedkoper gekund via de Amerikaanse 'marktplaats', maar goed, nu heb ik ook een goede deal en best een grappige fiets voor zo'n 100 euro.
In zo'n winkel loop je rond met best wel een zoekend gezicht...:
- Je zoekt bijvoorbeeld theedoeken, maar die blijken hier niet te bestaan omdat men daar een ander soort doekensoort voor gebruikt
- Je zoekt een afwasborstel, maar die worden amper gebruikt, in plaats daarvan gebruikt men een soort sponsachtig geval dat volgens mij heel snel heel smerig wordt, maar goed
- Je zoekt een dekbed, maar die bestaan hier niet. In plaats daarvan gebruiken ze 'comforters', een soort dekbed en hoes aan elkaar vastgenaaid. Voordeel dat het dekbed niet gaat zweven in de hoes, maar praktisch in de was is het niet.
- Fietsen hebben geen achterrekje, en ze hebben allemaal een stang
- En een theepot hadden ze niet eens :-( :-( :-( da's een probleem, want een primaire levensbehoefte voor ondergetekende!
Maar goed, met die fiets ben ik wel weer thuisgekomen, over de Austinse heuvels (ik was doodop..!). Met het stuur vol tassen, beetje zoals een Nederlandse hoort te doen :-) Waar ik vanochtend heb gelopen waren er praktisch allemaal fietspaden. Dat schijnt niet heel veel voor te komen in de VS. Er fietsen hier best veel mensen, vooral vanwege de universiteit.
Morgen ga ik voor het eerst naar de universiteit. Vanwege het beperkte broodaanbod heb me voorgenomen om 's middags en 's avonds aan de universiteit te eten, zo maak ik lange werkdagen en hoef ik niet moeilijk te doen qua eten voor 1 persoon. Ik hoop dat de mensa (of andere eettentjes) een beetje okee zijn!
Ik heb ook wat foto's geupload, van het huis (buitenkant), de straat, en mijn nieuwe rare blauwe fiets met witte banden (da's wel hip natuurlijk).
Supermarkt
Wat is het lastig om boodschappen te doen in een ander land, waar je de merken niet kent. Je zoekt je werkelijk een ongeluk. Voor mijn collega's: ik heb genoeg search costs gehad voor vandaag, en dat terwijl ik normaal snel-snel ben. In de Wheatsville heb ik gevraagd naar een winkel die handdoeken en beddengoed verkoopt, daar waren ze erg behulpzaam mee. Gelukkig hadden ze wel goede appels (Gala', ze waren best OK van smaak) en ik heb meteen ook maar een tray mandarijnen meegezeuld. Een paar opvallende zaken van vanochtend:
1) Men ontbijt niet met brood zoals wij. In plaats daarvan nemen ze een 'breakfast taco' (Hendrieke, echt waar!) die je bijv. bij de Wheatsville vers meekrijgt.
2) Een bruin brood, gesneden, niets geks, is hier verschrikkelijk duur. 8 dollar! Ik wist niet wat ik zag. Vandaar dat iedereen buiten de deur ontbijt.
3) Er is dus ook amper broodbeleg. Geen vleeswaren, geen kaas. Heb wel jam gevonden, nota bene van Bonne Maman (heb ik thuis ook, fijn!)
4) Iets wat ik uit Canada herkende: macaroni & cheese. Vreselijke caloriebommen, dat wel, maar destijds vond ik het erg lekker.
5) Net als op TV: ze pakken de boodschappen voor je in. Raar hoor, ben ik niet gewend! De kassa-kerel keek ook wel erg raar toen ik daarmee begon, moet ik zeggen ;-)
De grote dingen: het warenhuis
Toen moest ik nog steeds handdoeken en beddengoed regelen. Het was best een eindje op de kaart. Van 33rd street eerst naar Duval Street, dan Duval aflopen tot en met de kruising tot 51st Street, en dan de snelweg over en het winkelcentrum in. Uiteindelijk was het zo'n 25 blokken, plus het industrieterrein. En daar loop je dan. Het werd aardig warm, en uiteindelijk bleek het toch 5 kilometer sjouwen te zijn, bijna een uur... Toen ik er bijna was dacht ik toch wel dat een fiets wellicht handig zou zijn. Ik zag die hele terugweg al voor me: dekbed, lakens, waterkoker, en maar strompelen...
Uiteindelijk ben ik in de Target, een discount warenhuis, ook geslaagd. Ik heb inderdaad een fiets gekocht. Wellicht had dat achteraf goedkoper gekund via de Amerikaanse 'marktplaats', maar goed, nu heb ik ook een goede deal en best een grappige fiets voor zo'n 100 euro.
In zo'n winkel loop je rond met best wel een zoekend gezicht...:
- Je zoekt bijvoorbeeld theedoeken, maar die blijken hier niet te bestaan omdat men daar een ander soort doekensoort voor gebruikt
- Je zoekt een afwasborstel, maar die worden amper gebruikt, in plaats daarvan gebruikt men een soort sponsachtig geval dat volgens mij heel snel heel smerig wordt, maar goed
- Je zoekt een dekbed, maar die bestaan hier niet. In plaats daarvan gebruiken ze 'comforters', een soort dekbed en hoes aan elkaar vastgenaaid. Voordeel dat het dekbed niet gaat zweven in de hoes, maar praktisch in de was is het niet.
- Fietsen hebben geen achterrekje, en ze hebben allemaal een stang
- En een theepot hadden ze niet eens :-( :-( :-( da's een probleem, want een primaire levensbehoefte voor ondergetekende!
Maar goed, met die fiets ben ik wel weer thuisgekomen, over de Austinse heuvels (ik was doodop..!). Met het stuur vol tassen, beetje zoals een Nederlandse hoort te doen :-) Waar ik vanochtend heb gelopen waren er praktisch allemaal fietspaden. Dat schijnt niet heel veel voor te komen in de VS. Er fietsen hier best veel mensen, vooral vanwege de universiteit.
Morgen ga ik voor het eerst naar de universiteit. Vanwege het beperkte broodaanbod heb me voorgenomen om 's middags en 's avonds aan de universiteit te eten, zo maak ik lange werkdagen en hoef ik niet moeilijk te doen qua eten voor 1 persoon. Ik hoop dat de mensa (of andere eettentjes) een beetje okee zijn!
Ik heb ook wat foto's geupload, van het huis (buitenkant), de straat, en mijn nieuwe rare blauwe fiets met witte banden (da's wel hip natuurlijk).
-
18 Januari 2011 - 08:44
Ellen:
Hee Johanna,
Wat een herkenbaar verhaal! Zo'n vreemd land met allemaal vreemde gewoonten en dingen! Kan me nog herinneren hoe ik mijn eerste dagen in Noorwegen door 1 meter sneeuw ploeterde naar de dichtstbijzijnde supermarkt om daar geen idee te hebben waar ik mijn dagelijkse dingen vandaan moest halen. Maar, het houdt je van de straat, dat is een ding dat zeker is. Veel plezier met de ontdekkingsreis!
-
18 Januari 2011 - 10:29
Ma:
grappig dit verhaal kun je nagaan wat columbus vroeger tegengekomen is ha ha. de fiets lijkt veel op de fiets van je broer je begrijpt nu zeker ook het verhaal van het afwasspul van je pa het regent hier en het is 7 graden. veel succes vandaag en laat alles maar over je heen komen, geen gek idee dat ze alles voor je inpakken is dat in papieren tassen? dan weet ik dat, moet ik mijn eigen zwarte tas dan maar meenemen ha ha. groetjes -
18 Januari 2011 - 13:29
Albertine:
Leuk ja, al die gekke gewoontes. En die fiets vind ik wel heel gaaf. Kmis alleen nog wat blauwe franjes:)
Enne ma: kunnen ze bij de c1000 nog wat van leren! -
18 Januari 2011 - 17:46
Hendrieke:
Oh, even een opmerking van onervaren driekje die nog nooit ergens is geweest: Wat een typische foto's! Krijg het idee dat jij op een filmset woont. Als ik dit nou zo zie, dan ben ik heel erg benieuwd naar nog meer foto's! En natuurlijk de filmpjes!
Ik zie jou ook al helemaal voor me als je op die fiets rijdt. Op je hakschoenen, achterover hangend aan het stuur en wasknijpers aan je broekspijpen (anders krijg je het vet van je ketting in je broek).
Woon je trouwens aan de linker of aan de rechterkant van het huisje?
Ik sta te popelen op weer iets van je te horen!
Liefs
-
18 Januari 2011 - 20:29
Astrid Dekker:
Heeey Johanna.
Leuk om je zo te kunnen volgen!
Hoop dat je een leuke tijd hebt aan de andere kant van de plas!
Groetjes Astrid.
Oja...leuke fiets hoor!!! -
19 Januari 2011 - 14:04
Wilma :
Wat voortvarend allemaal. Meteen al een fiets gekocht! Een heel duidelijk verslag.
Leuk om zo op de hoogte te blijven.
Hier was het vannacht nog 2 graden onder nul.
Op dit moment schijnt de zon, voorafgegaan door een hevige hagelbui.
Veel succes daar en in de warenhuizen is alles nog steeds groots verpakt?
Groeten uit Epe -
19 Januari 2011 - 14:12
Johanna:
Ik ben erg blij met mijn fiets - vanochtend (woensdag) gefietst naar de universiteit binnen 7 minuten! Wat een verschil is dat met de Leusden-Tilburg reistijd. Ik moet hier maar niet te verwend worden! Ik heb alleen geen versnellingen op mijn fiets, en dat is met die heuvels hier toch niet heel handig, merk ik. Ach, goed voor de beenspieren!
Wilma - ja, alles is wel groot verpakt. Zo heb ik ook een monsterverpakking wasmiddel gehaald, kon niet kleiner. Het typische is dat ik hier nergens bigshoppers kan krijgen, die ik thuis standaard voor alles en nog wat gebruik. Gek: alles is hier groot, maar ze verpakken het in lullige plastic tasjes en papieren zakken die zo scheuren. Niet logisch.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
