Grand Canyon North Rim
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
24 Mei 2011 | Verenigde Staten, Grand Canyon
De Grand Canyon is gevormd in het Colorado Plateau – een omhooggeduwd stuk land doordat de Noord-Amerikaanse en de Pacifische aardplaten tegen elkaar zijn geduwd. Daardoor ligt de Grand Canyon op hoogte. De Desert View camping waar wij overnachtten lag dan ook op 7438 voet (2267 meter). Dat betekent dat het erg koud kan zijn ’s nachts.
Tusayan ruïne en museum
We zijn ’s ochtends eerst naar de Tusayan ruïne en bijbehorend museum geweest. Dat is een ruïne van een indianennederzetting die Spaanse avonturiers hebben ontdekt (en hem vervolgens een Spaanse naam hebben gegeven). In en rond de Grand Canyon woonden erg veel indianenvolken, waaronder de Hualapai, de Havasupai, de Paiute, de Navajo en de Hopi indianen. Elk van die volken heeft weer een andere manier van leven: de één verbouwt groente, de ander houdt het bij de jacht.
Nog steeds zijn er in Arizona en ook Utah erg veel indianen, de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. We zijn door een aantal reservaten heen gereden, waar je vervolgens wordt doodgegooid met standjes met ‘Navajo art and jewelry’ en variaties hier op. De mensen die je tegenkomt in benzinestations, winkels en in de Nationale Parken zijn ook vaker van Indiaanse afkomst.
Grand Canyon – North Rim
Hoewel het wel even een stukje rijden was (bijna 350 kilometer), zijn we vandaag ook nog naar de noordrand van de Grand Canyon geweest. Daardoor moesten we door The Painted Desert rijden, een woestijn met veel heuvels, kliffen en geulen die allemaal gekleurde laagjes hebben. Dat ziet er schitterend uit. De Grand Canyon aan de noordkant is lang niet zo indrukwekkend als aan de zuidkant. Dat komt omdat je lang niet zo ver kunt kijken. Deels komt dat ook omdat we de Grand Canyon van de andere kant al hadden gezien. Het blijft een hele lange, hele diepe scheur in de aardkorst die nogal wat ontzag genereert, aan de noord- dan wel aan de zuidkant.
Aan de North Rim hebben we voordat we zijn gaan wandelen eerst even wat gegeten. Opvallend is wat daarna gebeurde. Wij hadden onze buik vol met pizza, en wij staan (met twee overgebleven pizzapunten in een doos) even buiten. Op dat moment komt heel het cafetaria hoestend en proestend naar buiten zetten. Wat bleek: had een wat oudere man van het tafeltje naast ons een ongelukje gehad met een spuitbus met ‘bear spray’ (traangas voor beren). Als gevolg had hij erg pijn aan zijn ogen, had iedereen ademhalingsproblemen en kon al het eten worden weggegooid. Gelukkig waren wij net op tijd weg – wat is kamperen toch avontuurlijk…!
Coral Pink Sand Dunes
De Grand Canyon ligt nog in Arizona. Onze volgende National Park is Zion, en dat ligt in Utah. Vanaf de Grand Canyon reden we naar het noorden. Volgens het proces ‘hier op de kaart staat een boompje met een tentje, daar kunnen we kamperen’ reden we Utah binnen. Bij Kanab (je verzint het niet) zijn we het Coral Pink Sand Dunes State Park binnengereden. Het is een park bestaande uit duinen van roze zand. Het lijkt op de Loonse en Drunense Duinen, dan wel Soestduinen, maar dan met roze zand. Michiel heeft sterk het idee dat hij hier zeventien jaar geleden hier eerder is geweest – aan de Oosterringweg staat precies hetzelfde roze zand dat hier ook ligt.
Voordat we hier heerlijk hebben gedoucht hebben we hier een uurtje in de zonsondergang door deze roze duinen gebanjerd. In de zandduinen groeien veel meer planten dan je denkt. Ook lopen hier veel beesten rond, aan de sporen te zien dan, want de beesten zelf heb ik nog niet ontdekt. Het is hier weer prachtig. En een stuk minder koud dan de vorige nacht bij de Grand Canyon!
Tusayan ruïne en museum
We zijn ’s ochtends eerst naar de Tusayan ruïne en bijbehorend museum geweest. Dat is een ruïne van een indianennederzetting die Spaanse avonturiers hebben ontdekt (en hem vervolgens een Spaanse naam hebben gegeven). In en rond de Grand Canyon woonden erg veel indianenvolken, waaronder de Hualapai, de Havasupai, de Paiute, de Navajo en de Hopi indianen. Elk van die volken heeft weer een andere manier van leven: de één verbouwt groente, de ander houdt het bij de jacht.
Nog steeds zijn er in Arizona en ook Utah erg veel indianen, de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. We zijn door een aantal reservaten heen gereden, waar je vervolgens wordt doodgegooid met standjes met ‘Navajo art and jewelry’ en variaties hier op. De mensen die je tegenkomt in benzinestations, winkels en in de Nationale Parken zijn ook vaker van Indiaanse afkomst.
Grand Canyon – North Rim
Hoewel het wel even een stukje rijden was (bijna 350 kilometer), zijn we vandaag ook nog naar de noordrand van de Grand Canyon geweest. Daardoor moesten we door The Painted Desert rijden, een woestijn met veel heuvels, kliffen en geulen die allemaal gekleurde laagjes hebben. Dat ziet er schitterend uit. De Grand Canyon aan de noordkant is lang niet zo indrukwekkend als aan de zuidkant. Dat komt omdat je lang niet zo ver kunt kijken. Deels komt dat ook omdat we de Grand Canyon van de andere kant al hadden gezien. Het blijft een hele lange, hele diepe scheur in de aardkorst die nogal wat ontzag genereert, aan de noord- dan wel aan de zuidkant.
Aan de North Rim hebben we voordat we zijn gaan wandelen eerst even wat gegeten. Opvallend is wat daarna gebeurde. Wij hadden onze buik vol met pizza, en wij staan (met twee overgebleven pizzapunten in een doos) even buiten. Op dat moment komt heel het cafetaria hoestend en proestend naar buiten zetten. Wat bleek: had een wat oudere man van het tafeltje naast ons een ongelukje gehad met een spuitbus met ‘bear spray’ (traangas voor beren). Als gevolg had hij erg pijn aan zijn ogen, had iedereen ademhalingsproblemen en kon al het eten worden weggegooid. Gelukkig waren wij net op tijd weg – wat is kamperen toch avontuurlijk…!
Coral Pink Sand Dunes
De Grand Canyon ligt nog in Arizona. Onze volgende National Park is Zion, en dat ligt in Utah. Vanaf de Grand Canyon reden we naar het noorden. Volgens het proces ‘hier op de kaart staat een boompje met een tentje, daar kunnen we kamperen’ reden we Utah binnen. Bij Kanab (je verzint het niet) zijn we het Coral Pink Sand Dunes State Park binnengereden. Het is een park bestaande uit duinen van roze zand. Het lijkt op de Loonse en Drunense Duinen, dan wel Soestduinen, maar dan met roze zand. Michiel heeft sterk het idee dat hij hier zeventien jaar geleden hier eerder is geweest – aan de Oosterringweg staat precies hetzelfde roze zand dat hier ook ligt.
Voordat we hier heerlijk hebben gedoucht hebben we hier een uurtje in de zonsondergang door deze roze duinen gebanjerd. In de zandduinen groeien veel meer planten dan je denkt. Ook lopen hier veel beesten rond, aan de sporen te zien dan, want de beesten zelf heb ik nog niet ontdekt. Het is hier weer prachtig. En een stuk minder koud dan de vorige nacht bij de Grand Canyon!
-
27 Mei 2011 - 11:22
Hendrieke:
He Johanna en Michiel!
Toen ik de titel van dit verhaal zag, vroeg ik me even af of ik wel goed zat op te letten. Ik dacht even dat ik twee keer hetzelfde verhaal ging lezen. Maar ik zat niet helemaal goed op te letten, het gaat nu over het Noorden!
Dus eigenlijk moet je eerst het Noorden bezoeken en daarna het Zuiden. Dan denk je bij het Zuiden: oh wat mooi en dan kom je in het Noorden en denk je: oh dit is nog mooier!
Als ik dit verhaal zo lees, denk ik terug aan dat tv programma van die los geslagen jongeren die dan gedumpt werden in de rimboe in Utah. Is het daar echt erg om in een tentje te moeten overnachten?
Liefs xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
