Mijn onderzoeksassistent is een verhaal apart
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
29 April 2011 | Verenigde Staten, Austin
Eén van de fijnste aspecten van mijn onderzoeksprojecten hier is dat ik gebruik mag maken van Raji’s onderzoeksassistent, Mahesh. Ik gebruik zijn kennis en kunde om twee databases die ik van bedrijven heb gekregen om te zetten naar Excelbestanden. De databases die ik heb gekregen zijn geschreven in SQL, een databasetaal waar ik vrij weinig van begrijp. Dus ik ben erg blij met zijn hulp.
Sociaal enigszins apart
Alleen is de onderzoekassistent in kwestie wat apart. Mahesh is Indisch en hij is PhD student Computer Engineering. Het is me nooit officieel bevestigd, maar volgens mij hij heeft iets van autisme, wellicht het syndroom van Asperger. Ik weet het niet precies, maar sociaal gezien is ie wat apart. Zo spreekt hij nogal (erg!) luid, en op een melodieuze manier die niet helemaal bij de zinnen klopt, gek genoeg. Daar moet je even aan wennen. Ook kijkt hij je niet aan tijdens een gesprek. Zakelijke vragen kan hij prima beantwoorden, maar zodra je vraagt ‘hoe was je tentamen?’ dan slaat hij vast.
Hij kan ook niet zo best omgaan met veranderingen van planning, en moet je hem vooral geen twee taken tegelijkertijd geven, want hij kan zelf geen prioriteiten stellen. Hij komt vaak binnen met een krijtveeg op zijn voorhoofd en een paar krijtvegen op zijn broek. Als hij aan het werk is doet ie vrolijk zijn schoenen/sandalen uit. En laatst, toen zijn computer even ergens een paar minute mee bezig was, gooide hij zijn hoofd achterover in de bureaustoel en ging een tukje doen, zomaar op kantoor terwijl ik er naast zat. Leah was vreselijk verbaasd toen zij Mahesh voor het eerst zag – ze wilde hem meteen in therapie hebben. Ach, ik ben wel gewend om met vreemde (IT-) vogels te werken. En ergens vind ik zijn gedrag ook wel grappig.
Maar ook briljant!
Maar: ga je naast Mahesh zitten, en vraag je wat het probleem is, kan hij dat prima uitleggen (ondertussen moet je wel ‘yes’ zeggen, anders gaat het mis. Ook als je een stap kan overslaan moet je hem die stap gewoon laten uitleggen, anders gaat het mis). Ondanks de wat rare sociale interactie is hij enorm waardevol: hij werkt zeer precies, is extreem analytisch en kan als iets niet werkt heel systematisch nagaan waarom dat zo is. Ook werkt hij gigantisch geconcentreerd. Daar waar ik persoonlijk nog wel eens een koffie-momentje of een nu.nl-momentje nodig heb, is dat bij mijn onderzoeksassistent niet het geval (alleen wanneer zijn computer bezig is, gaat hij dus op standby). Al met al is hij dus erg waardevol.
Niet op komen dagen?
Deze dagen zijn Mahesh en ik bezig met het verwerken van één van die twee databases. En dat gaat nog niet zo makkelijk. Deel van het probleem is dat het een database format is en een SQL soort is waar Mahesh nog niet eerder mee heeft gewerkt. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goedkomt – Mahesh kan zich nieuwe computertalen snel eigen maken. Alleen nu zitten we een beetje vast, en komen we er niet uit. Ik begrijp heel goed waar het issue ligt (technisch gezien), maar ook ik mis de kennis om het op te kunnen lossen.
Wat het allemaal niet makkelijker maakt is dat Mahesh soms helemaal niet komt opdagen. Daar waar ik (inmiddels) perfect weet hoe ik met hem moet communiceren als hij er is, weet ik niet hoe ik hem moet benaderen als hij zomaar niet komt opdagen… Gisteren en vanochtend is dat twee keer gebeurd: we hadden afgesproken om aan het werk te gaan – komt ie niet. Uiteindelijk bleek hij wat problemen te hebben met wat opdrachten die hij nu rond het einde van het semester moest inleveren, op zich goeie redenen, maar het was niet in hem opgekomen om mij dat te laten weten. Dat is toch wat lastig (of de kerel in kwestie nou briljant is of niet).
Doorzetter
Ik laat hem maar gewoon even prutsen, vaak werkt dat prima. Veel van zijn denkkronkels kan ik volgen, maar niet echt allemaal. Hopelijk vindt hij vandaag of morgen de oplossing en kan ik snel met Excel aan de gang…
Mahesh is wel een stevige doorzetter. En zo gebeurde het dat Mahesh en ik op deze vrijdagavond pas om half negen het gebouw uitliepen. Want toen hadden we pas echt alle mogelijkheden uitgeprobeerd. We zijn er nog niet uit, helaas. Hij vroeg me 'ben je morgen ook op kantoor?' 'Nee, zondag wel, maar zaterdag kan ik het gebouw niet in'. Ik ben echt heel erg blij met mijn onderzoeksassistent.
PS: Ik wens jullie allemaal een gezellige Koninginnedag!
Sociaal enigszins apart
Alleen is de onderzoekassistent in kwestie wat apart. Mahesh is Indisch en hij is PhD student Computer Engineering. Het is me nooit officieel bevestigd, maar volgens mij hij heeft iets van autisme, wellicht het syndroom van Asperger. Ik weet het niet precies, maar sociaal gezien is ie wat apart. Zo spreekt hij nogal (erg!) luid, en op een melodieuze manier die niet helemaal bij de zinnen klopt, gek genoeg. Daar moet je even aan wennen. Ook kijkt hij je niet aan tijdens een gesprek. Zakelijke vragen kan hij prima beantwoorden, maar zodra je vraagt ‘hoe was je tentamen?’ dan slaat hij vast.
Hij kan ook niet zo best omgaan met veranderingen van planning, en moet je hem vooral geen twee taken tegelijkertijd geven, want hij kan zelf geen prioriteiten stellen. Hij komt vaak binnen met een krijtveeg op zijn voorhoofd en een paar krijtvegen op zijn broek. Als hij aan het werk is doet ie vrolijk zijn schoenen/sandalen uit. En laatst, toen zijn computer even ergens een paar minute mee bezig was, gooide hij zijn hoofd achterover in de bureaustoel en ging een tukje doen, zomaar op kantoor terwijl ik er naast zat. Leah was vreselijk verbaasd toen zij Mahesh voor het eerst zag – ze wilde hem meteen in therapie hebben. Ach, ik ben wel gewend om met vreemde (IT-) vogels te werken. En ergens vind ik zijn gedrag ook wel grappig.
Maar ook briljant!
Maar: ga je naast Mahesh zitten, en vraag je wat het probleem is, kan hij dat prima uitleggen (ondertussen moet je wel ‘yes’ zeggen, anders gaat het mis. Ook als je een stap kan overslaan moet je hem die stap gewoon laten uitleggen, anders gaat het mis). Ondanks de wat rare sociale interactie is hij enorm waardevol: hij werkt zeer precies, is extreem analytisch en kan als iets niet werkt heel systematisch nagaan waarom dat zo is. Ook werkt hij gigantisch geconcentreerd. Daar waar ik persoonlijk nog wel eens een koffie-momentje of een nu.nl-momentje nodig heb, is dat bij mijn onderzoeksassistent niet het geval (alleen wanneer zijn computer bezig is, gaat hij dus op standby). Al met al is hij dus erg waardevol.
Niet op komen dagen?
Deze dagen zijn Mahesh en ik bezig met het verwerken van één van die twee databases. En dat gaat nog niet zo makkelijk. Deel van het probleem is dat het een database format is en een SQL soort is waar Mahesh nog niet eerder mee heeft gewerkt. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goedkomt – Mahesh kan zich nieuwe computertalen snel eigen maken. Alleen nu zitten we een beetje vast, en komen we er niet uit. Ik begrijp heel goed waar het issue ligt (technisch gezien), maar ook ik mis de kennis om het op te kunnen lossen.
Wat het allemaal niet makkelijker maakt is dat Mahesh soms helemaal niet komt opdagen. Daar waar ik (inmiddels) perfect weet hoe ik met hem moet communiceren als hij er is, weet ik niet hoe ik hem moet benaderen als hij zomaar niet komt opdagen… Gisteren en vanochtend is dat twee keer gebeurd: we hadden afgesproken om aan het werk te gaan – komt ie niet. Uiteindelijk bleek hij wat problemen te hebben met wat opdrachten die hij nu rond het einde van het semester moest inleveren, op zich goeie redenen, maar het was niet in hem opgekomen om mij dat te laten weten. Dat is toch wat lastig (of de kerel in kwestie nou briljant is of niet).
Doorzetter
Ik laat hem maar gewoon even prutsen, vaak werkt dat prima. Veel van zijn denkkronkels kan ik volgen, maar niet echt allemaal. Hopelijk vindt hij vandaag of morgen de oplossing en kan ik snel met Excel aan de gang…
Mahesh is wel een stevige doorzetter. En zo gebeurde het dat Mahesh en ik op deze vrijdagavond pas om half negen het gebouw uitliepen. Want toen hadden we pas echt alle mogelijkheden uitgeprobeerd. We zijn er nog niet uit, helaas. Hij vroeg me 'ben je morgen ook op kantoor?' 'Nee, zondag wel, maar zaterdag kan ik het gebouw niet in'. Ik ben echt heel erg blij met mijn onderzoeksassistent.
PS: Ik wens jullie allemaal een gezellige Koninginnedag!
-
01 Mei 2011 - 10:51
Ma:
goedemorgen johanna, beetje late reactie maar ik heb gisteren geen tijd genomen om te schrijven.kloostermarkt he.
zoals gewoonlijk begon dit al vroeg, je kunt ook zeggen dat de dag ervoor lang was, vanwege het crossen van de brommers snachts. heb wel het idee dat het wat minder wordt, maar daar zijn de meningen over verdeeld, het was hier prachtig weer alleen de wind waait wat krachtig, voor ons doen dan, smorgens even over de markt gelopen, vis gekocht en dan lekker de stoelen vooraan in de dam gezet en daar blijven zitten tot de markt is afgelopen, gezellig want we hebben nog steeds de muziekman tegenover ons huis staan, deze heeft dan mooie muziek , aan het eind van de middag doet hij dan verzoeknummers is dan wel gezellig.oom klaas en tante roely zijn geweest en verder iris, pieter herwin en astrid, klaas en linda, albertine en roelant en anne marie, en hendrieke was thuis maar die moest om 4uur weer terug naar adam, die moest werken savonds, dus al met al was de dag geslaagd met nog mooi een zondag er achter aan.
anne marie is erg grappig, ze lacht bijna de hele dag, behalve als ze iets moet wat ze op dat moment niet in gedachten had, dan gaat het gas volop aan .zeer gezond allemaal, ze begint nu een beetje te praten, u u u is kus,di di is dicht, en auto zegt ze ook. ze gaat ook staan lopen nog niet maar daar heeft ze geen tijd voor want ze is veel drukker met andere dingen
voor de rest niet zo veel nieuws, weet alleen dat het hier kurkdroog is en dat elke avond de groente in de tuin water moet hebben, en dat ze al een paar keer bij het stoomgemaal water hebben ingelaten vanuit het ijsselmeer de wieden in. het waterpeil stond te laag en dan laten ze water naar binnen, doet het waterschap liever niet want dat water heeft een andere samenstelling maar ja te weinig water in het mooie natuurgebied is ook niks.
wat een lang verhaal verhaal is dit geworden he, het typen gaat een stuk sneller dan 3 maand terug hahaha, nou dikke kus van deze kant, en werk ze nog even goed door de laatste weken en dan, hoera, komt michiel .
groetjes. -
01 Mei 2011 - 10:55
Ma:
dat met dat gezichtje moet pekelerik zijn.
ik kan blijkbaar meer met het toetsenbord dan dat ik zelf weet, haha. -
03 Mei 2011 - 07:55
Hendrieke:
He Johanna!
Ik was de afgelopen dagen een beetje druk dus ik heb nu een dag vrij en neem ik even rustig de tijd om je verhalen te lezen en daarop te reageren!
Wel respect voor jou dat je wel gewoon kunt samenwerken met zo'n kerel. Ik zit een de projectgroep met iemand die schizofreen is. Echt niet dat ik normaal kan samenwerken die daar last van heeft. Hij valt soms zomaar in slaap en moet je echt in je handen klappen om hem terug bij de les te krijgen of hij is opeens heel gezellig of heeft hij weer een andere stemming.
Koninginnedag was leuk! Was ouderwets op de avond/nacht voor Koninginnedag naar René geweest, was wel gezellig om iedereen weer even te zien.
Nu ga ik je andere verhalen lezen en reageren natuurlijk!
Liefs
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
