La Condesa en Enchanted Rock
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
16 Maart 2011 | Verenigde Staten, Austin
Zo, het waren me de twee dagen wel... Ik ben kapot! Dinsdag ben ik eerst aan het werk geweest. Ik heb een codeboek voor het nieuwe datafile dat ik heb ontvangen. Even voor de collega's: ik heb een SQL-file gekregen dat ik als text-file kan lezen (ruim 400 mb! Voor een txt bestand!). Ik heb de structuur ontdekt, en daardoor kan ik nu zien wat er in de SQL tabellen staat. Antwoord: een hoop (en dat is heel goed nieuws), maar aan het einde van de dag had ik een zere arm van al het muis- en typwerk.
Dinsdag: La Condesa
We zijn dinsdagavond naar La Condesa geweest. Ik had Leah mee uitgenodigd. Leah was zo vriendelijk (zij is zoooo aardig!) om ons eerst op te halen, en haar huis te laten zien. Leah had ook nog eens snacks voorbereid: heerlijke kazen, crackers en vers fruit (alles biologisch en zeer verantwoord). De schat.
Leah's huis is werkelijk een kasteel, volgens ma. Zou in Nederland makkelijk een ton of 8, 9 kosten. Groot, mooie keuken, hoge plafonds, tuin... Pa en ma waren ontzettend onder de indruk van dit "gemiddelde suburb-huis". Ik vond het erg leuk dat Leah ons haar huis wilde laten zien - mijn appartement is niet echt representatief voor de huizen waar je in zou wonen als je werkelijk naar Amerika zou gaan verhuizen.
Daarna zijn we naar La Condesa gegaan. Helaas zijn de foto's niet zo scherp. De flitser van de camera van pa en ma is ermee opgehouden... Pa heeft wel zijn eerste ribeye gehad (dat was nummer 1), zie foto's. Hij was als een kind zo blij.
Woensdag: Enchanted Rock
Woensdag heb ik een dag vrij genomen, en heb ik pa en ma meegenomen naar Enchanted Rock, daar wilde ik graag heen. Wel ruim 2,5 uur rijden... Toen we er aan kwamen bleek het park al vol te zitten, en het regiment "een auto er uit, dan pas een auto er in" was van toepassing. Met een file van 80 auto's voor je duurt het dan ruim een uur voordat je binnen bent. Gelukkig hadden we op de heenweg eventjes gestopt om een breakfast taco (een must in Austin: roerei met spek in een tortilla, met salsa), dus we hadden wat 'brandstof'. Om twee uur konden we uiteindelijk naar binnen.
Eenmaal binnen hebben we eerst een hamburger danwel hotdog gedaan, met onze nieuwe favoriet, de "freshly squeezed lemonade". Notitie aan mezelf: zo'n pers wil ik graag op mijn verjaardag.
Daarna zijn we dan de Enchanted Rock beklommen (vertaling: de 'betoverde rots'). Die heet zo omdat de indianen, de oorspronkelijke inwoners van dit gebied, dachten dat de rots behekst was. In het licht van de maan kaatsen er ook 'betoverende' schijnsels van af, en als je op de rots zelf staat, zie je om je heen ook allemaal grote afdrukken. Hoewel dit hele grote voetstappen lijken, gaat het hier om 'weathering pits' (erosie). De roze rots zelf is enorm, maar gaat ondergronds nog een heel eind door. De totale rots is zo groot als half Nederland, en alleen het puntje is zichtbaar. De rots wordt door geologische krachten langzaam omhooggeduwd.
En toen moesten wij dus omhoog. Steil! Zo - ik heb duidelijk nog GEEN conditie (ik ben van 0 naar 0.1 gegaan in de afgelopen weken). Maar om uiteindelijk boven te zijn was schitterend. Het uitzicht was prachtig (zie foto's, ik kan het niet beter zeggen). Pa heeft in al zijn tripjes naar het buitenland ook nog nooit zoiets gezien. En ma heeft weer een record gebroken.
Johnson City: Silver K Cafe
Op de terugweg hebben we in Johnson City gegeten. Johnson City is de geboortestad van Lyndon B. Johnson, de president die Kennedy moest opvolgen nadat hij was doodgeschoten. Johnson City, een dorp van nog geen 1800 inwoners, hebben ze in de oude staat gelaten. Het doet daarmee erg "Western" en "Lucky Luke" aan. We hebben gegeten bij het Silver K Cafe. Pa en ma hebben allebei een Angus Beef Ribeye gehad (dat was dus nummer 2).
En nu ben ik weer thuis. En ik ben helemaal bekaf...!
Dinsdag: La Condesa
We zijn dinsdagavond naar La Condesa geweest. Ik had Leah mee uitgenodigd. Leah was zo vriendelijk (zij is zoooo aardig!) om ons eerst op te halen, en haar huis te laten zien. Leah had ook nog eens snacks voorbereid: heerlijke kazen, crackers en vers fruit (alles biologisch en zeer verantwoord). De schat.
Leah's huis is werkelijk een kasteel, volgens ma. Zou in Nederland makkelijk een ton of 8, 9 kosten. Groot, mooie keuken, hoge plafonds, tuin... Pa en ma waren ontzettend onder de indruk van dit "gemiddelde suburb-huis". Ik vond het erg leuk dat Leah ons haar huis wilde laten zien - mijn appartement is niet echt representatief voor de huizen waar je in zou wonen als je werkelijk naar Amerika zou gaan verhuizen.
Daarna zijn we naar La Condesa gegaan. Helaas zijn de foto's niet zo scherp. De flitser van de camera van pa en ma is ermee opgehouden... Pa heeft wel zijn eerste ribeye gehad (dat was nummer 1), zie foto's. Hij was als een kind zo blij.
Woensdag: Enchanted Rock
Woensdag heb ik een dag vrij genomen, en heb ik pa en ma meegenomen naar Enchanted Rock, daar wilde ik graag heen. Wel ruim 2,5 uur rijden... Toen we er aan kwamen bleek het park al vol te zitten, en het regiment "een auto er uit, dan pas een auto er in" was van toepassing. Met een file van 80 auto's voor je duurt het dan ruim een uur voordat je binnen bent. Gelukkig hadden we op de heenweg eventjes gestopt om een breakfast taco (een must in Austin: roerei met spek in een tortilla, met salsa), dus we hadden wat 'brandstof'. Om twee uur konden we uiteindelijk naar binnen.
Eenmaal binnen hebben we eerst een hamburger danwel hotdog gedaan, met onze nieuwe favoriet, de "freshly squeezed lemonade". Notitie aan mezelf: zo'n pers wil ik graag op mijn verjaardag.
Daarna zijn we dan de Enchanted Rock beklommen (vertaling: de 'betoverde rots'). Die heet zo omdat de indianen, de oorspronkelijke inwoners van dit gebied, dachten dat de rots behekst was. In het licht van de maan kaatsen er ook 'betoverende' schijnsels van af, en als je op de rots zelf staat, zie je om je heen ook allemaal grote afdrukken. Hoewel dit hele grote voetstappen lijken, gaat het hier om 'weathering pits' (erosie). De roze rots zelf is enorm, maar gaat ondergronds nog een heel eind door. De totale rots is zo groot als half Nederland, en alleen het puntje is zichtbaar. De rots wordt door geologische krachten langzaam omhooggeduwd.
En toen moesten wij dus omhoog. Steil! Zo - ik heb duidelijk nog GEEN conditie (ik ben van 0 naar 0.1 gegaan in de afgelopen weken). Maar om uiteindelijk boven te zijn was schitterend. Het uitzicht was prachtig (zie foto's, ik kan het niet beter zeggen). Pa heeft in al zijn tripjes naar het buitenland ook nog nooit zoiets gezien. En ma heeft weer een record gebroken.
Johnson City: Silver K Cafe
Op de terugweg hebben we in Johnson City gegeten. Johnson City is de geboortestad van Lyndon B. Johnson, de president die Kennedy moest opvolgen nadat hij was doodgeschoten. Johnson City, een dorp van nog geen 1800 inwoners, hebben ze in de oude staat gelaten. Het doet daarmee erg "Western" en "Lucky Luke" aan. We hebben gegeten bij het Silver K Cafe. Pa en ma hebben allebei een Angus Beef Ribeye gehad (dat was dus nummer 2).
En nu ben ik weer thuis. En ik ben helemaal bekaf...!
-
17 Maart 2011 - 07:21
Marjolijn:
Whow, je staat echt stra-lend op de foto's zeg!
Leuk verhaal weer!
ENJOY!
LFS -
17 Maart 2011 - 07:31
Hendrieke:
He Familie!
Wat een geweldige foto's! Ik krijg steeds meer de indruk dat jullie het daar echt naar de zin hebben! Ik zie alleen maar lachende foto's en blije gezichten! Heel mooi om te zien!!
Ik vind het wel een hele mooie rots! Als ik zulke dingen zie dan wil ik daar ook nog wel een keertje heen!
Liefs -
17 Maart 2011 - 11:11
Albertine:
Hoi,
Na jullie gisterochtend gesproken te hebben was ik zeer benieuwd of jullie dit zouden overleven! Qua klim dan he. Wat zullen jullie een spierpiene hebben, of valt het mee? Trakteer jezelf maar op een lekker stuk vleesss. Maar dat doen jullie al zo te zien. Je ziet pa en op die foto kijken naar ma z'n bord, zo van: mmmm, die lust ik ook nog wel, haha!
Wij zeggen altijd, goed eten, anders goa dr an onder deur! Een gouden regel!
Mooie uitzichten zeg. Wat dat betreft zou ik graag naar Noord-Amerika willen. De uitgestrekte landschappen... wat heb je dan nog meer nodig! Ik zeg niets;)
Rust maar lekker uit vandaag.
Groetjes,
Albertine -
20 Maart 2011 - 17:52
Klaas En Trijntjen:
goedemiddag
Ja, Herman volgens ons is die van Ida een beetje groter haha
groet en geniet ervan xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
