Ik mis jullie!
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
05 Maart 2011 | Verenigde Staten, Austin
Het is een wat dubbel gevoel. Enerzijds heb ik het hier fantastisch naar mijn zin, en ik zou hier ook voor geen goud nu al weg willen. Het bevalt me boven verwachting, eerlijk gezegd. Maar dit weekend heb ik een gevoel van 'he, was ik (ook) maar thuis'. Kon ik me maar klonen!
Anne-Marie op de webcam
Zat ik donderdag even met natte ogen achter de webcam. Anne-Marie en Albertine waren aan de Kloosterweg. Albertine had opeens ander haar ("O, dat wist jij natuurlijk niet...". Nee. Ik zie jullie wat weinig de laatste tijd). Met behulp van pa kwam Anne-Marie even achter de webcam zitten. Zie foto. Zo - die wordt groot. Die heb ik nu al 7 weken niet gezien, en dat is een heel eind voor zo'n ukkie. Het ukkie kan al kruipen. He. Moeilijk.
Morgen nog maar weer eens proberen. Ga ik nog een foto nemen of misschien pak ik mijn handycam er wel bij. Ik denk maar niet te veel aan over drie, vier maanden. Ik ben einde juni pas thuis - wie weet kan ze dan mijn naam al zeggen (zonder dat ik het gehoord heb!!) :-(
Tilburg
En toen kreeg ik vrijdag een zo'n ontzettend fijne mail van Anne - ik werd daar helemaal blij van. Eerder ook al een verhaal van Jaione gehad. Goed om te horen dat alles in Tilburg ook vooruit gaat. Maar Anne is, net als Jaione, bezig met de 'job market' (dat betekent exit-Tilburg) en daar krijg ik toch een buikpijn van... Ik hoop natuurlijk van harte dat alle sollicitaties goed gaan, en dat alle onderzoeken bij ons op de gang een beetje vlotten. Dubbel gevoel hoor - hele fijne mail, glimlach van oor tot oor, maar tegelijkertijd... was ik maar daar... Ik mis ook een half jaar van mijn PhD-collega's.
In Nederland roep ik wel eens dat ik zo graag zou kunnen teleporteren. Dat betekent dat ik niet meer in de file hoef (en de anderhalf uur enkele reis Leusden-Tilburg kan overslaan). Zo voelde ik me vrijdag ook - "mag ik alsjeblieft even terug, even kletsen?"... Duurt nog even. Ben nog niet eens op de helft. Moeilijk.
Keetweekend
En dan is er nummer drie. De Vriendengroep heeft dit weekend het jaarlijkse Keetweekend. Ze hebben een groepsaccommodatie in Aalten gehuurd - hot tub erbij (want traditie). Twintig (negentien dus dit jaar) keetgangers - even zonder kinderen - samen voor het gezellige jaarlijkse weekend. Normaal zie ik daar erg naar uit, even een weekend relaxen (als het me lukt, eerlijk gezegd, niet altijd het geval...).
Michiel belde onverwacht vanavond 8 uur (voor hem 3 uur 's nachts, het was dus gezellig) - ze waren naar een klimwand geweest, boogschieten en bowlen, en vanavond naar een kroeg. He. Weer moeilijk.
Weekend-werk
En zojuist kwam ook nog eens een sms-je binnen van een collega: "we're not going out tonight after all, let's target March 18". Jammerdebammer. Maar eigenlijk moest ik toch aan het werk want druk (ook morgenochtend) dus kan ik maar beter niet naar downtown.
Verzoek tot klonen
Toch knaagt dat wel allemaal. Kon ik me maar klonen. Dan zette ik er eentje aan het werk (of twee, als het toch kan...), eentje stuurde ik er naar bed (want slaap is ook wel handig), eentje ging alsnog naar downtown, en ik zette er drie op het vliegtuig: een naar de Kloosterweg (en Anne-Marie, want die logeert daar dit weekend), een naar Aalten (daar is Michiel en de rest van de Keet), en eentje naar Tilburg.
Het is erg fijn dat ik Michiel erg vaak spreek en zie via de webcam. Dat helpt een stuk. En het is ook een fijn idee dat een deel van mijn Nederlandse leven in de vorm van mijn pa en ma donderdag komen. En - niet vergeten - jullie reacties op mijn verhaaltjes en jullie e-mails helpen ook, "they put a smile on my face"!! :-) :-)
Anne-Marie op de webcam
Zat ik donderdag even met natte ogen achter de webcam. Anne-Marie en Albertine waren aan de Kloosterweg. Albertine had opeens ander haar ("O, dat wist jij natuurlijk niet...". Nee. Ik zie jullie wat weinig de laatste tijd). Met behulp van pa kwam Anne-Marie even achter de webcam zitten. Zie foto. Zo - die wordt groot. Die heb ik nu al 7 weken niet gezien, en dat is een heel eind voor zo'n ukkie. Het ukkie kan al kruipen. He. Moeilijk.
Morgen nog maar weer eens proberen. Ga ik nog een foto nemen of misschien pak ik mijn handycam er wel bij. Ik denk maar niet te veel aan over drie, vier maanden. Ik ben einde juni pas thuis - wie weet kan ze dan mijn naam al zeggen (zonder dat ik het gehoord heb!!) :-(
Tilburg
En toen kreeg ik vrijdag een zo'n ontzettend fijne mail van Anne - ik werd daar helemaal blij van. Eerder ook al een verhaal van Jaione gehad. Goed om te horen dat alles in Tilburg ook vooruit gaat. Maar Anne is, net als Jaione, bezig met de 'job market' (dat betekent exit-Tilburg) en daar krijg ik toch een buikpijn van... Ik hoop natuurlijk van harte dat alle sollicitaties goed gaan, en dat alle onderzoeken bij ons op de gang een beetje vlotten. Dubbel gevoel hoor - hele fijne mail, glimlach van oor tot oor, maar tegelijkertijd... was ik maar daar... Ik mis ook een half jaar van mijn PhD-collega's.
In Nederland roep ik wel eens dat ik zo graag zou kunnen teleporteren. Dat betekent dat ik niet meer in de file hoef (en de anderhalf uur enkele reis Leusden-Tilburg kan overslaan). Zo voelde ik me vrijdag ook - "mag ik alsjeblieft even terug, even kletsen?"... Duurt nog even. Ben nog niet eens op de helft. Moeilijk.
Keetweekend
En dan is er nummer drie. De Vriendengroep heeft dit weekend het jaarlijkse Keetweekend. Ze hebben een groepsaccommodatie in Aalten gehuurd - hot tub erbij (want traditie). Twintig (negentien dus dit jaar) keetgangers - even zonder kinderen - samen voor het gezellige jaarlijkse weekend. Normaal zie ik daar erg naar uit, even een weekend relaxen (als het me lukt, eerlijk gezegd, niet altijd het geval...).
Michiel belde onverwacht vanavond 8 uur (voor hem 3 uur 's nachts, het was dus gezellig) - ze waren naar een klimwand geweest, boogschieten en bowlen, en vanavond naar een kroeg. He. Weer moeilijk.
Weekend-werk
En zojuist kwam ook nog eens een sms-je binnen van een collega: "we're not going out tonight after all, let's target March 18". Jammerdebammer. Maar eigenlijk moest ik toch aan het werk want druk (ook morgenochtend) dus kan ik maar beter niet naar downtown.
Verzoek tot klonen
Toch knaagt dat wel allemaal. Kon ik me maar klonen. Dan zette ik er eentje aan het werk (of twee, als het toch kan...), eentje stuurde ik er naar bed (want slaap is ook wel handig), eentje ging alsnog naar downtown, en ik zette er drie op het vliegtuig: een naar de Kloosterweg (en Anne-Marie, want die logeert daar dit weekend), een naar Aalten (daar is Michiel en de rest van de Keet), en eentje naar Tilburg.
Het is erg fijn dat ik Michiel erg vaak spreek en zie via de webcam. Dat helpt een stuk. En het is ook een fijn idee dat een deel van mijn Nederlandse leven in de vorm van mijn pa en ma donderdag komen. En - niet vergeten - jullie reacties op mijn verhaaltjes en jullie e-mails helpen ook, "they put a smile on my face"!! :-) :-)
-
06 Maart 2011 - 09:38
Afra:
Goede morgen Johanna,
Ik vind het weer mooi je verhaal te lezen.
Kan me voorstellen dat je met je gedachten vaak in nederland bent.
Probeer dan maar snel de knop weer om te zetten.
Wat een mooi poppetje Anne-Marie, met trotse Opa.
Herman en Ida wij wensen jullie een hele goede reis naar Austin. Geniet ervan.
Wij hebben hier veel verjaardagen, er worden er dit jaar 6 pers. 50 of 60 jaar, in
de familie.
Heel veel groetjes van Loek en Afra. -
06 Maart 2011 - 16:04
Tineke Overeem:
Dag Johanna,
Voor mijn gevoel hebben we de eerste voorjaarsdag hier. Misschien was die er al eerder, maar dat heb ik gemist. Normaal gesproken gaan wij op zondagmorgen naar de kerk. Ditmaal reden we naar de haven bij Nijkerk en liepen daar op de dijk. De neus in de wind. Het was een graad of 3. Je kunt voelen dat de zon krachtiger wordt. Ik krijg ook wat schoonmaak kriebels. Ik weet dat het volstrekt ouderwets is, maar dan is het ook weer mooi schoon. Mijn moeder sleepte in mijn herinnering alles naar buiten (natuurlijk geen bedden en zo), maar wel de gordijnen en de dekens. Ik weet nog hoe dat rook. Dus als ik een keer heel ijverig ben en dat luchtje mijn neus bereikt, weet ik dat het niet beter kan. Vroeger toen er nog kolenkachels waren, moest alles ook wel van zijn plaats.
Ik had al veel eerder willen reageren, dat is er bij gebleven. Wij waren druk met familieaangelegenheden. Helma onze oudste dochter kreeg haar derde dochter. De oudste meisjes zijn 7 en 5 jaar. De baby werd 14 dagen na de uitgerekende datum geboren. Voor de bevalling reden we al naar Ten Boer, ten oosten van de stad Groningen om haar te helpen de tijd te doden. Op 18 februari konden we Paulien bewonderen, een prachtige baby met alles er op en er aan. Het blijft een wonder. Alles is heel goed verlopen. Een week later hebben we mijn schoonmoeder, 89 jaar opgehaald en zijn er weer heen gereden. Dat waren 520 km op één dag en dat in dit kikkerlandje. Voor Amerikaanse begrippen is dat natuurlijk geen afstand, wij vonden het veel.
Dit weekend vierde Evert zijn 62ste verjaardag. Gisteren hadden we de nodige kinderen en kleinkinderen op bezoek. Wij gingen naar de Hakhorst hier in Leusden en hebben daar pannenkoeken gegeten. De kleinkinderen konden daar ook spelen. Ideaal.
Een hele tijd geleden schreef je over je directheid en dat dat niet altijd goed valt bij onze Angelsaksische vrienden. Toen Evert net begon in Utrecht bij het landelijk dienstencentrum van de protestantse kerken, heeft hij speciaal een cursus Engels gevolgd. Zijn Engels was uitstekend. Hij was in de correspondentie veel te direct. Inmiddels heeft hij op dat gebied aardig bijgeleerd. Dit was het.
Een hartelijke groet, ook van Evert.
Wees maar blij dat je een beetje heimwee hebt, dat betekent dat je het hart op de goede plek hebt en van je familie houdt. Je ouders komen toch in maart?
Tineke -
06 Maart 2011 - 16:37
Astrid:
Halloooooooooo hier ben ik maar weer eens.
Pieter is super trots dat je foto's voor hem hebt gemaakt!
Hij gaat ze binnenkort gebruiken voor een werkstuk over vrachtwagens.
Dus je maakt ze niet voor niks!
Kan me voorstellen dat je zin hebt in donderdag!!!
Dat is het zo joh...
@ mien oom en tante: een goeie reis en veel plezier daar!!!
@ Johanna, je sleept ze wel overal mee naar toe hè?
Doeiiiiiiii -
06 Maart 2011 - 18:33
Martine:
Hi!
Kan me voorstellen dat je je af en toe zo voelt. Je bent ook zooo ver weg! Maar je moet elke x maar bij jezelf denken: uiteindelijk mis je hier niet zoveel. Hier kabbelt het leventje voort en gebeurt er, zoals gewoonlijk, vrij weinig...Schrale troost dat ik dit schrijf? :)
Het keetweekend was weer erg gezellig! Het vloog ook weer zo voorbij! Toch wordt het elk jaar wat rustiger met ons...toch de ouderdom?? Heb met MIchiel nog over jou en jullie toekomst plannen gehad. Spannend hoor!
Super leuk dat je ouders as week komen! Extra goed van genieten he!
xxx -
07 Maart 2011 - 15:10
Koen,Mar,Maud En ...:
Heeeeeeeeeej lieve Johanna,
jaaaa dat misgevoel hé? Kan het me wel voorstellen. Af en toe hoort dat er ook bij hoor, vooral na zo'n tijd!
Maar zoals Martine al zegt, je mist echt niet veel hoor, je hebt daar zóveel!!!! Daar moet je maar aan denken. Hier gaat alles maar door!
Keetweekend was wel weer erg gezellig, met mooi weer erbij. Vandaag ook weer heerlijk weer en ik heb vrij, dus heerlijk!!! Zelfs een broodje buiten gegeten tussen de middag!
Maar je hebt het goed daar hé? Leuk man! Leuk verhaal weer. Komt helemaal goed daar met jou!
Ik lees wel heel veel hoor, maar reageer niet altijd!
Hier ook alles goed verder, alweer 34wk zwanger dus het schiet alweer op!
Jou gemaakte bekleding voor de wieg heb ik alweer bekeken, hij blijft mooi! Supergewoon, zo'n handige vriendin!
Hé Johanna, succes met alles en we blijven je volgen!
LIEFS van ons -
07 Maart 2011 - 15:46
Johanna :
@ Allemaal: wat zijn dit een leuke reacties! Ze komen precies op het goede moment.
@ Afra: Ja, mooi he, zo'n nichtje. Ik hoorde gisteren dat ze zich inmiddels zelf kan optrekken en zelfs even (heel kort) kan staan. En het is ook zo - er zijn heel veel verjaardagen dit jaar! Felicitaties van mij!
@ Tineke en Evert: Van harte gefeliciteerd met de geboorte van Paulien en natuurlijk ook de verjaardag van Evert. Toen Anne-Marie (mijn eerste nichtje, van mijn zusje) werd geboren vond ik dat zo speciaal: de hele wereld kon voor mijn part stoppen met draaien... Life was perfect! En nu nog steeds hoor, als ik die kleine zie, glim ik van trots!
En ja, die directheid... Inmiddels leer ik wat bij. Van te voren uitgebreid mensen prijzen helpt een stuk (hoe onecht het ook is). En het feit dat ik Nederlands ben (en dat ze dat van mij weten), helpt ook! Wat dat betreft is dit een 'stage' in goede manieren in Amerika.
@ Astrid: Wat leuk dat Pieter die vrachtwagens ook nog ergens voor gaat gebruiken! Ik had er nooit zozeer bij nagedacht, maar inderdaad: Amerikaanse vrachtwagens zijn echt anders dan Europese. Leuk hoor, zo'n digitale connectie. Mocht ik nog meer tegenkomen deze dagen dan zal ik ze uploaden
@ Martine: Ik hoorde van Michiel dat het weekend gezellig was geweest. En dat het wellicht wat rustiger was, ach... Hier in Austin gaan de bars standaard om 2 uur dicht, dan kun je niet eens tot half 5 doorgaan, al zou je willen! En het klopt wat je schrijft: de tijd vliegt voorbij omdat elke week bij mij anders is. Elke keer nieuwe dingen ontdekken, nieuwe dingen doen, nieuwe restaurantjes, nieuwe mensen, etc. Het dubbele gevoel blijft: enerzijds duurt het nog best lang voordat ik weer thuis ben, anderzijds ben ik hier voor mijn gevoel nog maar heel kort (maar toch ga ik al de achtste week in)! Komt wel goed!
@ Marjolijn: Het is ook zo, die bekleding komt nogmaals van pas natuurlijk! Leuk, word ik blij van! Ik heb op Hyves je nieuwste foto's bekeken. De kamer van Maud is erg mooi geworden. En wat zijn die 'zwangere' foto's leuk zeg - je bent aardig gegroeid in de laatste weken! Ik hoop dat je zwangerschap goed gaat. Ik had graag even face-to-face bijgekletst met de meiden... deze zomer kom ik gewoon een paar dagen langs om de schade met jullie allemaal in te halen!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
