Raji als host is ontzettend waardevol
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
11 Mei 2011 | Verenigde Staten, Austin
Gisteren zat ik tot laat mijn hersenen te pijnigen voor mijn project. En zowaar, rond half twaalf ontstond er een idee voor de ontbrekende link in mijn onderzoek. Dat heb ik snel uitgewerkt. Inmiddels ben ik mijn onderwerp al zo lang aan het bekijken dat ik zo’n nieuwe aanvulling vrij snel kan uitwerken. Een uurtje later zat het in Raji’s mailbox, en vandaag hebben we het idee besproken. Na veel vijven en zessen, omkeren en door elkaar schudden bleef het idee toch overeind. Daar ben ik blij mee, normaal gesproken gaat mijn input volledig op de schop en blijft er niets meer van over (zeer herkenbaar voor de andere PhD’s in Tilburg – hoop ik!). Het jammere van het verhaal is wel dat het geen moderator framework is, maar een mediator framework. En dat heb ik nou net niet uitgelegd gisteren! :)
“We Indians are very loud”
Ik moest ook wel weer lachen tijdens de meeting met Raji. We begonnen op haar kantoor – maar daar is haar computer en dus haar e-mail, en dat leidt af. Dus zijn we op de vijfde verdieping gaan zitten. Daar staan vier tafels waar studenten aan zaten te werken. Wij gingen zitten aan de enige lege tafel, en we waren al snel druk ons onderzoek aan het bespreken. Het was me niet eens opgevallen, maar de één na de ander ging weg. Op een gegeven moment zei Raji “We Indians are very loud, people just clear out if a group of us enters a restaurant. It also works here, very convenient!”
Nu praat Raji inderdaad vrij hard, ze is scherp van tong en ze praat ook nog snel. Plus, ze heeft haar deur altijd openstaan en de muren zijn hier dun, en dus kun je bijna letterlijk verstaan wat ze zegt. Daar maakt zij geen probleem van, en ik ook niet, en gelukkig heeft ze het zelf ook door dat ze hard praat. Ik moest vanochtend erg lachen om dat strategische gebruik van het Indiaas-zijn – als ik in Nederland zo hard zou praten, zouden er mensen naar ons toe komen om te vragen of we wat stiller konden zijn. Niet hier…!
And very valuable, I must add
Raji is echt geweldig. Ze zei me laatst dat ik haar goed gebruikt had, “you’ve been using me as a resource, very well”. Tot mijn verbazing schijnt dat niet altijd zo te zijn. Een groot deel van de visiting scholars komen gewoon hier een tijdje zitten, zonder dat ze een samenwerking opzetten met een faculty member hier. Die hebben een fantastische tijd in Austin, meer niet (nu heb ik het hier in Austin ook fantastisch gehad hoor, daar niet van…). Bij mij was er toch een hele duidelijke doelstelling: eerst moest ik nog hard aan het werk aan mijn andere project in de lucht- en ruimtevaartindustrie vanwege mijn presentatie op de AMA, en later vanwege mijn brown bag presentatie hier op de UT. Maar daarnaast was toch vooral de doelstelling om een project op te zetten met Raji, waar ik zo goed mogelijk van Raji’s inzichten zou leren. Want anders komt mijn dissertatie serieus in de problemen.
Het afgelopen semester was Raji’s onderwijssemester. Ze had maar liefst drie cursussen: een undergraduate cursus, een MBA cursus en een PhD seminar, waar ik zelf ook aan mee deed. Dat zijn een hele hoop onderwijstaken. Daarnaast heeft Raji ook PhD studenten: Sandeep en Debika. En daarnaast nog haar eigen onderzoeken. Dat zijn er ook niet weinig. Plus reviewwerk voor journals, conferentiebezoek, etc. Privé had ze hier en daar ook nog grote zaken te regelen. En in die drukke periode kom ik ook nog eens aanzetten…
Dankzij haar volle agenda heb ik wel heel veel kansen gekregen. Raji heeft de AMA Winter Conferentie mede georganiseerd, daardoor kon ik daar presenteren. Raji heeft me ook aan een hoop mensen voorgesteld gedurende AMA. Dankzij de PhD seminar heb ik Leah en andere PhD studenten leren kennen (en ontzettend veel lol gehad op maandagmiddag), heb ik weer een stapeltje ‘classics’ (wetenschappelijke artikelen) gelezen en heb ik veel geleerd van het review- en tenure proces zoals het hier op de UT wordt bezien. Daardoor heb ik zeer waardevolle inzichten opgedaan ten aanzien van het academische werk in de Verenigde Staten.
Raji is uit zichzelf al heel druk, en dat werd afgelopen semester nog wat erger. Toch hebben we, zeker in de laatste helft, zeker eens in de week samen gezeten om het onderzoek te bespreken. Ik ben heel erg dankbaar voor de tijd die ze in mij heeft gestoken. En daarnaast heb ik erg veel van Raji geleerd. Ze heeft een hele andere (laten we zeggen, bijna tegenovergestelde) stijl dan Inge en Stefan. Ze focust ook op andere zaken in een onderzoek. Zulke variatie is waardevol. Ik kan mijn onderzoek nu met Stefan-ogen, Inge-ogen en Raji-ogen bekijken (en dat is met name zinvol als ik het zelf niet meer zie…).
En daarom: cadeautjes
Ik ben vanmiddag bij de cadeauwinkel van het Blanton Museum of Art geweest. Haast noodgedwongen… het Blanton Museum of Art ligt op de campus, dus dichtbij. En verder zou ik niet weten waar ik een ‘cadeau’ kan halen waarvan –belangrijk – het niet meteen duidelijk is wat het kost. Het is wat lastig, een cadeau halen voor mijn professor hier, die zelf een vorstelijk salaris heeft (en ik niet), terwijl ze ook nog eens uit India komt. Een mooie omslagdoek uit India geef je dan niet (en daar lagen er tig van). Uiteindelijk heb ik wel wat gevonden. Ik heb twee sculpturen gemaakt van tweedehands fietsonderdelen uitgekozen. Dat leek mij passend, want fietsen (The Netherlands meets Austin) en het tweedehandse aspect is mijn persoonlijke protest tegen de Amerikaanse consumptiemaatschappij. Zul je net zien: “made in India”… Ook voor Leah heb ik een mooie ketting gevonden (ook “made in India”, maar dat is minder erg). Indians are not only very loud, they also take over the world!
“We Indians are very loud”
Ik moest ook wel weer lachen tijdens de meeting met Raji. We begonnen op haar kantoor – maar daar is haar computer en dus haar e-mail, en dat leidt af. Dus zijn we op de vijfde verdieping gaan zitten. Daar staan vier tafels waar studenten aan zaten te werken. Wij gingen zitten aan de enige lege tafel, en we waren al snel druk ons onderzoek aan het bespreken. Het was me niet eens opgevallen, maar de één na de ander ging weg. Op een gegeven moment zei Raji “We Indians are very loud, people just clear out if a group of us enters a restaurant. It also works here, very convenient!”
Nu praat Raji inderdaad vrij hard, ze is scherp van tong en ze praat ook nog snel. Plus, ze heeft haar deur altijd openstaan en de muren zijn hier dun, en dus kun je bijna letterlijk verstaan wat ze zegt. Daar maakt zij geen probleem van, en ik ook niet, en gelukkig heeft ze het zelf ook door dat ze hard praat. Ik moest vanochtend erg lachen om dat strategische gebruik van het Indiaas-zijn – als ik in Nederland zo hard zou praten, zouden er mensen naar ons toe komen om te vragen of we wat stiller konden zijn. Niet hier…!
And very valuable, I must add
Raji is echt geweldig. Ze zei me laatst dat ik haar goed gebruikt had, “you’ve been using me as a resource, very well”. Tot mijn verbazing schijnt dat niet altijd zo te zijn. Een groot deel van de visiting scholars komen gewoon hier een tijdje zitten, zonder dat ze een samenwerking opzetten met een faculty member hier. Die hebben een fantastische tijd in Austin, meer niet (nu heb ik het hier in Austin ook fantastisch gehad hoor, daar niet van…). Bij mij was er toch een hele duidelijke doelstelling: eerst moest ik nog hard aan het werk aan mijn andere project in de lucht- en ruimtevaartindustrie vanwege mijn presentatie op de AMA, en later vanwege mijn brown bag presentatie hier op de UT. Maar daarnaast was toch vooral de doelstelling om een project op te zetten met Raji, waar ik zo goed mogelijk van Raji’s inzichten zou leren. Want anders komt mijn dissertatie serieus in de problemen.
Het afgelopen semester was Raji’s onderwijssemester. Ze had maar liefst drie cursussen: een undergraduate cursus, een MBA cursus en een PhD seminar, waar ik zelf ook aan mee deed. Dat zijn een hele hoop onderwijstaken. Daarnaast heeft Raji ook PhD studenten: Sandeep en Debika. En daarnaast nog haar eigen onderzoeken. Dat zijn er ook niet weinig. Plus reviewwerk voor journals, conferentiebezoek, etc. Privé had ze hier en daar ook nog grote zaken te regelen. En in die drukke periode kom ik ook nog eens aanzetten…
Dankzij haar volle agenda heb ik wel heel veel kansen gekregen. Raji heeft de AMA Winter Conferentie mede georganiseerd, daardoor kon ik daar presenteren. Raji heeft me ook aan een hoop mensen voorgesteld gedurende AMA. Dankzij de PhD seminar heb ik Leah en andere PhD studenten leren kennen (en ontzettend veel lol gehad op maandagmiddag), heb ik weer een stapeltje ‘classics’ (wetenschappelijke artikelen) gelezen en heb ik veel geleerd van het review- en tenure proces zoals het hier op de UT wordt bezien. Daardoor heb ik zeer waardevolle inzichten opgedaan ten aanzien van het academische werk in de Verenigde Staten.
Raji is uit zichzelf al heel druk, en dat werd afgelopen semester nog wat erger. Toch hebben we, zeker in de laatste helft, zeker eens in de week samen gezeten om het onderzoek te bespreken. Ik ben heel erg dankbaar voor de tijd die ze in mij heeft gestoken. En daarnaast heb ik erg veel van Raji geleerd. Ze heeft een hele andere (laten we zeggen, bijna tegenovergestelde) stijl dan Inge en Stefan. Ze focust ook op andere zaken in een onderzoek. Zulke variatie is waardevol. Ik kan mijn onderzoek nu met Stefan-ogen, Inge-ogen en Raji-ogen bekijken (en dat is met name zinvol als ik het zelf niet meer zie…).
En daarom: cadeautjes
Ik ben vanmiddag bij de cadeauwinkel van het Blanton Museum of Art geweest. Haast noodgedwongen… het Blanton Museum of Art ligt op de campus, dus dichtbij. En verder zou ik niet weten waar ik een ‘cadeau’ kan halen waarvan –belangrijk – het niet meteen duidelijk is wat het kost. Het is wat lastig, een cadeau halen voor mijn professor hier, die zelf een vorstelijk salaris heeft (en ik niet), terwijl ze ook nog eens uit India komt. Een mooie omslagdoek uit India geef je dan niet (en daar lagen er tig van). Uiteindelijk heb ik wel wat gevonden. Ik heb twee sculpturen gemaakt van tweedehands fietsonderdelen uitgekozen. Dat leek mij passend, want fietsen (The Netherlands meets Austin) en het tweedehandse aspect is mijn persoonlijke protest tegen de Amerikaanse consumptiemaatschappij. Zul je net zien: “made in India”… Ook voor Leah heb ik een mooie ketting gevonden (ook “made in India”, maar dat is minder erg). Indians are not only very loud, they also take over the world!
-
13 Mei 2011 - 16:51
Ma:
doe raji nog even de groeten van ons. -
14 Mei 2011 - 00:12
Hendrieke:
He Johanna!
De afgelopen twee dagen had ik het vrij druk, dus nu ben ik klaar met werken, zit ik op de bank en ga ik om tien over twee 's nachts reageren op de verhalen van mijn zus! Dus bij deze...
Ik denk eigenlijk dat jij niet een typische PhD student bent. Als ik jou vergelijk met een stel van die lamme docenten van mij, dan ben jij stukken beter bezig! Eén zo'n docent van mij is net klaar met z'n PhD en dat is me daar een lam lul! Als hij naar een conferentie moet, zit hij in de desbetreffende stad de avond daarvoor in de kroeg en geeft hij een presentatie of iets dergelijks met een dikke kater! Hij zegt dat hij anders geen 'relaxte' presentatie neer kan zetten. Dan vraag ik me af hoe ver zo iemand kan komen met honderd procent inzet?!
Trouwens, ik vraag me dan toch af wat voor 'nieuwe' dingen en linken je moet leggen in je onderzoek. Net als de vorige keer is een onderzoek toch wetenschappelijk, dan kun je niet zelf dingen verzinnen (ik snap het gewoon niet:s)
Liefs xx -
14 Mei 2011 - 00:25
Johanna :
@ Hendrieke: dan hoop ik voor de wetenschappelijke wereld, en zeker die in jouw omgeving, dat die 'lamlul' van een docent de uitzondering is, en niet ik. Want ik ga pas NA de conferentie afblazen! :-)
Over nieuwe dingen: als je je in de wetenschap alleen mag toeleggen op bestaande dingen, dan kom je toch nooit aan nieuwe inzichten? Dan krijgen we ook nooit nieuwe medicijnen, en dergelijke. Dan zijn we alleen maar bezig opnieuw het wiel uit te vinden. Je kan dus niet zelf dingen 'aan elkaar fantaseren', maar als je theorie gebruikt die al bewezen is, en daar op voort borduurt - dus in feite door oude dingen te combineren nieuwe relaties te leggen - kan ben je ook zeker wetenschappelijk bezig. Want die 'nieuw bedachte relaties' moet je dan vervolgens empirisch (met data) testen om te kijken of je nieuw bedachte dingen echt waar zijn. Zoiets heb jij toch vorig jaar ook gedaan, met pijngrenzen en zo?
Enne, ga eens naar bed! :-)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
