Afronden en inpakken?
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
09 Mei 2011 | Verenigde Staten, Austin
Ik zit in mijn laatste week hier op de UT Austin. Zaterdag komt Michiel, en de dinsdag daarop vliegen we naar San Francisco. Dan huren we een camper en gaan we een week of vier rondreizen, vooral door de Nationale Parken. Daarna heb ik nog een conferentie te gaan.
Een week Austin dus nog. Dat gaat snel. Ik moet nog erg veel werk verzetten in erg weinig tijd. Ook moet ik mijn vertrek gaan plannen. Ik moet de laatste rekeningen betalen. Ik moet mijn koelkast gaan ‘leegeten’. Ik heb vandaag mijn derde ‘doos’ op de post gedaan. Ik heb alle wetenschappelijke artikelen die ik heb gebruikt maar even digitaal opgeslagen (en ik kon als gevolg dertig centimeter papier weggooien). Zondag heb ik maar eens even geprobeerd om mijn koffer in te pakken. Oei. Daar werd ik niet blij van… Ik heb een paar weken geleden een weegschaal gekocht om de dozen te wegen. Straks kan ik mijn koffer wegen. En misschien moet er nog een keer een doos op de post…
Op dit moment ben ik wel heel erg aan vakantie toe. Ik begin een beetje op mijn einde te lopen, en ik moet nodig even bijtanken. Als ik zo terugdenk heb ik de afgelopen maand wellicht een enkele dag niet gewerkt. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.
Warm! Nee, heet!
En ik heb helemaal geen koude kleren. Want het is inmiddels erg warm in Austin. Gisteren en vandaag was het maar liefst 36 graden. Dat is erg warm, heet zelfs. Als je door 36 graden heen moet fietsen ben je bekaf. Drukkend. ’s Nachts is het tussen de 18 en 26 graden. Ik heb een stelletje airco’s en plafondventilatoren in mijn huis, gelukkig. In mijn slaapkamer heb ik ’s nachts tegenwoordig ook zo’n ventilator aanstaan, anders is het niet meer te doen. Ik ben benieuwd hoe het weer hier in augustus is, maar ergens ben ik blij dat ik dat niet meer meemaak.
Het betekent overigens niet dat ik hier met bruine benen rondloop. Allesbehalve. Vandaag had ik een jurkje aan, en ik vond het opvallend hoe wittig mijn benen (weer) zijn. Zo rond Spring Break waren mijn benen bruiner – toen kon ik regelmatig buiten zitten. Maar nu is het te warm. Tijdens de lunch zitten we liever binnen. Afgelopen vrijdag was een uitzondering, toen hebben we bij The Flying Falafel op het terras gezeten. Dat kon, omdat het nog geen dertig graden was. En zelfs in dat half uurtje ben ik verbrand. Oppassen dus.
Voetbal
Voetbal is niet zo populair hier. Basketbal, rugby en American football, en baseball zijn een stuk populairder. Alleen van Jake Brower, PhD student hier, weet ik dat hij voetbal doet. Afgelopen weekend sprak ik een twee jongens die, zonder dat ik ze had geholpen, een hele rits namen Nederlandse voetballers opnoemden. In deze volgorde: Ruud Gullit, Ruud van Nistelrooij, Seedorf, Edwin van der Sar, Arjen Robben… En ook in deze volgorde: Feyenoord, Ajax, PSV Eindhoven. Ik was onder de indruk. “But you were in the finals last year.” Ja, dat weet ik nog. “But you played very mean – that karate kick…!” Die Nigel de Jong heeft ons voetballende imago geen goed gedaan.
Studenten begeleiden
Iets anders, over het werk dit keer. Mijn collega’s in Tilburg zijn het afgelopen semester bezig geweest met het begeleiden van bachelor studenten bij het schrijven van hun bachelorscriptie. Dat is geen sinecure. Het is een hoop werk, en het is soms een wat teleurstellend proces (vooral wij PhD studenten hebben de neiging om meer inzet, motivatie en inzicht van de studenten te verwachten). Maar, ik had er vorig jaar ook een paar pareltjes tussen zitten, het is niet alleen maar kommer en kwel, hoor). Dit jaar kon ik mijn bachelorbegeleiding niet doen vanwege mijn verblijf in Austin. In plaats daarvan mag ik dit jaar vijf masterstudenten begeleiden bij het schrijven van hun masterscriptie.
Ik wil die studenten gaan ‘werven’ direct na mijn terugkomst in Tilburg, en sommige zullen aan mij worden toegewezen. Soms haalt de tijd me in - één student heeft mij zelf al gevonden. De student in kwestie kent me, hij heeft college van me gehad. Vandaag heb ik – via Skype, geen webcam aan dit keer – mijn eerste virtuele meeting met mijn eerste masterstudent gehad. Hij weet niet dat hij mijn eerste afstudeerder is, daar komt ie nog wel een keer achter. Nu moet hij ‘even’ een onderzoeksvraag verzinnen, en een onderzoeksvoorstel opstellen, en dan kan hij tijdens mijn vakantie aan het werk.
Tilburg, ik kom er weer aan (maar eerst vakantie)!
Een week Austin dus nog. Dat gaat snel. Ik moet nog erg veel werk verzetten in erg weinig tijd. Ook moet ik mijn vertrek gaan plannen. Ik moet de laatste rekeningen betalen. Ik moet mijn koelkast gaan ‘leegeten’. Ik heb vandaag mijn derde ‘doos’ op de post gedaan. Ik heb alle wetenschappelijke artikelen die ik heb gebruikt maar even digitaal opgeslagen (en ik kon als gevolg dertig centimeter papier weggooien). Zondag heb ik maar eens even geprobeerd om mijn koffer in te pakken. Oei. Daar werd ik niet blij van… Ik heb een paar weken geleden een weegschaal gekocht om de dozen te wegen. Straks kan ik mijn koffer wegen. En misschien moet er nog een keer een doos op de post…
Op dit moment ben ik wel heel erg aan vakantie toe. Ik begin een beetje op mijn einde te lopen, en ik moet nodig even bijtanken. Als ik zo terugdenk heb ik de afgelopen maand wellicht een enkele dag niet gewerkt. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.
Warm! Nee, heet!
En ik heb helemaal geen koude kleren. Want het is inmiddels erg warm in Austin. Gisteren en vandaag was het maar liefst 36 graden. Dat is erg warm, heet zelfs. Als je door 36 graden heen moet fietsen ben je bekaf. Drukkend. ’s Nachts is het tussen de 18 en 26 graden. Ik heb een stelletje airco’s en plafondventilatoren in mijn huis, gelukkig. In mijn slaapkamer heb ik ’s nachts tegenwoordig ook zo’n ventilator aanstaan, anders is het niet meer te doen. Ik ben benieuwd hoe het weer hier in augustus is, maar ergens ben ik blij dat ik dat niet meer meemaak.
Het betekent overigens niet dat ik hier met bruine benen rondloop. Allesbehalve. Vandaag had ik een jurkje aan, en ik vond het opvallend hoe wittig mijn benen (weer) zijn. Zo rond Spring Break waren mijn benen bruiner – toen kon ik regelmatig buiten zitten. Maar nu is het te warm. Tijdens de lunch zitten we liever binnen. Afgelopen vrijdag was een uitzondering, toen hebben we bij The Flying Falafel op het terras gezeten. Dat kon, omdat het nog geen dertig graden was. En zelfs in dat half uurtje ben ik verbrand. Oppassen dus.
Voetbal
Voetbal is niet zo populair hier. Basketbal, rugby en American football, en baseball zijn een stuk populairder. Alleen van Jake Brower, PhD student hier, weet ik dat hij voetbal doet. Afgelopen weekend sprak ik een twee jongens die, zonder dat ik ze had geholpen, een hele rits namen Nederlandse voetballers opnoemden. In deze volgorde: Ruud Gullit, Ruud van Nistelrooij, Seedorf, Edwin van der Sar, Arjen Robben… En ook in deze volgorde: Feyenoord, Ajax, PSV Eindhoven. Ik was onder de indruk. “But you were in the finals last year.” Ja, dat weet ik nog. “But you played very mean – that karate kick…!” Die Nigel de Jong heeft ons voetballende imago geen goed gedaan.
Studenten begeleiden
Iets anders, over het werk dit keer. Mijn collega’s in Tilburg zijn het afgelopen semester bezig geweest met het begeleiden van bachelor studenten bij het schrijven van hun bachelorscriptie. Dat is geen sinecure. Het is een hoop werk, en het is soms een wat teleurstellend proces (vooral wij PhD studenten hebben de neiging om meer inzet, motivatie en inzicht van de studenten te verwachten). Maar, ik had er vorig jaar ook een paar pareltjes tussen zitten, het is niet alleen maar kommer en kwel, hoor). Dit jaar kon ik mijn bachelorbegeleiding niet doen vanwege mijn verblijf in Austin. In plaats daarvan mag ik dit jaar vijf masterstudenten begeleiden bij het schrijven van hun masterscriptie.
Ik wil die studenten gaan ‘werven’ direct na mijn terugkomst in Tilburg, en sommige zullen aan mij worden toegewezen. Soms haalt de tijd me in - één student heeft mij zelf al gevonden. De student in kwestie kent me, hij heeft college van me gehad. Vandaag heb ik – via Skype, geen webcam aan dit keer – mijn eerste virtuele meeting met mijn eerste masterstudent gehad. Hij weet niet dat hij mijn eerste afstudeerder is, daar komt ie nog wel een keer achter. Nu moet hij ‘even’ een onderzoeksvraag verzinnen, en een onderzoeksvoorstel opstellen, en dan kan hij tijdens mijn vakantie aan het werk.
Tilburg, ik kom er weer aan (maar eerst vakantie)!
-
10 Mei 2011 - 05:55
Arjen:
Hoi Johanna,
Goed om te horen dat je weer bijna terug bent, het werd zo langzaamaan toch wel erg stil op kantoor... Geniet van je vakantie over een paar daagjes, je hebt het verdiend!
Arjen -
10 Mei 2011 - 07:13
Anne:
Hey Johanna,
Alvast een hele fijne vakantie gewenst! Geniet ervan, het wordt vast heerlijk!
Leuk dat je daarna onze gang weer komt opfleuren :-) Ben je er al weer bij met Summer Camp?
Groetjes,
Anne
p.s. nog geen nieuws van Leuven; midden juni hoor ik het pas! Spannend! -
10 Mei 2011 - 08:49
Hendrieke:
He Johanna!
Ik en Alexander hadden het er gister nog over hoe grappig het is als je zus in Texas zit en je ontmoet elkaar via skype, vonden we wel een beetje komisch. Ik had jou blog gelezen op zijn telefoon, dus toen had ik hij ook een aantal verhalen van jou gelezen. Vond ik stiekem wel een beetje leuk hihi
Het is wel begrijpelijk dat jij toe bent aan vakantie, ik snap niet hoe je het volhoudt om altijd door te gaan met werken en werken en nog eens werken?! Had je niet een beetje van die eigenschap voor mij kunnen achterlaten?
Ik ga vandaag zeilen! Ten minste, als er een beetje wind staat. Laten we het erop houden dat ik een poging tot zeilen ga doen haha
Liefs xx -
10 Mei 2011 - 12:34
Johanna :
@ Arjen & Anne: het duurt nog even voordat ik terugben, hoor: pas 22 juni ben ik er weer. Dat is nog zes weken! Eerst nog even vakantie vieren, dan nog de AMA Sheth... Precies de dag voor het marketing department Summer Camp ben ik weer terug. En ja, dan zal ik ook wel presenteren... Ik zie er naar uit om iedereen weer terug te zien!
@ Anne: ik duim voor je... 't is goed dat je zegt dat het pas eind juni wordt dat je wat hoort van Leuven, ik vroeg me al af wat de voortgang was!
@ Hendrieke: ja, dat was raar zondag. Maarre, het is echt niet zo dat ik alleen aan het werk ben. Ik slaap ook, ik moet ook eten, soms zit ik op de fiets of in de sportschool, en ik schrijf ook mijn blogstukjes (en tegelijkertijd kijk ik dan De Wereld Draait Door). En ik moet soms ook boodschappen halen. En soms ben ik bij Leah en Kevin. Valt wel mee. Maar een hele dag vrij heb ik niet onlangs gehad, nee. -
12 Mei 2011 - 12:24
Albertine:
Hoi zus,
Zo, even lekker in mijn pauze je laatste update weer gelezen! Fijn he, vakantie en natuurlijk Michiel. Dat is ook wel weer fijn! Lekker samen rondreizen. In een camper, gaaf man. Neem je ook een geweer mee voor de beren ;-)
Wat een warmte zeg daar. Een beetje zon is lekker maar 36 graden. jemig, je hoeft niet eens naar de sportschool, in de zon staan levert je al calorieverbranding op, zo heet. Haha.
Fijne vakantie samen!
Groetjes,
Albertine
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
