Grocery shopping
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
22 Januari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Vandaag is het zaterdag. Ik ben vandaag op zoek geweest naar een Radioshack voor het regelen van een Amerikaanse sim-kaart. En ik heb ook een andere supermarkt gevonden, die een stuk goedkoper is dan de Wheatville. Het brood is nu 4 dollar in plaats van 8 dollar.
De wc liep door... trouble
Maar vanochtend begon de dag eerst met wat DIY. De wc bleek namelijk door te lopen. Hoe irritant - ik realiseerde me op dat moment dat ik niet weet wie ik moet hebben om technische mankementen te verhelpen... Eerst zelf op onderzoek uit dan maar. Nu is een Texaanse (wellicht zelfs Amerikaanse) wc anders dan een Nederlandse: het waterpeil staat vrij hoog, tot zo'n 5 cm onder de potrand. [Toen ik dat voor het eerst zag op het vliegveld in Memphis dacht ik ook dat de wc in kwestie verstopt zat. Na drie andere wc's te hebben gezien met hetzelfde 'euvel' heb ik het maar geaccepteerd als zijnde normaal hier.]
Maar goed, zo'n hoog waterpeil heeft impact op de manier waarop een wc werkt. Doorspoelen lijkt eerder vacuumtrekken en dan opvullen. Vlotter enzo zitten dan net wat anders in elkaar blijkt. Nu is een Austinse wc geen rocket science - zeker niet mijn exemplaar - dus na een beetje frutten en prutsen had ik het wel gefixed. Blij dat dat me weer irritant geregel gehad bespaard, maar erg gerust op de technische kwaliteit van de rest van de installaties hier word ik niet op deze manier.
Amerikaans bellen
Bij de Radioshack kwam ik er achter dat het Amerikaanse telefoonsysteem anders is dan het Nederlandse. Als je belt tussen twee mobiele telefoons van hetzelfde netwerk betaal je niets. Echter, bel je of word je gebeld van een ander netwerk, of van een vaste telefoon, betaal je allebei! Ook bij sms-jes betaal je zowel voor verzenden als voor ontvangen. Ook kwam ik er achter dat je pre-paid tegoed verloopt! Dat is afhankelijk van het bedrag van je upgrade: laad je 15 dollar op je tegoed, blijft het maar een maand geldig. 100 dollar blijft een jaar geldig. Bij prepaid kun je ook kiezen voor een kostenstructuur waarbij je, als je je telefoon op een dag niet gebruikt je niets betaalt (nogal wiedes), maar als je wel belt, dat dit minimaal en ook maximaal 2 dollar per dag kost. Even doorvragen: internationale gesprekken vallen hierbuiten. Dat zou nogal wat zijn... Een abonnement hier begint bij 2 jaar, dat heeft voor mij weinig zin. Het was weer een voorbeeldje van aanzienlijke search costs, die door mijn aannames vanuit de Nederlandse kostenstructuren nogal verhoogt werden. O ja, sim-kaarten zonder telefoons zijn niet te koop. Wie interesse heeft in een Nokia 2320, AT&T netwerkdekking, kan contact opnemen...
Wat is dat toch voor vriendelijkheid hier?
Ik ben hier nu bijna een week, en de vriendelijkheid van de mensen in Austin valt me op. Zo zijn mijn collega's erg aardig, dat is erg fijn. Mensen in winkels zijn in de regel erg behulpzaam als je ze wat vraagt, maar dat hoort gewoon bij hun baan. Ook toen mijn zadel deze week helemaal naar beneden was gezakt bij de business school heb ik bij de chauffeur van een busje - van een naar wat mij leek een constructief bedrijf - gevraagd of ie toevallig een "wrench" (waterpomptang) had. Geval uitgelegd. En jawel hoor, de Mexicaan/latino ging even achter in z'n bus kijken en kreeg mijn zadelpen los. Fijn, vriendelijke mensen hier.
Toch komt het soms vreemd over. Ik liep vanmiddag in de HEB (een Texaanse supermarktketen - groooooot!!!), en bij het afrekenen vraagt de cassiere "hoe het vandaag met mij gaat". Op zo'n moment weet ik niet goed of ze nou een antwoord verwachten. Ja, het gaat prima? Nee, ik zoek me het apelazer? Ik loop na het inpakken de winkel uit, en een medewerker vraagt of "ik vandaag alles heb kunnen vinden wat ik nodig had". Eh... Ja, natuurlijk, sure! Moeilijk hoor. Ik weet zeker dat ze het zeggen voor hun werk en dat ze er geen klap van menen. Die vriendelijkheid kan haast niet echt zijn. Maar toch, als je de hele dag vanuit je werk vriendelijk moet zijn kan het best positief op je humeur uitwerken, denk ik.
Even later word ik buiten aangesproken door een man die krantabonnementen verkoopt. Bij zoiets werkt het antwoord "I just arrived in Austin two days ago - I'm new to the United States - I'm from The Netherlands" in de regel prima heb ik gemerkt. Maar ook komt er dan soms een verhaal van iemand die ook in Nederland is geweest ("Yeah I've been to Amsterdam in the seventies" of "I've walked the 100 miles of Nijmegen") en ben je zo even aan de praat. Dit soort praatjes horen niet bij werk of zo, dus dit moeten ze wel menen. En dan zijn de mensen echt vriendelijk.
Een ander soort vreemde vriendelijkheid kom ik tegen in het verkeer. Het lijkt wel of je op de fiets koning in het verkeer bent. Iedere auto laat je voorgaan. Dat is soms raar: ik ken het hier nog niet zo goed, dus ik moet vaak eerst even twee keer kijken waar ik heen fiets. En ondertussen die hele grote auto's maar wachten... Nadat ik mijn pa heb gesproken is ook deze 'vriendelijkheid' niet echt: een auto die een fietser aanrijdt heeft in Amerika een groot probleem. Dus laten ze mij met alle vriendelijkheid voor gaan. Nou, bedankt allemaal!
Hierbij een foto van een schap uit de supermarkt waar ik danig van onder de indruk was. Daar lagen biefstukken, sirloin steaks, t-bones en ander geweld, zo groot had ik ze nog nooit gezien... Even later kwam ik ook pinata's tegen, die had ik nog nooit in het echt gezien. Het doel van die dingen: op kinderfeestjes worden die gevuld met snoep aan een boom gehangen. De jarige mag geblindoekt met een stok de pinata aan gort proberen te slaan. Niet zelden wordt papa op kruishoogte geraakt, als ik America's Funniest Home Video's moet geloven...
De wc liep door... trouble
Maar vanochtend begon de dag eerst met wat DIY. De wc bleek namelijk door te lopen. Hoe irritant - ik realiseerde me op dat moment dat ik niet weet wie ik moet hebben om technische mankementen te verhelpen... Eerst zelf op onderzoek uit dan maar. Nu is een Texaanse (wellicht zelfs Amerikaanse) wc anders dan een Nederlandse: het waterpeil staat vrij hoog, tot zo'n 5 cm onder de potrand. [Toen ik dat voor het eerst zag op het vliegveld in Memphis dacht ik ook dat de wc in kwestie verstopt zat. Na drie andere wc's te hebben gezien met hetzelfde 'euvel' heb ik het maar geaccepteerd als zijnde normaal hier.]
Maar goed, zo'n hoog waterpeil heeft impact op de manier waarop een wc werkt. Doorspoelen lijkt eerder vacuumtrekken en dan opvullen. Vlotter enzo zitten dan net wat anders in elkaar blijkt. Nu is een Austinse wc geen rocket science - zeker niet mijn exemplaar - dus na een beetje frutten en prutsen had ik het wel gefixed. Blij dat dat me weer irritant geregel gehad bespaard, maar erg gerust op de technische kwaliteit van de rest van de installaties hier word ik niet op deze manier.
Amerikaans bellen
Bij de Radioshack kwam ik er achter dat het Amerikaanse telefoonsysteem anders is dan het Nederlandse. Als je belt tussen twee mobiele telefoons van hetzelfde netwerk betaal je niets. Echter, bel je of word je gebeld van een ander netwerk, of van een vaste telefoon, betaal je allebei! Ook bij sms-jes betaal je zowel voor verzenden als voor ontvangen. Ook kwam ik er achter dat je pre-paid tegoed verloopt! Dat is afhankelijk van het bedrag van je upgrade: laad je 15 dollar op je tegoed, blijft het maar een maand geldig. 100 dollar blijft een jaar geldig. Bij prepaid kun je ook kiezen voor een kostenstructuur waarbij je, als je je telefoon op een dag niet gebruikt je niets betaalt (nogal wiedes), maar als je wel belt, dat dit minimaal en ook maximaal 2 dollar per dag kost. Even doorvragen: internationale gesprekken vallen hierbuiten. Dat zou nogal wat zijn... Een abonnement hier begint bij 2 jaar, dat heeft voor mij weinig zin. Het was weer een voorbeeldje van aanzienlijke search costs, die door mijn aannames vanuit de Nederlandse kostenstructuren nogal verhoogt werden. O ja, sim-kaarten zonder telefoons zijn niet te koop. Wie interesse heeft in een Nokia 2320, AT&T netwerkdekking, kan contact opnemen...
Wat is dat toch voor vriendelijkheid hier?
Ik ben hier nu bijna een week, en de vriendelijkheid van de mensen in Austin valt me op. Zo zijn mijn collega's erg aardig, dat is erg fijn. Mensen in winkels zijn in de regel erg behulpzaam als je ze wat vraagt, maar dat hoort gewoon bij hun baan. Ook toen mijn zadel deze week helemaal naar beneden was gezakt bij de business school heb ik bij de chauffeur van een busje - van een naar wat mij leek een constructief bedrijf - gevraagd of ie toevallig een "wrench" (waterpomptang) had. Geval uitgelegd. En jawel hoor, de Mexicaan/latino ging even achter in z'n bus kijken en kreeg mijn zadelpen los. Fijn, vriendelijke mensen hier.
Toch komt het soms vreemd over. Ik liep vanmiddag in de HEB (een Texaanse supermarktketen - groooooot!!!), en bij het afrekenen vraagt de cassiere "hoe het vandaag met mij gaat". Op zo'n moment weet ik niet goed of ze nou een antwoord verwachten. Ja, het gaat prima? Nee, ik zoek me het apelazer? Ik loop na het inpakken de winkel uit, en een medewerker vraagt of "ik vandaag alles heb kunnen vinden wat ik nodig had". Eh... Ja, natuurlijk, sure! Moeilijk hoor. Ik weet zeker dat ze het zeggen voor hun werk en dat ze er geen klap van menen. Die vriendelijkheid kan haast niet echt zijn. Maar toch, als je de hele dag vanuit je werk vriendelijk moet zijn kan het best positief op je humeur uitwerken, denk ik.
Even later word ik buiten aangesproken door een man die krantabonnementen verkoopt. Bij zoiets werkt het antwoord "I just arrived in Austin two days ago - I'm new to the United States - I'm from The Netherlands" in de regel prima heb ik gemerkt. Maar ook komt er dan soms een verhaal van iemand die ook in Nederland is geweest ("Yeah I've been to Amsterdam in the seventies" of "I've walked the 100 miles of Nijmegen") en ben je zo even aan de praat. Dit soort praatjes horen niet bij werk of zo, dus dit moeten ze wel menen. En dan zijn de mensen echt vriendelijk.
Een ander soort vreemde vriendelijkheid kom ik tegen in het verkeer. Het lijkt wel of je op de fiets koning in het verkeer bent. Iedere auto laat je voorgaan. Dat is soms raar: ik ken het hier nog niet zo goed, dus ik moet vaak eerst even twee keer kijken waar ik heen fiets. En ondertussen die hele grote auto's maar wachten... Nadat ik mijn pa heb gesproken is ook deze 'vriendelijkheid' niet echt: een auto die een fietser aanrijdt heeft in Amerika een groot probleem. Dus laten ze mij met alle vriendelijkheid voor gaan. Nou, bedankt allemaal!
Hierbij een foto van een schap uit de supermarkt waar ik danig van onder de indruk was. Daar lagen biefstukken, sirloin steaks, t-bones en ander geweld, zo groot had ik ze nog nooit gezien... Even later kwam ik ook pinata's tegen, die had ik nog nooit in het echt gezien. Het doel van die dingen: op kinderfeestjes worden die gevuld met snoep aan een boom gehangen. De jarige mag geblindoekt met een stok de pinata aan gort proberen te slaan. Niet zelden wordt papa op kruishoogte geraakt, als ik America's Funniest Home Video's moet geloven...
-
23 Januari 2011 - 10:01
Hendrieke:
He grote zus!
Ik wil een Pinata! Die zijn echt leuk! Misschien dat die in de koffer past;) Dan wil ik wel zo'n paardje!
Beetje griezelig, ik heb m'n haar geverfd. Als ik nu op een bepaalde manier (de Johanna-blik) kijk, dan ben ik duidelijk familie van jou! Jammer dat ik geen groene jurk heb anders zou pa denken dat je terug was gekomen;)
Even een constatering... Je hebt het in je verslagen vaak over dezelfde personen. Kun je niet eens een keer met je collega's op de foto gaan? Ik ben wel eens benieuwd met welke mensen jij daar aan het socializen bent tijdens de lunch.
Liefs
-
24 Januari 2011 - 11:51
Anne:
Hey johanna,
Jemig, ik laat Jelmer die vlees-foto maar niet zien anders wil hij spontaan emigreren en hele dagen BBQ-en ;-)
Iedereen hier is blij dat je het naar je zin hebt :-) Ik heb je website even lopen promoten op het departement!
Afgelopen vrijdag hadden we het nieuwjaarsetentje; wat erg gezellig was en lekker! Ook weer aardig wat nieuwe gezichten; vriendin van Mark, van Arjen en van Benjamin!
Verder nog weinig nieuws hier behalve dat er nog een rectificatie is geweest op de UT dallas lijst; we hebben welgeteld 18 (ipv 16) publicaties! Helaas helpt ons dat nog niet naar de eerste plek maar er moet natuurlijk ook nog wel wat ruimte blijven voor verbetering;-)
Ik ga maar weer even verder met het voorbereiden van mijn colleges. Vorige week alle 1e jaars voor het eerst gezien en ze lijken het vak aardig serieus te nemen! Das positief want dan hoef ik minder de schooljuffrouw uit te hangen :-)
Groetjes!!
-
24 Januari 2011 - 14:56
Pa En Ma:
hej vleesjes we are coming. -
24 Januari 2011 - 14:57
Pa En Ma:
hej vleesjes we are coming. -
24 Januari 2011 - 16:50
Johanna :
@ Hendrieke: Kom die pinata maar halen!! Zo'n ding past niet eens in mijn koffer, laat staan erbij! :-) :-) Volgens mij kun je zo'n ding trouwens zelf ook wel knutselen. Iets met papier mache, linten, etcetera. Als je je gordijnen en je andere naaiwerkjes af hebt kun je daar aan beginnen... :-)
@ Anne: Zelfs 18 ipv 16? Hoe moet dat dit jaar dan? Volgens mij is dat een record! Komen we niet makkelijk overheen!
Department dinner - ja ik baalde stevig dat ik daar niet bij was. Volgens mij was het een zeer prima restaurant waar jullie geweest zijn. Eerste gang zou vegetarisch zijn, meende ik? Ik ben zelf helemaal niet zo van die grote stukken vlees, ik ben de helft van de week vegetarisch... Niet uit overtuiging, ik vind (vooral rood) vlees niet lekker... Biefstuk/steak/etc. bakken kan ik ook niet. Mijn ouders komen hier naar Austin, ik zal 'mien va' eens trakteren op zo'n halve koe ;-)
Succes met je colleges! Dat zal als vanouds wel weer prima gaan! Maar - samen met de BTs, en een bepaald laatste half jaar (sorry!) is het wel weer een drukke periode voor jou. Denk ook aan jezelf he!
groeten
Johanna
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
