Sociale zekerheid in Amerika - ver te zoeken
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
02 Maart 2011 | Verenigde Staten, Austin
Een van de ondersteunende medewerkers van het departement hier is Josephine Mabry. Nu zijn onze eigen secretaresses in Tilburg vaak ook informatiebron, smeermiddel en redder in nood tegelijkertijd (en bovendien gezellig). Josephine is een ander verhaal.
Josephine Superwoman
Josephine ken ik als wat kortaf. Jenny heeft dat beeld bijgesteld vorige week. Jenny heeft me namelijk verteld dat Josephine in een wat lastige situatie zit. Josephine is 48 (vertelde ze me vandaag), heeft 3 kinderen op de universiteit, en is verlaten door haar man. Doordat een jaar schoolgeld hier in Amerika op zijn minst 15.000 dollar kost per kind, en omdat hier geen vastomlijnde regels omtrent alimentatie en allerlei andere sociale vangnetten en zaken als studiefinanciering zijn, komen alle kosten voor de studie van de kinderen bij Josephine terecht.
Zij was verbaasd toen ik vanavond om kwart voor acht pas wegging van de universiteit - maar eigenlijk was ik dat ook over haar. Jenny had me namelijk ook verteld dat Josephine 3 (drie!) banen heeft. Naast de voltijdbaan als 'secretaresse' van het marketingdepartement werkt ze ook nog achter de kassa bij Macy's (een winkel) en bakt ze koekjes. Daarbij heeft het marketingdepartement vorig jaar iemand van de ondersteuning moeten ontslaan, waardoor Josephine het de helft drukker heeft gekregen. En momenteel is het secretariaat van de afdeling management ziek - en dat neemt ze er ook bij.
Tot overmaat van ramp is een van haar zonen ziek, hij heeft last van toevallen. Dat betekent een ziekenhuis, en een ziekenhuis in Amerika betekent of heel veel kosten, of een aanslag op je verzekering... Nog meer ellende dus. Ik heb Josephine gezegd dat ze voor mij de definitie van 'Superwoman' had bijgesteld. Volgens mij werd ze daar wel even blij van - voordat haar zorgen weer de overhand namen...
Het leven in Amerika is niet makkelijk als alles niet gaat zoals je wilt in het leven. Leah had het daar ook al eens over: Amerika is heel bruut als je een keer in de goot komt te liggen.
Voor Pieter: vrachtwagens
Ander punt: ik had nog een bestelling openstaan. Ik heb deze dagen een paar vrachtwagens gezien. Zie foto's (eentje is van de achterkant, heb je niet zoveel aan). Drie vrachtwagens is niet veel - maar ik woon dicht bij de universiteit, en dan kom ik niet zoveel tegen. Mocht ik nieuwe tegenkomen, zet ik ze online. Wanneer Michiel hier is, gaan we ook reizen met een camper, en dan kom ik zeker van die hele grote joekels tegen.
Update: inmiddels heb ik meer vrachtwagens gezien. Nieuwe foto's staan hierbij!
Wat opvalt aan die vrachtwagens hier is dat ze zo'n enorme voorkant hebben. Ik heb begrepen dat dat komt omdat we in Europa smallere wegen hebben, terwijl ze hier in Amerika alle ruimte hebben. Maar zeker weten doe ik het niet. Weet jij het toevallig waarom die vrachtwagens hier er zo anders uitzien?
Josephine Superwoman
Josephine ken ik als wat kortaf. Jenny heeft dat beeld bijgesteld vorige week. Jenny heeft me namelijk verteld dat Josephine in een wat lastige situatie zit. Josephine is 48 (vertelde ze me vandaag), heeft 3 kinderen op de universiteit, en is verlaten door haar man. Doordat een jaar schoolgeld hier in Amerika op zijn minst 15.000 dollar kost per kind, en omdat hier geen vastomlijnde regels omtrent alimentatie en allerlei andere sociale vangnetten en zaken als studiefinanciering zijn, komen alle kosten voor de studie van de kinderen bij Josephine terecht.
Zij was verbaasd toen ik vanavond om kwart voor acht pas wegging van de universiteit - maar eigenlijk was ik dat ook over haar. Jenny had me namelijk ook verteld dat Josephine 3 (drie!) banen heeft. Naast de voltijdbaan als 'secretaresse' van het marketingdepartement werkt ze ook nog achter de kassa bij Macy's (een winkel) en bakt ze koekjes. Daarbij heeft het marketingdepartement vorig jaar iemand van de ondersteuning moeten ontslaan, waardoor Josephine het de helft drukker heeft gekregen. En momenteel is het secretariaat van de afdeling management ziek - en dat neemt ze er ook bij.
Tot overmaat van ramp is een van haar zonen ziek, hij heeft last van toevallen. Dat betekent een ziekenhuis, en een ziekenhuis in Amerika betekent of heel veel kosten, of een aanslag op je verzekering... Nog meer ellende dus. Ik heb Josephine gezegd dat ze voor mij de definitie van 'Superwoman' had bijgesteld. Volgens mij werd ze daar wel even blij van - voordat haar zorgen weer de overhand namen...
Het leven in Amerika is niet makkelijk als alles niet gaat zoals je wilt in het leven. Leah had het daar ook al eens over: Amerika is heel bruut als je een keer in de goot komt te liggen.
Voor Pieter: vrachtwagens
Ander punt: ik had nog een bestelling openstaan. Ik heb deze dagen een paar vrachtwagens gezien. Zie foto's (eentje is van de achterkant, heb je niet zoveel aan). Drie vrachtwagens is niet veel - maar ik woon dicht bij de universiteit, en dan kom ik niet zoveel tegen. Mocht ik nieuwe tegenkomen, zet ik ze online. Wanneer Michiel hier is, gaan we ook reizen met een camper, en dan kom ik zeker van die hele grote joekels tegen.
Update: inmiddels heb ik meer vrachtwagens gezien. Nieuwe foto's staan hierbij!
Wat opvalt aan die vrachtwagens hier is dat ze zo'n enorme voorkant hebben. Ik heb begrepen dat dat komt omdat we in Europa smallere wegen hebben, terwijl ze hier in Amerika alle ruimte hebben. Maar zeker weten doe ik het niet. Weet jij het toevallig waarom die vrachtwagens hier er zo anders uitzien?
-
04 Maart 2011 - 19:48
Pieter Dekker:
wauw
bedankt voor de mooie foto`s
ik hoop dat er nog meer komen
groetjes:Pieter.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
