Evaluatie: woon ik inmiddels te lang in Austin?
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
05 Mei 2011 | Verenigde Staten, Austin
Ik vind het hier werkelijk geweldig. De UT is fantastisch, Austin is super, Texas is geweldig. Maar er zijn deze dagen aanwijzingen dat ik hier lang genoeg zit. En dat uit zich in hele kleine dingen.
Men vraagt mij om advies
Het is me deze week twee keer gebeurd dat mensen die langer dan ik in Austin wonen mij om advies vragen. De eerste keer ging dat om ‘waar kan ik toeristische dingen zien’ (sinds het bezoek van mijn pa en ma hier kan ik daar zinnige dingen over zeggen), de tweede keer ging dat om ‘waar kan ik de beste burger eten’. Die laatste vraag kwam van een wildvreemde op de campus, die schijnbaar dacht dat ik een Amerikaanse was die uit Austin kwam. Pas aan het eind van het gesprek, toen ik zei dat ik hier ook nog maar een paar maanden woonde, was diegene helemaal verbaasd.
Ik ontwikkel gewoontes
Als je ergens nieuw bent, ervaar je een vrij lange periode die vol zit met ‘nieuwe dingen’. Maar inmiddels begin ik hier gewoontes te ontwikkelen. Een voorbeeld: ik ben gek op spinazie. Nu had ik al vrij snel een lunchtentje gevonden dat ‘spinach pie’ maakt, beter bekend als de griekse spanakopita. Heerlijk, een vast adresje voor de lunch. Toen ik afgelopen zaterdag ‘food delivery’ liet komen van dat tentje bleek dat de spanakopita van de kaart was! Ik ben hier nu schijnbaar lang genoeg om 1) een regelmatig bezoek bij een restaurantje te ontwikkelen als ware ik een ‘vaste klant’, en 2) mijn lievelingsgerecht te vinden, en 3) het mee te maken dat dat lievelingsgerecht zelfs van de kaart wordt gehaald.
Ik gooi mijn principes overboord
Ik betrap mezelf steeds vaker op gedrag dat haaks staat op mijn principes. Zo was ik in het begin van mijn bezoek hier nogal ontdaan van het vele plastic dat hier gebruikt wordt. Ik bedoel dan alle koffiebekers, alle plastic bakken, plastic bestek, plastic zakken, etc. Ik merk dat ik er – ondanks mijn eerdere verbazing, eigenlijk afkeer – gewoon aan mee doe. Je hebt hier weinig alternatieven. Ik moet na mijn vakantie een paar bomen planten om mijn enorme Amerikaanse ‘carbon footprint’ te compenseren.
En ik begin die Amerikanen te begrijpen…
Een paar dingetjes die ik in het begin werkelijk niet snapte, begin ik te waarderen. Ik snap het nut van airconditioning inmiddels heel goed. Ik snap het nut van ijsblokjes-makende koelkasten (had ik er zelf maar eentje). Want bij vlagen is het hier gewoon te warm, en dan heb je dat soort dingen nodig. Ik vat waarom mensen hier zo gebrand zijn op cupholders. Want anders kun je je fles water niet kwijt, en die moet je bij je hebben in verband met de warmte. Ik begrijp inmiddels waarom bussen buiten het centrum en treinen in de rest van Texas een zinloze exercitie zijn. Want de afstanden zijn simpelweg te groot.
Ik gedraag me zelfs als een Amerikaan…
Soms betrap ik me zelfs op quasi-Austins/Texaans/Amerikaans gedrag. Als een volleerd Austinite bestel ik burrito’s. Als een goed geïntegreerde Amerikaan haal ik mijn koffie bij Starbucks, en dan loop ik vervolgens met een enorme emmer de business school in, en ik schaam me er (bijna) niet meer voor. Als een ervaren Texaan haal ik mijn boodschappen bij de Wheatsville of de HEB. De laundry mat heeft geen geheimen mee voor me. Verkeersregels vat ik. Ik kan de grote weersverschillen inmiddels prima anticiperen. Ik word steeds beter in het slopen van grote insecten en raak daar niet meer van in blinde paniek. Met name dat laatste is handig.
En van sommige dingen ben ik regelrecht fan!
En er zijn een hoop zaken die ik gewoonweg fantastisch vind. Ik heb als het ware een lijstje in mijn hoofd met enerzijds Dingen Die Ik Helemaal Geweldig Vind Hier en anderzijds Dingen Die Ik Toch Niet Zo Tof Vind Hier. Het tweede lijstje is kort. Daar staan eigenlijk alleen kakkerlakken en de hitte/droogte op. Op het eerste lijstje staan ontzettend veel dingen. Een bloemlezing: mijn collega’s van de UT, het weer, de vriendelijkheid van de mensen, de eekhoorntjes die overal rondscharrelen, de mooie vogels hier, breakfast taco’s, burrito’s en tortilla’s, ice tea, Starbuck, de Gregory Gym, The Drag, de muziek in Austin, het liberale en het milieubewuste van de mensen hier… Puntje van aandacht is wel dat de lijstjes wat aan het stabiliseren zijn. En dat laatste leidt tot mijn conclusie:
'Ik weet genoeg’. Time to move on. Time to go.*
(*Ik hou mezelf hiermee natuurlijk voor de gek, hoor. Ik probeer mezelf maar te overtuigen van het feit dat ik hier ‘klaar’ ben. Want ik wil hier eigenlijk helemaal niet weg. Ik heb het hier veel te veel naar mijn zin. Tegelijkertijd is het thuis in Nederland natuurlijk ook fijn…
Een compromisvoorstel: wat als jullie allemaal nou eens hier naar toe komen? Dilemma opgelost.)
Men vraagt mij om advies
Het is me deze week twee keer gebeurd dat mensen die langer dan ik in Austin wonen mij om advies vragen. De eerste keer ging dat om ‘waar kan ik toeristische dingen zien’ (sinds het bezoek van mijn pa en ma hier kan ik daar zinnige dingen over zeggen), de tweede keer ging dat om ‘waar kan ik de beste burger eten’. Die laatste vraag kwam van een wildvreemde op de campus, die schijnbaar dacht dat ik een Amerikaanse was die uit Austin kwam. Pas aan het eind van het gesprek, toen ik zei dat ik hier ook nog maar een paar maanden woonde, was diegene helemaal verbaasd.
Ik ontwikkel gewoontes
Als je ergens nieuw bent, ervaar je een vrij lange periode die vol zit met ‘nieuwe dingen’. Maar inmiddels begin ik hier gewoontes te ontwikkelen. Een voorbeeld: ik ben gek op spinazie. Nu had ik al vrij snel een lunchtentje gevonden dat ‘spinach pie’ maakt, beter bekend als de griekse spanakopita. Heerlijk, een vast adresje voor de lunch. Toen ik afgelopen zaterdag ‘food delivery’ liet komen van dat tentje bleek dat de spanakopita van de kaart was! Ik ben hier nu schijnbaar lang genoeg om 1) een regelmatig bezoek bij een restaurantje te ontwikkelen als ware ik een ‘vaste klant’, en 2) mijn lievelingsgerecht te vinden, en 3) het mee te maken dat dat lievelingsgerecht zelfs van de kaart wordt gehaald.
Ik gooi mijn principes overboord
Ik betrap mezelf steeds vaker op gedrag dat haaks staat op mijn principes. Zo was ik in het begin van mijn bezoek hier nogal ontdaan van het vele plastic dat hier gebruikt wordt. Ik bedoel dan alle koffiebekers, alle plastic bakken, plastic bestek, plastic zakken, etc. Ik merk dat ik er – ondanks mijn eerdere verbazing, eigenlijk afkeer – gewoon aan mee doe. Je hebt hier weinig alternatieven. Ik moet na mijn vakantie een paar bomen planten om mijn enorme Amerikaanse ‘carbon footprint’ te compenseren.
En ik begin die Amerikanen te begrijpen…
Een paar dingetjes die ik in het begin werkelijk niet snapte, begin ik te waarderen. Ik snap het nut van airconditioning inmiddels heel goed. Ik snap het nut van ijsblokjes-makende koelkasten (had ik er zelf maar eentje). Want bij vlagen is het hier gewoon te warm, en dan heb je dat soort dingen nodig. Ik vat waarom mensen hier zo gebrand zijn op cupholders. Want anders kun je je fles water niet kwijt, en die moet je bij je hebben in verband met de warmte. Ik begrijp inmiddels waarom bussen buiten het centrum en treinen in de rest van Texas een zinloze exercitie zijn. Want de afstanden zijn simpelweg te groot.
Ik gedraag me zelfs als een Amerikaan…
Soms betrap ik me zelfs op quasi-Austins/Texaans/Amerikaans gedrag. Als een volleerd Austinite bestel ik burrito’s. Als een goed geïntegreerde Amerikaan haal ik mijn koffie bij Starbucks, en dan loop ik vervolgens met een enorme emmer de business school in, en ik schaam me er (bijna) niet meer voor. Als een ervaren Texaan haal ik mijn boodschappen bij de Wheatsville of de HEB. De laundry mat heeft geen geheimen mee voor me. Verkeersregels vat ik. Ik kan de grote weersverschillen inmiddels prima anticiperen. Ik word steeds beter in het slopen van grote insecten en raak daar niet meer van in blinde paniek. Met name dat laatste is handig.
En van sommige dingen ben ik regelrecht fan!
En er zijn een hoop zaken die ik gewoonweg fantastisch vind. Ik heb als het ware een lijstje in mijn hoofd met enerzijds Dingen Die Ik Helemaal Geweldig Vind Hier en anderzijds Dingen Die Ik Toch Niet Zo Tof Vind Hier. Het tweede lijstje is kort. Daar staan eigenlijk alleen kakkerlakken en de hitte/droogte op. Op het eerste lijstje staan ontzettend veel dingen. Een bloemlezing: mijn collega’s van de UT, het weer, de vriendelijkheid van de mensen, de eekhoorntjes die overal rondscharrelen, de mooie vogels hier, breakfast taco’s, burrito’s en tortilla’s, ice tea, Starbuck, de Gregory Gym, The Drag, de muziek in Austin, het liberale en het milieubewuste van de mensen hier… Puntje van aandacht is wel dat de lijstjes wat aan het stabiliseren zijn. En dat laatste leidt tot mijn conclusie:
'Ik weet genoeg’. Time to move on. Time to go.*
(*Ik hou mezelf hiermee natuurlijk voor de gek, hoor. Ik probeer mezelf maar te overtuigen van het feit dat ik hier ‘klaar’ ben. Want ik wil hier eigenlijk helemaal niet weg. Ik heb het hier veel te veel naar mijn zin. Tegelijkertijd is het thuis in Nederland natuurlijk ook fijn…
Een compromisvoorstel: wat als jullie allemaal nou eens hier naar toe komen? Dilemma opgelost.)
-
06 Mei 2011 - 05:20
Trijntjen:
Goedemorgen Johanna
Zo ,vroeg he vanochtend? Even weer een reactie van mij, ben weer helemaal bij met je verslagen.
Ik vindt het erg interresant, boeiende verslagen. zelfs leerzaam.
Ja,ja allemaal komen, dat wordt een hele volksverhuizing of niet dan.
Nou zou best wel eens een keertje langs willen komen haha
Michiel komt binnenkort heb ik begrepen, wens jullie veel plezier en ja je bent nu natuurlijk ook al een ervaren reisleidster geworden.
Nou succes nog en geniet er nog maar van.
groeten van de fam
-
06 Mei 2011 - 05:22
Johanna :
@ Trijntjen: ja, dat is inderdaad vroeg, want ik ben zelfs nog wakker! Het is hier nu twintig over twaalf, en ik ben nog aan het werk. Maar nu stop ik ermee, ik ben moe...! -
06 Mei 2011 - 09:54
Ma:
goedemorgen johanna,
even een vraag aan de vaste lezers: als michiel en johanna straks weer gewoon in ons geliefde nederland wonen , wat hebben wij opeens dan tijd over, waar hebben wij die tijd vandaan gehaald? haha, groetjes en geniet nog een dag of 46. -
07 Mei 2011 - 14:45
Hendrieke:
He Johanna!
Na je avontuur in Texas heb je, wat betreft je gewoontes, twee opties: Of je zet de gewoontes uit Texas voort in Nederland en Michiel gaat daar gezellig in mee of je moet afstand doen van je gewoontes uit Texas en je gaat weer verder met Michiel in de Nederlandse gewoontes. Dus wat wordt het?
Liefs -
07 Mei 2011 - 15:00
Johanna :
@ Hendrieke: of Michiel en ik verhuizen naar Texas en zetten hier onze gewoontes voort. Kan ook! :-)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
