Conferentie dag 1
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
19 Februari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Wat een dag - wat een dag - wat een dag. Of ik dit allemaal verstandig aanpak weet ik niet hoor... Op andere dagen zou ik allang zijn ingestort, wrede koppijn krijgen, of flauwvallen, maar ik heb nergens last van.
En omdat ik toch nog wakker ben - en ik inmiddels heb vernomen dat ik een aantal vaste lezers heb opgebouwd die teleurgesteld zijn als ik niets laat horen: hierbij nog maar even een stukje.
Weinig slaap
Vanochtend lag ik om kwart voor 5 in bed, en om 7 uur ging de wekker. En om nou te zeggen dat ik de rest van de week op tijd op bed lag - niet echt. Mensen: niet door uitgaan, maar door het werk.
Inge had voor haar overdag, voor mij 's nachts nog laatste commentaren op de presentatie gegeven. Die kon ik meteen verwerken toen ik in de ochtend op de business school kwam. Tekst van de presentatie uitschrijven... Nog even een uur geskyped met Stefan - om de laatste puntjes op de i te zetten. Druk-druk-druk - ik moest om kwart voor 1 weg naar de conferentie in het Hilton... Snel nog even de slides printen, snel nog even de artikelen van de cursus van Raji printen... Oeps, lunch vergeten. Gelukkig zat er een appel in mijn tas.
Conferentie AMA Winter
De AMA Winter Conferentie is typisch een conferentie waar veel vakgenoten binnen de strategische marketing op af komen. Daar lopen dus de auteurs rond van de artikelen die ik voor mijn onderzoek gebruik. Dat zijn in naam vaak hele meneren en mevrouwen. In het begin was ik daar zwaar van onder de indruk, maar het zijn ook gewoon mensen, die ook gewoon 'rejections' van hun papers krijgen. Toch is het wel leuk om ook een gezicht te kennen bij die grote namen.
Over de dag heen heb ik heel wat mensen ontmoet. Voor Tilburg: ik heb bijvoorbeeld Gerry Tellis gezien. Ook Gary Lilien (de baas van ISBM: "that was a well-deserved prize"). Sandy Jap, van Emory University die ook op het Tilburg X-mas Camp was, was er ook. Ik heb een paar PhD studenten gesproken, waaronder Carolyn Taylor van UNC (Chapel Hill), die met Katrijn Gielens en JB Steenkamp werkt. Superaardige meid. En daarnaast vrij veel Penn State PhDs, die zitten aardig in de strategie hoek.
Ik heb de sessies van half 2 gevolgd. Grappig: een verse assistent professor, net z'n PhD gehaald, was zijn verhaal aan het vertellen. Hij kreeg vragen - sjongejonge, wat ging zijn supervisor de verdediging in, zeg... Je zou er maar staan als spreker, en dat je professor je dan niet eens de vragen laat beoordelen. Ben je mooi klaar mee.
De sessies van 3 uur heb ik laten zitten. In plaats daarvan heb ik met Stefan gewerkt aan mijn presentatie, de puntjes op de j's zetten, zeg maar (op de i's stonden ze al). We hebben even 'advocaat van de duivel' gespeeld: welke lastige vragen kunnen we verwachten, en wat voor antwoord is dan handig? Dat geeft mij wat zekerheid dat ik in ieder geval dat ook heb voorbereid.
Daarna was de openingsreceptie. Eindelijk iets van eten... ik had tot 18.00 uur alleen twee wasa-crackers en een appel op. Daarna zijn we naar de AT&T lounge gegaan voor de 'genodigdenreceptie' van de UT Austin. Ik heb daar mijn onderzoek een paar keer gepitched aan verschillende mesnen.
Alweer de Clay Pit?
Samen met Linda Price, Manfred Kraft (Duitser), Oliver Gotz (Duitser, Universiteit van Munster, zit 2 weken op mijn kamer), Peter Verhoef (Groningen) en Sandy Jap ben ik na de receptie wezen eten. Toch raar hoor, 'Hee Johanna, ga je mee?' 'Tuurlijk' - en vervolgens sta je daar als visiting scholar als werkelijk enige die iets van Austin weet temidden van allemaal hoogleraren. En ik ben er net, ik ken hier de plekken niet... En zeker niet op loopafstand! Ik ken hier maar 1 restaurant (geen type lunchtentje) dat zeker weten dichtbij is en goed is - de Clay Pit van eerder deze week. Daar zijn we dan maar heengegaan. Want ik was de enige die wat kennis had. Dus ik met de professoren op sleeptouw :-)
Ik dacht even 'snel' te zijn en toch wat verantwoordelijk voedsel binnen te krijgen, maar helaas duurde het wat langer dan gedacht. We moesten anderhalf uur wachten op een tafel! Ik begreep snel hoe dat zat - ik heb Ragu, Andy en Raji (van het departement) ook binnen gezien. Sterker nog, volgens mij zat de halve conferentie in de Clay Pit! Dat bewijst ergens wel dat ik 'mijn' gasten niet zomaar ergens naar toe heb gestuurd, overigens. By the way, ik heb weer spinazie gegeten :-)
Peter Verhoef is trouwens wel een interessante kerel om te kennen. Hij is van de Universiteit Groningen, en hij is dus mogelijk erg belangrijk mocht ik ooit een baan willen daar. Ik had hem vanmiddag eerst op de conferentie gesproken. Volgens mij dacht hij eerst van mij 'dat is maar een PhD student', maar later hebben we toch echt wel goed gesproken over onderzoek, en mijn ambitie. Die ISBM prijs eventjes laten vallen... Het hielp dat Sandy mee was - die kent me. Grappig hoe makkelijk zulk soort netwerkacties gaan.
Maar dan moet je wel mee gaan eten - en niet in bed liggen, wat ik eigenlijk ook wel zou hebben gewild... Alles voor het goede doel, laten we maar zeggen!
Morgen...
Morgen wordt het dus spannend. Ik heb morgen eerst om half 8 het PhD-ontbijt. Daarvoor moet je worden uitgenodigd. Een twintigtal faculty op zestig PhD-ers zijn aanwezig. Dan heb ik 's ochtends sessies. 's
Middags om half 2 ben ik zelf aan de beurt. Daarna zal ik even moe zijn, verwacht ik. Alle spanning er even af. Ik merk het aan mijn nek en schouders, die zitten vreselijk vast.
's Avonds hebben een aantal collega's een feestje gepland. Ik hoop van harte dat het doorgaat, want ik kan wel wat ontspanning gebruiken. Als ik tenminste niet al slaap!
En omdat ik toch nog wakker ben - en ik inmiddels heb vernomen dat ik een aantal vaste lezers heb opgebouwd die teleurgesteld zijn als ik niets laat horen: hierbij nog maar even een stukje.
Weinig slaap
Vanochtend lag ik om kwart voor 5 in bed, en om 7 uur ging de wekker. En om nou te zeggen dat ik de rest van de week op tijd op bed lag - niet echt. Mensen: niet door uitgaan, maar door het werk.
Inge had voor haar overdag, voor mij 's nachts nog laatste commentaren op de presentatie gegeven. Die kon ik meteen verwerken toen ik in de ochtend op de business school kwam. Tekst van de presentatie uitschrijven... Nog even een uur geskyped met Stefan - om de laatste puntjes op de i te zetten. Druk-druk-druk - ik moest om kwart voor 1 weg naar de conferentie in het Hilton... Snel nog even de slides printen, snel nog even de artikelen van de cursus van Raji printen... Oeps, lunch vergeten. Gelukkig zat er een appel in mijn tas.
Conferentie AMA Winter
De AMA Winter Conferentie is typisch een conferentie waar veel vakgenoten binnen de strategische marketing op af komen. Daar lopen dus de auteurs rond van de artikelen die ik voor mijn onderzoek gebruik. Dat zijn in naam vaak hele meneren en mevrouwen. In het begin was ik daar zwaar van onder de indruk, maar het zijn ook gewoon mensen, die ook gewoon 'rejections' van hun papers krijgen. Toch is het wel leuk om ook een gezicht te kennen bij die grote namen.
Over de dag heen heb ik heel wat mensen ontmoet. Voor Tilburg: ik heb bijvoorbeeld Gerry Tellis gezien. Ook Gary Lilien (de baas van ISBM: "that was a well-deserved prize"). Sandy Jap, van Emory University die ook op het Tilburg X-mas Camp was, was er ook. Ik heb een paar PhD studenten gesproken, waaronder Carolyn Taylor van UNC (Chapel Hill), die met Katrijn Gielens en JB Steenkamp werkt. Superaardige meid. En daarnaast vrij veel Penn State PhDs, die zitten aardig in de strategie hoek.
Ik heb de sessies van half 2 gevolgd. Grappig: een verse assistent professor, net z'n PhD gehaald, was zijn verhaal aan het vertellen. Hij kreeg vragen - sjongejonge, wat ging zijn supervisor de verdediging in, zeg... Je zou er maar staan als spreker, en dat je professor je dan niet eens de vragen laat beoordelen. Ben je mooi klaar mee.
De sessies van 3 uur heb ik laten zitten. In plaats daarvan heb ik met Stefan gewerkt aan mijn presentatie, de puntjes op de j's zetten, zeg maar (op de i's stonden ze al). We hebben even 'advocaat van de duivel' gespeeld: welke lastige vragen kunnen we verwachten, en wat voor antwoord is dan handig? Dat geeft mij wat zekerheid dat ik in ieder geval dat ook heb voorbereid.
Daarna was de openingsreceptie. Eindelijk iets van eten... ik had tot 18.00 uur alleen twee wasa-crackers en een appel op. Daarna zijn we naar de AT&T lounge gegaan voor de 'genodigdenreceptie' van de UT Austin. Ik heb daar mijn onderzoek een paar keer gepitched aan verschillende mesnen.
Alweer de Clay Pit?
Samen met Linda Price, Manfred Kraft (Duitser), Oliver Gotz (Duitser, Universiteit van Munster, zit 2 weken op mijn kamer), Peter Verhoef (Groningen) en Sandy Jap ben ik na de receptie wezen eten. Toch raar hoor, 'Hee Johanna, ga je mee?' 'Tuurlijk' - en vervolgens sta je daar als visiting scholar als werkelijk enige die iets van Austin weet temidden van allemaal hoogleraren. En ik ben er net, ik ken hier de plekken niet... En zeker niet op loopafstand! Ik ken hier maar 1 restaurant (geen type lunchtentje) dat zeker weten dichtbij is en goed is - de Clay Pit van eerder deze week. Daar zijn we dan maar heengegaan. Want ik was de enige die wat kennis had. Dus ik met de professoren op sleeptouw :-)
Ik dacht even 'snel' te zijn en toch wat verantwoordelijk voedsel binnen te krijgen, maar helaas duurde het wat langer dan gedacht. We moesten anderhalf uur wachten op een tafel! Ik begreep snel hoe dat zat - ik heb Ragu, Andy en Raji (van het departement) ook binnen gezien. Sterker nog, volgens mij zat de halve conferentie in de Clay Pit! Dat bewijst ergens wel dat ik 'mijn' gasten niet zomaar ergens naar toe heb gestuurd, overigens. By the way, ik heb weer spinazie gegeten :-)
Peter Verhoef is trouwens wel een interessante kerel om te kennen. Hij is van de Universiteit Groningen, en hij is dus mogelijk erg belangrijk mocht ik ooit een baan willen daar. Ik had hem vanmiddag eerst op de conferentie gesproken. Volgens mij dacht hij eerst van mij 'dat is maar een PhD student', maar later hebben we toch echt wel goed gesproken over onderzoek, en mijn ambitie. Die ISBM prijs eventjes laten vallen... Het hielp dat Sandy mee was - die kent me. Grappig hoe makkelijk zulk soort netwerkacties gaan.
Maar dan moet je wel mee gaan eten - en niet in bed liggen, wat ik eigenlijk ook wel zou hebben gewild... Alles voor het goede doel, laten we maar zeggen!
Morgen...
Morgen wordt het dus spannend. Ik heb morgen eerst om half 8 het PhD-ontbijt. Daarvoor moet je worden uitgenodigd. Een twintigtal faculty op zestig PhD-ers zijn aanwezig. Dan heb ik 's ochtends sessies. 's
Middags om half 2 ben ik zelf aan de beurt. Daarna zal ik even moe zijn, verwacht ik. Alle spanning er even af. Ik merk het aan mijn nek en schouders, die zitten vreselijk vast.
's Avonds hebben een aantal collega's een feestje gepland. Ik hoop van harte dat het doorgaat, want ik kan wel wat ontspanning gebruiken. Als ik tenminste niet al slaap!
-
19 Februari 2011 - 17:47
Afra:
Johanna wat spannend allemaal, we zullen aan je denken.
Je hebt je zo goed voorbereid dat het vast wel goed zal gaan.
Wij hadden vandaag een feestje in Blokker N.H.
Ria en Jos zijn 40 jaar getrouwd,was erg gezellig, iedereen weer gesproken.
Het begint al aardig te wennen elke dag een verhaal lezen van Johanna,
zal het straks gaan missen.
Groetjes Afra. -
19 Februari 2011 - 20:39
Pa En Ma:
zitten nu aan je te denken iets na half 3 jou tijd dan. liefs -
19 Februari 2011 - 22:24
Anne:
Ahh...verdorie...volgens mij ben ik nu te laat om je nog succes te wensen :S (niet zo attent van mij --> komt ervan als ik niet zoals gewoonlijk, zoals op een doordeweekse dag, mijn ochtend begin met jouw column) Hopelijk heb je er een goed gevoel aan over gehouden en heb je nuttige feedback gekregen :-) Het klinkt iig alsof je je netwerk-tijd weer goed benut hebt (as always:-)! Zal je zeer binnenkort even een uitgebreide mail sturen (hopelijk met de mededeling dat mijn paper weer gesubmit is....maar weet niet of ik daar op moet wachten, denk dat ik er bijna ben maar dat weet je nooit;-)!
Geniet ervan!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
