Belofte: ik ga hier echt wel cowboylaarzen kopen!
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
14 Februari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Het is een gevalletje moedwillige uitstelleritis van me. Hoewel mijn zwart-rode laarzen van het sambafeestje ook wel ergens als schoenen kwalificeren, zijn het niet de cowboylaarzen waar Texas om bekend staat. En die heb ik nog niet. Zelfbescherming, denk ik. Of bescherming van de bankrekening :-)
Op het programma: Allen's Boots
Het staat in de reisgids in de lijst 'Belangrijkste Attracties in Austin': Allen's Boots. Het is een enorme winkel (nog geen foto's, helaas) vol met cowboylaarzen. Handgemaakt, borduurd, allerlei kleuren, oh boy... Er zitten ook hele prijzige bij - 1000 dollar voor laarzen (dan krijg je er wel twee) is mogelijk. Wat dat betreft is Austin-Johanna een 'match made in heaven': ik ben gek op laarzen!
Two-step
Vandaag sprak ik Leah, dat is een PhD student die ook in Raji's cursus zit. Ze vertelde me dat er een sociaal onderdeel is van de conferentie, waarbij de bezoekers de 'two-step' gaan dansen. Dat is een typische cowboylaarzen-dans. Geen line-dancing overigens. Leah vroeg of ik mee wilde doen. Tuurlijk... Maar daarvoor heb je cowboylaarzen nodig. Omdat ik niet voor zaterdag bij Allen's Boots langs kan, mag ik een paar laarzen van Leah lenen. Hoewel ik maat 40/41 heb, is dat geen probleem.
Het souvenir is gevonden!
In Leah heb ik dus iemand gevonden die ook gek is op laarzen. Mooi! Ze heeft me uitermate lekker gemaakt met de beschrijving van de laarzen en van Allen's Boots... En daarmee heeft ze een sluimerende behoefte aangewakkerd. En ze heeft me een hele concrete aanleiding gegeven om hier laarzen te halen. Want immers, heb ik mezelf al getrakteerd naar aanleiding van de ISBM prijs? Eigenlijk had ik zelf ook al mijn reden klaar: In Texas wonen zonder dat je taco's, countrymuziek, en cowboylaarzen hebt ervaren betekent dat je iets niet goed doet. Daarnaast: in Tilburg herkennen sommige mensen mij aan mijn 'tred' in de gang. Er is dus een soort verwachting ontstaan. Daar moet ik aan tegemoet komen.
Dus hierbij een belofte: Ik ga mijzelf dus inderdaad trakteren op een heel mooi, waarschijnlijk te duur paar echte Texaanse cowboylaarzen. Maar ik maak het niet te gek hoor, ik houd daarentegen wel rekening met de wisselkoers :-). En ik koop ook echt maar twee laarzen. Zoals Leah zei: 'you only need one pair of Texas boots for life'. But I do need a pair! Allen's Boots, na mijn drukke week kom ik even langs!
Op het programma: Allen's Boots
Het staat in de reisgids in de lijst 'Belangrijkste Attracties in Austin': Allen's Boots. Het is een enorme winkel (nog geen foto's, helaas) vol met cowboylaarzen. Handgemaakt, borduurd, allerlei kleuren, oh boy... Er zitten ook hele prijzige bij - 1000 dollar voor laarzen (dan krijg je er wel twee) is mogelijk. Wat dat betreft is Austin-Johanna een 'match made in heaven': ik ben gek op laarzen!
Two-step
Vandaag sprak ik Leah, dat is een PhD student die ook in Raji's cursus zit. Ze vertelde me dat er een sociaal onderdeel is van de conferentie, waarbij de bezoekers de 'two-step' gaan dansen. Dat is een typische cowboylaarzen-dans. Geen line-dancing overigens. Leah vroeg of ik mee wilde doen. Tuurlijk... Maar daarvoor heb je cowboylaarzen nodig. Omdat ik niet voor zaterdag bij Allen's Boots langs kan, mag ik een paar laarzen van Leah lenen. Hoewel ik maat 40/41 heb, is dat geen probleem.
Het souvenir is gevonden!
In Leah heb ik dus iemand gevonden die ook gek is op laarzen. Mooi! Ze heeft me uitermate lekker gemaakt met de beschrijving van de laarzen en van Allen's Boots... En daarmee heeft ze een sluimerende behoefte aangewakkerd. En ze heeft me een hele concrete aanleiding gegeven om hier laarzen te halen. Want immers, heb ik mezelf al getrakteerd naar aanleiding van de ISBM prijs? Eigenlijk had ik zelf ook al mijn reden klaar: In Texas wonen zonder dat je taco's, countrymuziek, en cowboylaarzen hebt ervaren betekent dat je iets niet goed doet. Daarnaast: in Tilburg herkennen sommige mensen mij aan mijn 'tred' in de gang. Er is dus een soort verwachting ontstaan. Daar moet ik aan tegemoet komen.
Dus hierbij een belofte: Ik ga mijzelf dus inderdaad trakteren op een heel mooi, waarschijnlijk te duur paar echte Texaanse cowboylaarzen. Maar ik maak het niet te gek hoor, ik houd daarentegen wel rekening met de wisselkoers :-). En ik koop ook echt maar twee laarzen. Zoals Leah zei: 'you only need one pair of Texas boots for life'. But I do need a pair! Allen's Boots, na mijn drukke week kom ik even langs!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
