5 keer uit eten in 3 dagen?
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
17 Februari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Het wordt weer eens tijd dat ik mijn eten bespreek hier. Anders lijkt het net of ik aan het afvallen ben. Want daar lijkt het wel op: gisteren had ik een broek aan die ik vlak voor mijn vertrek had gekocht maar hier nog niet had aangehad. Die leek wel een maat te groot te zijn gegroeid. En toen Stefan vandaag mij hier in Austin zag, dacht ie dat ik was afgevallen. Nou zegt Stefan dat niet snel, dus hij zal wel gelijk hebben…
Dinsdag: spinazie, spinazie, spinazie!
Maar deze dagen leek het daar niet op… Dinsdagmiddag zijn we wezen lunchen bij een soort oriëntaalse tent. “We” is de ‘dagelijkse lunchgroep’, waarvan ik praktisch altijd deel van uitmaak. Verder ook Raj (gaat ook vaak lunchen), en deze keer Ty Henderson, Julie Irwin en Leigh McAlister. Gezellig dus. Ik kwam een spinakopita tegen op de kaart – een Griekse spinazietaart, met daarbij een Turkse tabbouleh. Heerlijk, ik ben gek op spinazie.
Dinsdag eind van de middag had ik met Leah, een PhD student die ook in de cursus van Raji zit, afgesproken. Ze had namelijk een paar cowboylaarzen voor me, als onderdeel van de ‘two-step’ demonstratie (dansvorm) op de conferentie van dit weekend. En het werd wat later, dus hadden we het idee opgevat om naar de Clay Pit te gaan, een restaurant met Indiaas eten. Zogenaamd om de ISBM prijs te vieren. Wat Leah niet weet is dat Michiel en ik bij ‘iets te vieren’ uit eten gaan bij de Indiër in Amersfoort. Dat is nu alsnog gelukt. Op het menu stond trouwens ‘Saag’, dat eet ik altijd bij de Indiër. Ik vind dat zooooo lekker. Drie keer raden: dat is spinazie! Heerlijk, ik ben gek op spinazie!!
Het was erg gezellig. Sinds vijf weken weer eens een fatsoenlijk face-to-face gesprek gehad. Het gesprek ging wel alle kanten op, maar ja, dat krijg je als je types als Leah en mij bij elkaar zet, blijkbaar. Ik kreeg de rekening niet betaald, echter. Ze vertelde me het volgende: “Texas is very hospitable (gastvrij), that is actually one of the state rules. And we do have the death penalty, so I need to pay for dinner by state law”. Proberen daar iets tegen in te brengen (“ja, maar wij hebben niet voor niets de uitdrukking ‘going Dutch’ veroorzaakt”) hielp niet. Ik heb een supergezellige avond gehad.
Woensdag: vegetarisch
Omdat ik door de week hier niet in mijn eentje kook, moet ik mijn ‘dagelijkse degelijke maaltijd’ ’s middags binnenkrijgen. ’s Ochtends red ik het met een bagel of een paar wasa-crackers, en ’s avonds doe ik het zelfde. Dus ga ik absoluut mee lunchen indien er anderen gaan. Zo gaan Raj en Andy vaak lunchen, zoals ook gisteren. Andy is vegetarisch, Raj is praktisch vegetarisch maar niet vanuit overtuiging, en ik eet eigenlijk ook niet heel veel vlees. Dus als Raj en Andy naar Veggie Heaven gaan, ga ik mee. Dat is fijn, want dan krijg ik voldoende vitamines binnen.
Donderdag: met Raji en Stefan de hort op
Vrijdag begint de conferentie hier. Stefan is ook voor de conferentie naar Austin gekomen. Dat is voor mij erg prettig: het is mijn eerste academische presentatie op een conferentie, dus het is een steuntje in de rug. Ook is het goed in de voorbereiding, want Stefan heeft me heel erg geholpen met het goed krijgen van de structuur van mijn statistische modellen. En het alvast vooraf voorbereiden van antwoorden op lastige vragen die zeker komen (Voor de Tilburgse collega’s: “En hoe ga je met de endogeniteit om?”). Daarnaast werkt Stefan ook mee op het project met Raji, dus het is goed om dat ook alvast te bespreken.
Vanmiddag heeft Raji Stefan en mij uitgenodigd voor de lunch in het AT&T Center – de ‘faculty club’ van de universiteit. Daar heb ik een buffet-lunch gehad. Lekker hoor, asperges, courgettes, en (geen grapje, ik heb twee keer gekeken) ‘gebakken aardappel-soep’. En jawel, zo smaakte die soep inderdaad.
Vanavond heeft Raji Stefan en mij meegenomen naar Chuy’s – een typisch TexMex restaurant. Voor degenen die het nog weten: een paar jaar geleden is een van de dochters Bush gepakt met drank op terwijl ze minderjarig was. Dat was in dit restaurant. Sindsdien zit het altijd vol… Het eten was erg lekker, maar vreselijk vullend en volgens mij met een tekort aan vitamines. En met een Texaanse borrel erbij, de ‘margarita’. Die was vrij heftig. Niet heel handig als je ’s avonds nog aan het werk moet in voorbereiding van de conferentie.
Foto’s van Raji en Stefan
Ik heb weer nieuwe foto’s. Dan weten jullie ook allemaal wie Raji is en hoe zij eruit ziet. En Stefan overigens ook, want die staat ook op de foto… Ik weet het, het is laat dat ik zulk soort foto’s op deze site zet, maar het is wat ongepast om collega’s (en zeker professoren) te vragen of je hun foto op internet mag zetten... Deze foto’s komen van Raji zelf, dus het mag.
Dinsdag: spinazie, spinazie, spinazie!
Maar deze dagen leek het daar niet op… Dinsdagmiddag zijn we wezen lunchen bij een soort oriëntaalse tent. “We” is de ‘dagelijkse lunchgroep’, waarvan ik praktisch altijd deel van uitmaak. Verder ook Raj (gaat ook vaak lunchen), en deze keer Ty Henderson, Julie Irwin en Leigh McAlister. Gezellig dus. Ik kwam een spinakopita tegen op de kaart – een Griekse spinazietaart, met daarbij een Turkse tabbouleh. Heerlijk, ik ben gek op spinazie.
Dinsdag eind van de middag had ik met Leah, een PhD student die ook in de cursus van Raji zit, afgesproken. Ze had namelijk een paar cowboylaarzen voor me, als onderdeel van de ‘two-step’ demonstratie (dansvorm) op de conferentie van dit weekend. En het werd wat later, dus hadden we het idee opgevat om naar de Clay Pit te gaan, een restaurant met Indiaas eten. Zogenaamd om de ISBM prijs te vieren. Wat Leah niet weet is dat Michiel en ik bij ‘iets te vieren’ uit eten gaan bij de Indiër in Amersfoort. Dat is nu alsnog gelukt. Op het menu stond trouwens ‘Saag’, dat eet ik altijd bij de Indiër. Ik vind dat zooooo lekker. Drie keer raden: dat is spinazie! Heerlijk, ik ben gek op spinazie!!
Het was erg gezellig. Sinds vijf weken weer eens een fatsoenlijk face-to-face gesprek gehad. Het gesprek ging wel alle kanten op, maar ja, dat krijg je als je types als Leah en mij bij elkaar zet, blijkbaar. Ik kreeg de rekening niet betaald, echter. Ze vertelde me het volgende: “Texas is very hospitable (gastvrij), that is actually one of the state rules. And we do have the death penalty, so I need to pay for dinner by state law”. Proberen daar iets tegen in te brengen (“ja, maar wij hebben niet voor niets de uitdrukking ‘going Dutch’ veroorzaakt”) hielp niet. Ik heb een supergezellige avond gehad.
Woensdag: vegetarisch
Omdat ik door de week hier niet in mijn eentje kook, moet ik mijn ‘dagelijkse degelijke maaltijd’ ’s middags binnenkrijgen. ’s Ochtends red ik het met een bagel of een paar wasa-crackers, en ’s avonds doe ik het zelfde. Dus ga ik absoluut mee lunchen indien er anderen gaan. Zo gaan Raj en Andy vaak lunchen, zoals ook gisteren. Andy is vegetarisch, Raj is praktisch vegetarisch maar niet vanuit overtuiging, en ik eet eigenlijk ook niet heel veel vlees. Dus als Raj en Andy naar Veggie Heaven gaan, ga ik mee. Dat is fijn, want dan krijg ik voldoende vitamines binnen.
Donderdag: met Raji en Stefan de hort op
Vrijdag begint de conferentie hier. Stefan is ook voor de conferentie naar Austin gekomen. Dat is voor mij erg prettig: het is mijn eerste academische presentatie op een conferentie, dus het is een steuntje in de rug. Ook is het goed in de voorbereiding, want Stefan heeft me heel erg geholpen met het goed krijgen van de structuur van mijn statistische modellen. En het alvast vooraf voorbereiden van antwoorden op lastige vragen die zeker komen (Voor de Tilburgse collega’s: “En hoe ga je met de endogeniteit om?”). Daarnaast werkt Stefan ook mee op het project met Raji, dus het is goed om dat ook alvast te bespreken.
Vanmiddag heeft Raji Stefan en mij uitgenodigd voor de lunch in het AT&T Center – de ‘faculty club’ van de universiteit. Daar heb ik een buffet-lunch gehad. Lekker hoor, asperges, courgettes, en (geen grapje, ik heb twee keer gekeken) ‘gebakken aardappel-soep’. En jawel, zo smaakte die soep inderdaad.
Vanavond heeft Raji Stefan en mij meegenomen naar Chuy’s – een typisch TexMex restaurant. Voor degenen die het nog weten: een paar jaar geleden is een van de dochters Bush gepakt met drank op terwijl ze minderjarig was. Dat was in dit restaurant. Sindsdien zit het altijd vol… Het eten was erg lekker, maar vreselijk vullend en volgens mij met een tekort aan vitamines. En met een Texaanse borrel erbij, de ‘margarita’. Die was vrij heftig. Niet heel handig als je ’s avonds nog aan het werk moet in voorbereiding van de conferentie.
Foto’s van Raji en Stefan
Ik heb weer nieuwe foto’s. Dan weten jullie ook allemaal wie Raji is en hoe zij eruit ziet. En Stefan overigens ook, want die staat ook op de foto… Ik weet het, het is laat dat ik zulk soort foto’s op deze site zet, maar het is wat ongepast om collega’s (en zeker professoren) te vragen of je hun foto op internet mag zetten... Deze foto’s komen van Raji zelf, dus het mag.
-
18 Februari 2011 - 10:16
Ma:
nogmaals veel succes dit weekend, mooi verhaal weer, deze laatste, vooral dat met die gebakken aardappel soep, mien moe was wel slim he, dat aten wij vrogger an de zuurbeke al, moest er om lachen. nou dikke kus en goed op oe zellef pasn. -
18 Februari 2011 - 12:53
Ma:
heb je het verhaal een beetje aangepast? ha ha , dacht al vanmorgen hm hm , soms is iemand in het hoofd ergens anders, grappig ,had het wel gezien, maar heb je je slaapplaats wel gezien? zo ja heb je er dan wel gebruik van gemaakt? vast niet lang dan, nou ja heb je weer wat in te halen. groetjes weer. -
18 Februari 2011 - 13:53
Johanna :
@ ma: Ja, dat klopt, ik had eerst Tilburg ivm Austin staan. Wat heel erg raar is, want Stefan komt tegenwoordig uit Turkije... En nee, ik had nog niet geslapen. Het was rond half 5 's nachts dat ik mijn verhaal aanpastte (scherp hoor), maar nu heb ik inmiddels wel 2 uur geslapen... dus ik kan er weer tegenaan... hoop ik. Dus ja ik heb nog wat in te halen! :-) -
18 Februari 2011 - 15:30
Astrid:
Heeeeeeeeeeey,
Nachten tot half 5...met lekkere drankjes...het is wel gezellie daar hè?!!!
Als je nou van die hele mooie laarzen gaat kopen, neem ook maar een paar voor mij mee!
Je hebt vast nog wel een klein gaatje over in je koffer hahahah...anders laat je je kleding daar maar hahaha.
Zie je nog wat van de omgeving of ben je alleen maar druk?
-
18 Februari 2011 - 15:31
Astrid:
maat 39 -
18 Februari 2011 - 18:33
R0ely:
hoi johanna we zetten elke dag de computer aan speciaal om jou verslag te lezen . gisteren niks. wij denken och och johanna zo druk geen tijd voor een berichtje vandaag lezen wij vijf keer uiteten druk met laarzen kopen, dus een protest vanuit steenwijk druk met werk is ok maar anders eerst een verslag naar ons dan plezier maken.nou zie ik je al denken tante roely weer hoor maar het moest me even van tharte groetend en tot morgen -
19 Februari 2011 - 05:51
Johanna :
@ Steenwijk/Tuk: ik ben helaas nog geen laarzen wezen halen. Geen tijd... Maar ik zal mijn laarzen fotograferen en online zetten - kunnen jullie even kijken wat het is. Enne - ik heb vorige nacht echt maar 2 uur geslapen...
Ik heb tot nu toe nog niet heel veel van Austin gezien, dat komt omdat ik morgen (zaterdag) op de conferentie moet presenteren, en daar heeeeeel veel werk voor heb moeten verzetten. Zo is het nu bijna twaalf uur, en moet ik ook nog eventjes door. Morgen om zes uur weer op. Om met Bon Jovi te spreken: "I'll sleep when I'm dead" (nee hoor, ik moet uitrusten, ik zit nu op een soort adrenaline-rush dat ik alles lijk aan te kunnen, maar dat houd ook een keer op).
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
