Grand Canyon South Rim
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
23 Mei 2011 | Verenigde Staten, Grand Canyon
Maandag de 23e warden we wakker op de KoA camping nabij Seligman, een rustiek plaatsje aan de oude Route 66. Het was geen camping zoals je denkt – boompjes, schaduw – nee, het was in de woestijn van Arizona. Naast de camping lag dus Route 66, en parallel aan Route 66 ligt een spoorlijn. Zo ongeveer de belangrijkste vrachtspoorlijn van Amerika. Er komen daar namelijk zo’n 1000 treinen per dag langs. En de vrachttreinen in Amerika zijn niet kinderachtig, die zijn zo lang dat er geen eind aan lijkt te komen. Nu waren wij erg moe – en daardoor hebben we geen trein gehoord. We hebben nog even een kopje koffie en een muffin gehaald bij de beheerders, hele aardige mensen, en toen gingen we op weg.
Bearizona
Vlak voordat we de Grand Canyon gingen bekijken, zijn we eerst nog naar een wildpark geweest. Het is een soort Safaripark Beekse Bergen, maar dan met de beesten die hier van oorsprong rondlopen. Nu hebben wij onderweg al erg veel borden gezien in de trant van ‘pas op, overstekende herten/bisons/grazers/ezels/beren’ maar die beesten hebben we zelf niet gezien. In een wildpark zie je ze gegarandeerd omdat ze eigenlijk maar een relatief klein leefgebied hebben. Een mooie kans om die beesten een keer in het echt te bekijken. Eigenlijk is het wel zielig, je ziet wolven voor pampus liggen omdat ze nergens zin in hebben, je ziet bruine beren ijsberen uit verveling, en de ezels staren je aan alsof je gek bent.
Grand Canyon – South Rim
De Grand Canyon is een grote geul, uitgesleten door de rivier de Colorado, een beetje geholpen door wat wind en tektonische aardplaatbewegingen, in tijd van 5 à 6 miljoen jaar. De aardlagen van de Grand Canyon zijn gevormd door afzettingen van de zee, rivieren, moerassen en delta’s. Die aardlagen hebben allemaal een andere kleur, en doordat de Grand Canyon zo netjes doorkliefd is kun je die lagen mooi zien zitten. Sommige aardlagen zijn stokoud: op de bodem van de Grand Canyon kun je zelfs steenlagen zien van ruim 1800 miljoen jaar geleden, dat is gewoon niet voor te stellen. Het is een gigantisch indrukwekkend kunststuk van de natuur.
De Grand Canyon ligt om de Colorado, die daar van oost naar west stroomt. Je hebt daarmee dus een zuidelijke rand (de ‘South Rim’) en een noordelijke rand (de ‘North Rim’). Deze twee randen verschillen nogal van elkaar. Aan de zuidelijke rand heb je een route van zo’n 30 mijl die je parallel aan de Grand Canyon kan rijden (of lopen), aan de noordelijke rand heb je eigenlijk alleen een toegangsweg naar de rand van de Canyon waar je dan even naar links en naar rechts kan lopen.
We hebben geslapen op een kampeerplek bij de Grand Canyon, op Desert View. Vrij ongelooflijk, er was nog plek (zat) om vier uur ’s middags. We zitten duidelijk in het voorseizoen. Het mooie van deze camping was dat deze op vijf minuten loopafstand van de Grand Canyon ligt. Nadat we een plek hadden gekozen zijn we naar de richel gegaan. Michiel wilde dit moment vastleggen met de zelfontspanner van de camera. Dat ging zo: camera op een steen zetten, timer instellen, knopje indrukken, en dan in tien seconden van de camera naar mij rennen/lopen en naast mij op het randje van de Grand Canyon gaan zitten, “oeps, daar gaat mijn zonnebril!”, en toen vloog Michiels zonnebril het ravijn in. Jammer, maar van mij mocht hij hem niet gaan zoeken.
We hebben die avond een machtig mooie zonsondergang bij diezelfde richel gezien. Daar waar de kleuren van de Grand Canyon overdag nog wat flets aandoen vanwege de nevel is dat ’s avonds niet meer het geval. Prachtig gewoon.
Bearizona
Vlak voordat we de Grand Canyon gingen bekijken, zijn we eerst nog naar een wildpark geweest. Het is een soort Safaripark Beekse Bergen, maar dan met de beesten die hier van oorsprong rondlopen. Nu hebben wij onderweg al erg veel borden gezien in de trant van ‘pas op, overstekende herten/bisons/grazers/ezels/beren’ maar die beesten hebben we zelf niet gezien. In een wildpark zie je ze gegarandeerd omdat ze eigenlijk maar een relatief klein leefgebied hebben. Een mooie kans om die beesten een keer in het echt te bekijken. Eigenlijk is het wel zielig, je ziet wolven voor pampus liggen omdat ze nergens zin in hebben, je ziet bruine beren ijsberen uit verveling, en de ezels staren je aan alsof je gek bent.
Grand Canyon – South Rim
De Grand Canyon is een grote geul, uitgesleten door de rivier de Colorado, een beetje geholpen door wat wind en tektonische aardplaatbewegingen, in tijd van 5 à 6 miljoen jaar. De aardlagen van de Grand Canyon zijn gevormd door afzettingen van de zee, rivieren, moerassen en delta’s. Die aardlagen hebben allemaal een andere kleur, en doordat de Grand Canyon zo netjes doorkliefd is kun je die lagen mooi zien zitten. Sommige aardlagen zijn stokoud: op de bodem van de Grand Canyon kun je zelfs steenlagen zien van ruim 1800 miljoen jaar geleden, dat is gewoon niet voor te stellen. Het is een gigantisch indrukwekkend kunststuk van de natuur.
De Grand Canyon ligt om de Colorado, die daar van oost naar west stroomt. Je hebt daarmee dus een zuidelijke rand (de ‘South Rim’) en een noordelijke rand (de ‘North Rim’). Deze twee randen verschillen nogal van elkaar. Aan de zuidelijke rand heb je een route van zo’n 30 mijl die je parallel aan de Grand Canyon kan rijden (of lopen), aan de noordelijke rand heb je eigenlijk alleen een toegangsweg naar de rand van de Canyon waar je dan even naar links en naar rechts kan lopen.
We hebben geslapen op een kampeerplek bij de Grand Canyon, op Desert View. Vrij ongelooflijk, er was nog plek (zat) om vier uur ’s middags. We zitten duidelijk in het voorseizoen. Het mooie van deze camping was dat deze op vijf minuten loopafstand van de Grand Canyon ligt. Nadat we een plek hadden gekozen zijn we naar de richel gegaan. Michiel wilde dit moment vastleggen met de zelfontspanner van de camera. Dat ging zo: camera op een steen zetten, timer instellen, knopje indrukken, en dan in tien seconden van de camera naar mij rennen/lopen en naast mij op het randje van de Grand Canyon gaan zitten, “oeps, daar gaat mijn zonnebril!”, en toen vloog Michiels zonnebril het ravijn in. Jammer, maar van mij mocht hij hem niet gaan zoeken.
We hebben die avond een machtig mooie zonsondergang bij diezelfde richel gezien. Daar waar de kleuren van de Grand Canyon overdag nog wat flets aandoen vanwege de nevel is dat ’s avonds niet meer het geval. Prachtig gewoon.
-
26 Mei 2011 - 20:05
Astrid:
Heeeey Johanna en Michiel
Prachtige foto's!!!!!!! -
27 Mei 2011 - 11:09
Hendrieke:
He Johanna en Michiel!
Hoe zit dat dan in zo'n natuur reservaat? Krijgen de beesten daar in een bakje te eten of moeten ze wel zelf op jacht (in de vorm dat ze zelf eten moeten zoeken of dat het verstopt wordt door de verzorgers?). Dan vind ik het namelijk niet heel gek dat die beesten lui zijn.
Liefs xx -
27 Mei 2011 - 16:35
Johanna :
@ Hendrieke: die beesten zitten gewoon in een soort dierentuin - die krijgen dus gewoon te eten. En dus worden ze lui.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
