60 blokken sjouwen
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
17 Maart 2011 | Verenigde Staten, Austin
Voor mij was het vandaag een werkdag. Wel heb ik pa en ma rondgeleid op de universiteit. Daarna zijn pa en ma naar 'downtown' gegaan. Een indrukwekkende en wederom een spierpijn-kwekende dag.
De dag begint: sleutels kwijt
Ik heb het pa en ma vandaag niet makkelijk gemaakt. Ik had namelijk de autosleutels meegenomen vanochtend, per ongeluk. Wist ik niet... Kwam omdat we gisteren zo laat thuis waren. Dus pa en ma hebben de bus genomen naar de campus. Gelukkig had ik pa uitgelegd waar de bushaltes waren. Maar toch had ik een megagroot schuldgevoel. "Had me gebeld, dan was ik even teruggefietst", maar nee hoor...
Maar eerst: Starbucks
Er is een traditie geboren. Pa en ma gaan 's ochtends eerst naar de Starbucks koffie halen. De koffie die ik heb gehaald is nog niet aangebroken, ondanks dat ik wel een koffiezetapparaat (zo'n Bodum) in huis had. Nee, pa en ma doen het op z'n Amerikaans en halen hun eerste koffie van de dag bij de Starbucks. Het vrouwtje achter de balie herkent ze inmiddels: "The usual, sir?".
Rondleiding en lunch op de universiteit
Tegen de middag had ik met pa en ma afgesproken op de campus, tegenover de Co-op. Dat klinkt lekker vertrouwd :-) en is goed te vinden op The Drag. Ik heb pa en ma een (klein) deel van de campus laten zien. Reactie van ma: "groot, geweldig, indrukwekkend, mooi, goed geregeld". Ik heb ze ook de Gregory Gym laten zien, en mijn kantoor. Dat laatste is dus niet representatief, ik heb hier in Austin een balzaal tot mijn beschikking...
Raji had ons vanmiddag uitgenodigd voor de lunch bij het AT&T Center. Het was dus een buffetlunch, type "soup & salad". Het was gezellig. Reactie van ma: "een ontzettend aardige vrouw die heel erg slim is". Ma vond het heel erg leuk dat zij de tijd nam om mijn ouders te ontmoeten en ons had uitgenodigd. Daarna moest ik weer aan het werk, ik had een werkbespreking met Raji... En pa en ma zijn zelfstandig verder gegaan.
Downtown: SXSW
Omdat pa en ma geen autosleutels hadden, zijn ze maar te voet verder gegaan. Pa en ma zijn naar downtown gegaan: the place to be nu gedurende South by South West. South by South West is het grootste muziekfestival ter wereld, met dit jaar zo'n 2000 bands (2000! Geen typfout). Pa en ma hebben op een terrasje gezeten voor een Irish Pub. Zo te horen was het gezellig.
Ook zijn ze nog bij de rivier geweest. Daarna zijn ze helemaal naar huis gelopen. Dat heb ik ook wel eens gedaan, maar pa en ma hadden de bergbeklimming van gisteren nog in de benen... Dankzij mijn sleutelactie van vanochtend hebben ze daardoor wel veel meer van Austin gezien dan vanuit de auto mogelijk was. Maar het blijft een pittig eindje. Nu is het stratensysteem van Austin erg simpel: de rivier telt als '0 street', en ik woon op 33rd. Het AT&T Center staat op 19th, dus dat moet dubbel geteld. Met de horizontale verplaatsing erbij gerekend, hebben ze vandaag bijna 60 blokken gelopen, en dat is toch zowat 7 kilometer. Respect!
De dag begint: sleutels kwijt
Ik heb het pa en ma vandaag niet makkelijk gemaakt. Ik had namelijk de autosleutels meegenomen vanochtend, per ongeluk. Wist ik niet... Kwam omdat we gisteren zo laat thuis waren. Dus pa en ma hebben de bus genomen naar de campus. Gelukkig had ik pa uitgelegd waar de bushaltes waren. Maar toch had ik een megagroot schuldgevoel. "Had me gebeld, dan was ik even teruggefietst", maar nee hoor...
Maar eerst: Starbucks
Er is een traditie geboren. Pa en ma gaan 's ochtends eerst naar de Starbucks koffie halen. De koffie die ik heb gehaald is nog niet aangebroken, ondanks dat ik wel een koffiezetapparaat (zo'n Bodum) in huis had. Nee, pa en ma doen het op z'n Amerikaans en halen hun eerste koffie van de dag bij de Starbucks. Het vrouwtje achter de balie herkent ze inmiddels: "The usual, sir?".
Rondleiding en lunch op de universiteit
Tegen de middag had ik met pa en ma afgesproken op de campus, tegenover de Co-op. Dat klinkt lekker vertrouwd :-) en is goed te vinden op The Drag. Ik heb pa en ma een (klein) deel van de campus laten zien. Reactie van ma: "groot, geweldig, indrukwekkend, mooi, goed geregeld". Ik heb ze ook de Gregory Gym laten zien, en mijn kantoor. Dat laatste is dus niet representatief, ik heb hier in Austin een balzaal tot mijn beschikking...
Raji had ons vanmiddag uitgenodigd voor de lunch bij het AT&T Center. Het was dus een buffetlunch, type "soup & salad". Het was gezellig. Reactie van ma: "een ontzettend aardige vrouw die heel erg slim is". Ma vond het heel erg leuk dat zij de tijd nam om mijn ouders te ontmoeten en ons had uitgenodigd. Daarna moest ik weer aan het werk, ik had een werkbespreking met Raji... En pa en ma zijn zelfstandig verder gegaan.
Downtown: SXSW
Omdat pa en ma geen autosleutels hadden, zijn ze maar te voet verder gegaan. Pa en ma zijn naar downtown gegaan: the place to be nu gedurende South by South West. South by South West is het grootste muziekfestival ter wereld, met dit jaar zo'n 2000 bands (2000! Geen typfout). Pa en ma hebben op een terrasje gezeten voor een Irish Pub. Zo te horen was het gezellig.
Ook zijn ze nog bij de rivier geweest. Daarna zijn ze helemaal naar huis gelopen. Dat heb ik ook wel eens gedaan, maar pa en ma hadden de bergbeklimming van gisteren nog in de benen... Dankzij mijn sleutelactie van vanochtend hebben ze daardoor wel veel meer van Austin gezien dan vanuit de auto mogelijk was. Maar het blijft een pittig eindje. Nu is het stratensysteem van Austin erg simpel: de rivier telt als '0 street', en ik woon op 33rd. Het AT&T Center staat op 19th, dus dat moet dubbel geteld. Met de horizontale verplaatsing erbij gerekend, hebben ze vandaag bijna 60 blokken gelopen, en dat is toch zowat 7 kilometer. Respect!
-
18 Maart 2011 - 07:40
Hendrieke:
He Ma, Johanna en Pa
Jullie worden wel erg sportief in Texas! Misschien een idee om alvast in te schrijven voor de wandelvierdaagse van Nijmegen? Scheelt dat ze daar niet zo veel bergen hebben;)
Nu vanaf vandaag nog een weekje Texas en dan zijn jullie al weer thuis! Zal wennen wezen voor Johanna, dan is ze weer alleen. En het zal wennen wezen voor Klaas, die hou ik scherp in de gaten van een afstandje en hij doet het goed zo te horen. Op 30 graden kan alles he:p
Hier bij mij ook alles goed. Vandaag lekker vrij van school, dus even verder naaien met mijn jumpsuit. Wel grappig dat Johanna niet snapt waarom mensen een jumpsuit zouden willen. Eerlijk gezegd snapte ik dat ook nooit, maar ik vond deze toch wel heel leuk, en het lapje stop was 1,75 per meter, dus het is dan ook geen grote schande als ik die niet zo vaak aan heb.
Moet eigenlijk ook nog een gordijn naaien, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zo veel zin in. Ik wil priegelen en een gordijn is gewoon rechtuit rechtaan. Boring!
Liefs en dikke kus! -
18 Maart 2011 - 12:27
Johanna :
@ Hendrieke
Nou, ik ben benieuwd hoor, naar die jumpsuit van je. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat zo'n ding helemaal in de mode is in Nederland, en ik dat heb gemist. Ik ben natuurlijk ook al zo lang weg... :-) :-) :-) Stuur maar een foto als ie klaar is! -
18 Maart 2011 - 16:44
Linda:
He gedeelte van de fam. Slot wat in Amerika verblijft!
Leuk om jullie verhalen te lezen, Herman en Ida lijken zich prima te vermaken.. Die foto's zien er goed uit, heerlijke temperatuur volgens mij! (lees: Ik wil oooook) haha
Hier gaat het goed, nu weekend en t schijnt mooi weer te worden :)
Groetjes van Linda -
19 Maart 2011 - 07:27
Albertine:
Hoi ma, pa en johanna,
Ja, wij gaan ook op naar de 12 graden met zon dit weekend. Dat wordt de korte broek en de bikini aan, maar niet heus.
Zo, de spierpijn weer kwijt? Beste remedie ertegen: gewoon doorgaan, haha. Maar dat doen jullie volgens mij al.
En een dikke kus van Anne-Marie
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
