Banking in the US: checks please!
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
24 Januari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Vannacht heb ik bijzonder slecht geslapen. Zondag heb ik praktisch de hele dag artikelen gelezen – als voorbereiding op de cursus van vandaag, en voor het onderzoeksproject. En ik heb Boer zoekt Vrouw gekeken via uitzendinggemist.nl. De streaming blijft soms hangen, maar verder gaat het prima. Dit weekend heb ik dus hard gewerkt – en dan is het wat jammer dat ik maandagochtend om drie uur wakker werd, in de overtuiging dat ik uit bed moest, daarna niet meer in slaap kon komen, terwijl ik wel heel erg moe was. Om kwart over zes weer in slaap gevallen, wekker om 7 uur. Argh… Het maakt dus niet uit waar ik ben, Nederland of Amerika: ik slaap overal slecht. Bah.
De US Bank account is geregeld
Ik ben vanochtend vroeg eerst naar de UFCU (University Federal Credit Union) gegaan om daar een bankrekening te openen. Immers, ik moet mijn huur betalen met checks (jawel, papieren cheques die wij in Nederland zo’n 25 jaar geleden de deur uit hebben gedaan). Overmaken naar privépersonen doen ze niet aan. Dus ik heb een bankrekening nodig. De UFCU bank is destijds opgezet voor/door UT Austin studenten en personeel. Het is dus niet een vreselijk dure bank.
Alleen kom ik er achter dat bankieren hier heeeeel anders gaat dan bij ons. Ten eerste: wij betalen het liefst met pin (“debit card”), Amerikanen betalen het liefst met creditcard, oftewel: met geld dat niet van hun is. Ten tweede: wij sparen voor ‘grote dingen’ als computers, hier hebben ze daar leningen voor. Ten derde: daar waar een Nederlandse bank je bijkant kosten laat betalen voor alles wat interactie met personeel vereist, is het hier juist andersom: een bankopname via de automaat kost geld, een bankopname via de balie kost niets. Het lijkt mij haast dat doordat mensen zo op de pof leven, van geleend geld en van hun creditcardmaatschappij, dat ze fysiek geld meer waarderen dan digitaal geld. De bankmedewerker zei me dat als hij moet betalen bij de drankwinkel, dat hij bijvoorbeeld 49 dollar moet betalen als hij met creditcard betaald, en 41 als hij contant afrekent. En dan die bankcheques. Je schrijft op voor wie de cheque is, schrijft het bedrag in cijfers en in letters, en doet hem vervolgens OP DE POST! Hoezo veilig? George (UvT) had me dat vlak voordat ik weg ging al verteld… hij heeft me zelfs een echte cheque laten zien, waarschijnlijk omdat ik wat ongeloofwaardig keek.
Ik verbaas me over de verschillen in de banksystemen. De wereld is zo klein, iedereen doet zaken met elkaar. Hoe kunnen dit soort grote verschillen bestaan? Zo heb ik een structureel probleem met het overmaken van mijn Nederlandse geld naar deze rekening. De bank schijnt niet mee te doen aan het internationale Swiftcode (BIC) systeem. En dan, weet ik vanuit mijn tijd bij ABNAMRO/SNS/ING/Rabo, dat dan internationaal geld overmaken een hele grote uitdaging wordt. Ik zie me daar zo straks duizenden euro’s in dollars opnemen en dan meteen fysiek storten. Immers, alles wat met papieren dollars te maken heeft kost me niets extra’s. End of story: ik heb een Amerikaanse creditcard met tevens debitcard (pinpas-)functie. En ik heb acht cheques, goed voor de huur en het gas-water-licht-internet. En eentje voor in het plakboek… Nu nog geld op de bank.
Lunch: Potbelly’s
En weer een nieuw lunchtentje. Dit keer met Garrett, Ty, Raghunath Rao (assistent werkt op pricing, heeft samengewerkt met Rajesh Chandy) en Jade Dekinder. Jade is een assistent professor, 13 weken zwanger, en is op Emory bij Ajay Kohli (cool!) gepromoveerd. Zij is erg aardig. Voor lunch heb ik een salade besteld. Ik heb gezien dat je hier, als je een cola of iets dergelijks besteld, dat je een gratis refill mag doen (“as often as you want”). En dat terwijl je hier al geen kinderachtige bekers (lees: emmers) krijgt. Everything is big in Texas.
Raji’s cursus
Vandaag ook voor het eerst Raji's cursus (Strategic Marketing Management) gehad. Het is een soort seminar cursus waarbij we voornamelijk papers bespreken en becritiseren. Het lijkt op ASIB (van Xavier Martin). Het zijn echt supergoede discussies. Er zijn 6 PhD studenten: naast mij ook Niket en Sandeep (de strategie PhD studenten die ik al kende, dan nog June (of zoiets) en Richard, twee quant PhD-ers, en een advertising PhD, Leah. Die Leah is erg aardig. Ze is 32 en heeft in een museum gewerkt, en heeft les gegeven. Telefoonnummers zijn uitgewisseld, we hebben afgesproken dat we binnenkort naar The Alamo Theatre gaan, een bioscoop waar je - tijdens het film kijken - pizza of anders kunt bestellen en opeten. How American is that!
De US Bank account is geregeld
Ik ben vanochtend vroeg eerst naar de UFCU (University Federal Credit Union) gegaan om daar een bankrekening te openen. Immers, ik moet mijn huur betalen met checks (jawel, papieren cheques die wij in Nederland zo’n 25 jaar geleden de deur uit hebben gedaan). Overmaken naar privépersonen doen ze niet aan. Dus ik heb een bankrekening nodig. De UFCU bank is destijds opgezet voor/door UT Austin studenten en personeel. Het is dus niet een vreselijk dure bank.
Alleen kom ik er achter dat bankieren hier heeeeel anders gaat dan bij ons. Ten eerste: wij betalen het liefst met pin (“debit card”), Amerikanen betalen het liefst met creditcard, oftewel: met geld dat niet van hun is. Ten tweede: wij sparen voor ‘grote dingen’ als computers, hier hebben ze daar leningen voor. Ten derde: daar waar een Nederlandse bank je bijkant kosten laat betalen voor alles wat interactie met personeel vereist, is het hier juist andersom: een bankopname via de automaat kost geld, een bankopname via de balie kost niets. Het lijkt mij haast dat doordat mensen zo op de pof leven, van geleend geld en van hun creditcardmaatschappij, dat ze fysiek geld meer waarderen dan digitaal geld. De bankmedewerker zei me dat als hij moet betalen bij de drankwinkel, dat hij bijvoorbeeld 49 dollar moet betalen als hij met creditcard betaald, en 41 als hij contant afrekent. En dan die bankcheques. Je schrijft op voor wie de cheque is, schrijft het bedrag in cijfers en in letters, en doet hem vervolgens OP DE POST! Hoezo veilig? George (UvT) had me dat vlak voordat ik weg ging al verteld… hij heeft me zelfs een echte cheque laten zien, waarschijnlijk omdat ik wat ongeloofwaardig keek.
Ik verbaas me over de verschillen in de banksystemen. De wereld is zo klein, iedereen doet zaken met elkaar. Hoe kunnen dit soort grote verschillen bestaan? Zo heb ik een structureel probleem met het overmaken van mijn Nederlandse geld naar deze rekening. De bank schijnt niet mee te doen aan het internationale Swiftcode (BIC) systeem. En dan, weet ik vanuit mijn tijd bij ABNAMRO/SNS/ING/Rabo, dat dan internationaal geld overmaken een hele grote uitdaging wordt. Ik zie me daar zo straks duizenden euro’s in dollars opnemen en dan meteen fysiek storten. Immers, alles wat met papieren dollars te maken heeft kost me niets extra’s. End of story: ik heb een Amerikaanse creditcard met tevens debitcard (pinpas-)functie. En ik heb acht cheques, goed voor de huur en het gas-water-licht-internet. En eentje voor in het plakboek… Nu nog geld op de bank.
Lunch: Potbelly’s
En weer een nieuw lunchtentje. Dit keer met Garrett, Ty, Raghunath Rao (assistent werkt op pricing, heeft samengewerkt met Rajesh Chandy) en Jade Dekinder. Jade is een assistent professor, 13 weken zwanger, en is op Emory bij Ajay Kohli (cool!) gepromoveerd. Zij is erg aardig. Voor lunch heb ik een salade besteld. Ik heb gezien dat je hier, als je een cola of iets dergelijks besteld, dat je een gratis refill mag doen (“as often as you want”). En dat terwijl je hier al geen kinderachtige bekers (lees: emmers) krijgt. Everything is big in Texas.
Raji’s cursus
Vandaag ook voor het eerst Raji's cursus (Strategic Marketing Management) gehad. Het is een soort seminar cursus waarbij we voornamelijk papers bespreken en becritiseren. Het lijkt op ASIB (van Xavier Martin). Het zijn echt supergoede discussies. Er zijn 6 PhD studenten: naast mij ook Niket en Sandeep (de strategie PhD studenten die ik al kende, dan nog June (of zoiets) en Richard, twee quant PhD-ers, en een advertising PhD, Leah. Die Leah is erg aardig. Ze is 32 en heeft in een museum gewerkt, en heeft les gegeven. Telefoonnummers zijn uitgewisseld, we hebben afgesproken dat we binnenkort naar The Alamo Theatre gaan, een bioscoop waar je - tijdens het film kijken - pizza of anders kunt bestellen en opeten. How American is that!
-
25 Januari 2011 - 07:19
Martine:
Hi!
Zo te lezen na elke verslag ben je redlijk goed de 1e week door gekomen! En als het in dit tempo doorgaat ben je zo weer thuis! Erg leuk om je te volgen via je verslagen. Maar zoals je zusje al vroeg: wil je foto's van de personen over wie je het vaakt hebt, toevoegen?
Hier gaat alles z'n gangetje. Afgelopen week natuurlijk gewerkt en een heerlijk weekend gehad. En nu weer druk aan het werk....
xx -
25 Januari 2011 - 11:24
Marjolijn:
Heeeej Johanna,
wij net terug van vakantie, dus nu tijd om je story's te gaan lezen!
Ik ga je volgen hoor!
Heel veel plezier en succes daar!
LFS -
26 Januari 2011 - 19:38
Je Zus :
Hoi zus,
Het lijkt wel of je terug stapt in de tijd... met al de bankcheques en creditcards. Geen wonder dat ze daar financiële problemen hebben. Ik spaar lekker door voor m'n Hummer;)
Leuk om je te volgen en je verhalen te lezen. Zo 's morgens bij de koffie op kantoor lees ik wat jij hebt gedaan.
Veel plezier, time flies!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
