Las Vegas, Nevada: niet helemaal volgens plan
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
22 Mei 2011 | Verenigde Staten, Las Vegas
Zondag was weer een dag vol verrassingen en indrukken. ‘Indrukken’ bedoel ik letterlijk, een deukje kwam op ons pad.
A cute little RV – yeah, right…
Zo had onze camper eerst een ‘close encounter’ met een plaatselijke auto in Las Vegas. Na het tanken hadden we onze camper geparkeerd op een parkeerplek. Een vrouw kwam naar me toe “That’s a cute little RV you rented!” (want onze camper staat vol met ‘RV-4-rent’ en ‘Cruise America’ foto’s er op). Ze wilde weten hoe groot ie was, en waar we naar toe zouden gaan. “That is so nice. I’ll say a prayer for you” en vervolgens liep ze de kerk in die in het winkelcentrum gevestigd was. Dat gebed kwam waarschijnlijk net even te laat, of het heeft niet geholpen, want toen we weg wilden rijden ging het mis. Ik wilde nog uitstappen om achter de camper te lopen, maar Michiel dacht dat het niet nodig was (en waarom zou ik twijfelen na zijn stuurmanskunsten in Sequoia…). Vier meter verder dachten we daar anders over. Botsing. Grr….
We hadden de achterkant van een auto geraakt met de achterkant van de camper. Oei, wat baal je op zo’n moment. “Had ik maar…” “Het was beter geweest om…”. Grr… (bis). De eigenaar van de auto was al snel gealarmeerd door omstanders die ook naar de kerk gingen. De man was verbazingwekkend aardig en helemaal niet boos. Totaal relaxed (en daarmee het tegenovergestelde van mij op dat moment). We hebben Cruise America gebeld, gegevens uitgewisseld, en na drie kwartier waren we weer op weg. Een schade van 1000 dollar ongeveer aan de auto, onze camper heeft op het oog niets. Waarschijnlijk dekt de verzekering alles, en hebben we niet eens een eigen risico. Geluk bij een ongeluk.
Las Vegas: stad van de nepheid
Maar dat soort ‘ongelukken’ wil je niet, en zijn zeker in een stad als Las Vegas geen goed teken. We waren van plan om ‘snel’ The Strip – de hoofdstraat waar alle casino’s aan liggen – over te lopen. Nu is The Strip een kilometer of vijf lang, dus het was zaak om ergens parkeerruimte te vinden. En parkeerruimte voor een camper, of ie nu ‘cute and little’ is of niet, is lastig. We zijn uiteindelijk maar doorgereden. Het trekt ons niet: de Eiffeltoren nabouwen en dan zeggen dat het dezelfde is, Rome nabouwen IN een hotel, met een blauw geschilderde lucht, de Sfinx neerzetten en dan claimen dat je in Egypte bent geweest, voor ons hoeft het niet zo. Het geschreeuw van de gokautomaten hoor je buiten nog. Het is een omgeving met veel-te-veel-te-veel stimuli om je heen. Alles gebaseerd op geld, consumptie (“all-you-can-eat”), entertainment… jak.
Hoover Dam
Een stuk interessanter was de Hoover Dam. Nu is de Hoover Dam vooral handig omdat die de woestijdstad Las Vegas van water en stroom voorziet, maar vroeger was het de Hoover Dam die Las Vegas heeft ‘gered’. In de vroege jaren dertig, toen de Hoover Dam gebouwd werd, gingen de 5000 arbeiders naar het beginnende Las Vegas. Pas toen kreeg Las Vegas een beetje betekenis. Toen de maffia zich daarna op het gokken stortte, kreeg Las Vegas echt voet aan de grond en werd het was het was.
De Hoover Dam is niet zozeer gebouwd vanwege de elektriciteit, maar om het zuidwesten voor overstromingen te behoeden. Je kunt ook nu nog goed zien dat er regelmatig heel erg hoog water staat en dat de Hoover Dam zijn nut heeft. Het is een zeer indrukwekkend bouwwerk. Opvallend: voordat we de Hoover Dam op mochten rijden moest er eerst security door de camper heen. Stel je voor dat wij een bom aan boord hadden gehad en de Hoover Dam op wilden blazen.
Onderweg: vrachtwagens
Vervolgens zijn we weer verder gaan rijden in de richting van de Grand Canyon. We hebben de Interstate I-40, een snelweg door Arizona die nogal door heuvelachtig (en winderig!) gebied gaat. In Amerika mogen vrachtwagens net zo snel rijden als gewone auto’s, en dat is ontzettend handig. Als vrachtwagens inhalen, is dat dan ook zo gebeurd. Nu is het zo dat onze camper weliswaar een 3,5 liter motor heeft, een vrachtwagen heeft een veel grotere motor. En het is vandaag erg vaak voorgekomen dat wij bergop niet zo hard gingen en dat we werden ingehaald door stoere vrachtwagens die ons vrolijk met 120 kilometer per uur bergop voorbij gingen. Wij kennen onze plek.
Ook zagen we onderweg een heftig ongeluk met een grote trailer (caravan). De auto was vanwege de snelheid van de trailer over de kop geslagen. Wij vonden op dat moment het deukje van vanochtend – alleen blikschade, geen gewonden – niet zo erg meer.
A cute little RV – yeah, right…
Zo had onze camper eerst een ‘close encounter’ met een plaatselijke auto in Las Vegas. Na het tanken hadden we onze camper geparkeerd op een parkeerplek. Een vrouw kwam naar me toe “That’s a cute little RV you rented!” (want onze camper staat vol met ‘RV-4-rent’ en ‘Cruise America’ foto’s er op). Ze wilde weten hoe groot ie was, en waar we naar toe zouden gaan. “That is so nice. I’ll say a prayer for you” en vervolgens liep ze de kerk in die in het winkelcentrum gevestigd was. Dat gebed kwam waarschijnlijk net even te laat, of het heeft niet geholpen, want toen we weg wilden rijden ging het mis. Ik wilde nog uitstappen om achter de camper te lopen, maar Michiel dacht dat het niet nodig was (en waarom zou ik twijfelen na zijn stuurmanskunsten in Sequoia…). Vier meter verder dachten we daar anders over. Botsing. Grr….
We hadden de achterkant van een auto geraakt met de achterkant van de camper. Oei, wat baal je op zo’n moment. “Had ik maar…” “Het was beter geweest om…”. Grr… (bis). De eigenaar van de auto was al snel gealarmeerd door omstanders die ook naar de kerk gingen. De man was verbazingwekkend aardig en helemaal niet boos. Totaal relaxed (en daarmee het tegenovergestelde van mij op dat moment). We hebben Cruise America gebeld, gegevens uitgewisseld, en na drie kwartier waren we weer op weg. Een schade van 1000 dollar ongeveer aan de auto, onze camper heeft op het oog niets. Waarschijnlijk dekt de verzekering alles, en hebben we niet eens een eigen risico. Geluk bij een ongeluk.
Las Vegas: stad van de nepheid
Maar dat soort ‘ongelukken’ wil je niet, en zijn zeker in een stad als Las Vegas geen goed teken. We waren van plan om ‘snel’ The Strip – de hoofdstraat waar alle casino’s aan liggen – over te lopen. Nu is The Strip een kilometer of vijf lang, dus het was zaak om ergens parkeerruimte te vinden. En parkeerruimte voor een camper, of ie nu ‘cute and little’ is of niet, is lastig. We zijn uiteindelijk maar doorgereden. Het trekt ons niet: de Eiffeltoren nabouwen en dan zeggen dat het dezelfde is, Rome nabouwen IN een hotel, met een blauw geschilderde lucht, de Sfinx neerzetten en dan claimen dat je in Egypte bent geweest, voor ons hoeft het niet zo. Het geschreeuw van de gokautomaten hoor je buiten nog. Het is een omgeving met veel-te-veel-te-veel stimuli om je heen. Alles gebaseerd op geld, consumptie (“all-you-can-eat”), entertainment… jak.
Hoover Dam
Een stuk interessanter was de Hoover Dam. Nu is de Hoover Dam vooral handig omdat die de woestijdstad Las Vegas van water en stroom voorziet, maar vroeger was het de Hoover Dam die Las Vegas heeft ‘gered’. In de vroege jaren dertig, toen de Hoover Dam gebouwd werd, gingen de 5000 arbeiders naar het beginnende Las Vegas. Pas toen kreeg Las Vegas een beetje betekenis. Toen de maffia zich daarna op het gokken stortte, kreeg Las Vegas echt voet aan de grond en werd het was het was.
De Hoover Dam is niet zozeer gebouwd vanwege de elektriciteit, maar om het zuidwesten voor overstromingen te behoeden. Je kunt ook nu nog goed zien dat er regelmatig heel erg hoog water staat en dat de Hoover Dam zijn nut heeft. Het is een zeer indrukwekkend bouwwerk. Opvallend: voordat we de Hoover Dam op mochten rijden moest er eerst security door de camper heen. Stel je voor dat wij een bom aan boord hadden gehad en de Hoover Dam op wilden blazen.
Onderweg: vrachtwagens
Vervolgens zijn we weer verder gaan rijden in de richting van de Grand Canyon. We hebben de Interstate I-40, een snelweg door Arizona die nogal door heuvelachtig (en winderig!) gebied gaat. In Amerika mogen vrachtwagens net zo snel rijden als gewone auto’s, en dat is ontzettend handig. Als vrachtwagens inhalen, is dat dan ook zo gebeurd. Nu is het zo dat onze camper weliswaar een 3,5 liter motor heeft, een vrachtwagen heeft een veel grotere motor. En het is vandaag erg vaak voorgekomen dat wij bergop niet zo hard gingen en dat we werden ingehaald door stoere vrachtwagens die ons vrolijk met 120 kilometer per uur bergop voorbij gingen. Wij kennen onze plek.
Ook zagen we onderweg een heftig ongeluk met een grote trailer (caravan). De auto was vanwege de snelheid van de trailer over de kop geslagen. Wij vonden op dat moment het deukje van vanochtend – alleen blikschade, geen gewonden – niet zo erg meer.
-
23 Mei 2011 - 12:45
Ma:
hallo lui, hier weer eens teken uit klooster,
geweldig wat een plaatjes schieten jullie, we hebben een paar dagen moeten wachten maar het was de moeite waard.
daar op de strip in las vegas zijn een paar jaar geleden de mannen van karrespoor uit steenwijk op de solex nog geweest route 66 hebben ze toen voor een gedeelte gereden.
wat beleven jullie mooie indrukwekkende dingen we wachten nu op de prentjes van de grand canyon liefs en dikke kussen van deze kant. -
23 Mei 2011 - 20:50
Albertine:
Hoi Johanna en Michiel,
Ik heb al jullie verhalen even achter elkaar gelezen met een lekker bakje koffie. In één woord: ge-wel-dig!! Wow, dit wil ik ook en ik ga het doen ook. Wat ontzettend gaaf zeg. Supergave camper, ook al rammelt ie, is ie log en zit je soms met je uitwerpselenafvoerwatnietkanomdatergeenstortplaatsis... Dat maakt niet uit. Wat je er allemaal voor terug krijgt! Uitzichten, zien zien en nog eens zien. Natuur! Echt helemaal gaaf. Het mooiste is nog dat je lekker in the middle of niks gewoon rijdt, misschien kom je wel in geen dagen mensen tegen..
Gaaf gaaf en nog eens gaaf. Ik had overigens je laatste verhaal vorige week nog gelezen. Druk met een nieuwe bezichtiging, oftwel huis spik en span. Brandschoon. Ook wel handig hoor. Het huis is nu elke keer aan kant. Afgelopen weken al vier bezichtigingen gehad. Maar geen bod.. en daar heb je er maar een van nodig. Dat dan weer wel.
Anne-Marie trekt zich op aan mn broekspijp. Das dan wel grappig om te zien. Ook danst ze op muziek. Dan gaat haar bovenlichaam van links naar rechts en de handjes in de lucht. Echt leuk om te zien. En ze legt een puzzel van vier stukken helemaal zelf. Kijk, daar is mama wel heel trots op:-)
Groetjes en veel plezier samen,
Albertine
-
27 Mei 2011 - 10:51
Hendrieke:
He Johanna en Michiel!
Wat een opbouwende spanning in het verhaal over jullie aanrijding! Als ik in Nederland een deuk in de auto zou krijgen door een camper zou ik waarschijnlijk helemaal boos zijn, waarom zijn die Amerikanen toch zo aardig? Ze worden op tv altijd neergezet als een stel asociale mensen.
Wat goed dat jullie Las Vegas hebben overgeslagen. Zou voor mij wel een domper zijn als jullie eerst al die mooie verhalen hebben over de prachtige natuur en dan zoiets ertussen wat ontzettend nep is.
Liefs xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
