Hoe raar kan een dag lopen!
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
05 April 2011 | Verenigde Staten, Austin
Gisteravond: Leah, mijn reddende engel
Zondag was ik moe, kapot en nog steeds schrikkerig. Ik moest aan het werk, maar heel erg best ging dat niet. Telkens hoorde ik wat (zou het nog zo'n kakkerlak zijn?), was ik bezig met het opzoeken van anti-kakkerlak dingen op internet (dus niet met werk bezig zijn), kortom, echt concentreren kon ik me niet. Ik ben 's middags toen maar even naar de CVS (drogisterij) geweest om te kijken of zij 'large roach baits' (vallen om grote kakkerlakken te vangen) hadden. Nee dus, alleen maar voor kleintjes, en dat is niet genoeg. Ik heb toen Leah een smsje gestuurd, of zij toevallig van die dingen had, en of zij ze kon meenemen naar het college vandaag.
Ze belde meteen. "Cockroaches?" "Those are disgusting..." Ja, dat weet ik inmiddels. Helaas had Leah geen kakkerlakkenvallen. Wel realiseerde ik mij in het telefoongesprek dat de inhoud van de spuitbussen die ik heb leeggespoten in de slaapkamer nogal giftig was. "You really need to wash your bedding". He, verdorie, dat had ik net een week geleden gedaan... Kan ik weer op de fiets richting laundry mat, zeker. En mijn gordijnen moesten ook mee, en dit keer mijn 'comforter' (dekbed) ook. En mijn kleren die open en bloot over de kast hingen ook. Weer drie IKEA tassen. Pff... En omdat het nog steeds zwaar naar spuitbus rook in mijn slaapkamer zou ik nogmaals een nachtje in de andere kamer slapen. Daar ging Leah niet mee akkoord: "I'll come and get you, we'll prepare class at my place, and you can do your washing using my machines".
Daar kon ik niets tegenin brengen. Ondertussen liep ik nog even naar mijn buren die vooraan wonen. Of zij ook last hadden? "Yes, we've had several of those gross bugs... at least five, yesterday." Bah. Het zijn er dus echt veel. En met mijn score van een enkele kakkerlak had ik dus eigenlijk niet te klagen. Ik kwam ook te weten dat Debby, de huisbaas, een contract heeft met de ongediertebestrijding. Dus ik heb Debby gemaild en gevraagd of die ongediertebestrijding maandag kon komen.
Leah en ik zijn onderweg nog even bij een HEB gestopt (ma & pa: een HEB/Central Market combinatie, nog groter dus. Ik heb mijn ogen uitgekeken, wederom. En ik heb er Old Amsterdam kaas gekocht). Daar hadden ze die vallen, grote versie, en ik heb meteen ook anti-kakkerlakkorrels en 'borax' (natrium tetraboraat) gekocht. Dat laatste is een soort ontsmettingspoeder waar die engerds niet van houden. Het zal voor Hendrieke klinken als het schieten met een kanon op een mug, maar ik wil echt niet meer zo'n rotbeest zien hier.
Afgelopen nacht heb ik dus niet thuis geslapen, maar bij Leah. Haar man zit nu in Houston, dus het was nog gezellig ook. Ik heb mijn enorme berg was kunnen wegwerken. Mijn moeder weet hoe Leah's wasmachines eruit zien, nou, ik weet nu ook hoe ze werken. Mijn lakens, deken en gordijnen zelfs op stand 'sanitize' gewassen, dus die zijn nu erg schoon. En ondertussen de paper review schrijven. Ik was daar pas mee klaar om 2 uur 's nachts. Daarna nog even gezellig gekletst, een rondleiding gehad door Leah's huis, waarbij ik alles te weten ben gekomen over de oude Aziatische spullen die ze allemaal heeft staan. En om vier uur lag ik - eindelijk - op bed.
Bugmasters komt!
Toen ik wakker was, en eenmaal gedouched zag ik dat de ongediertebestrijding 'Bugmasters' inderdaad zou komen. Wat fijn! Maar wel tussen 2 en 4, en dat is precies wanneer ik college zou hebben. En ze hebben geen sleutel... Ook had ik nog drie papers te lezen. Tijdtekort. Ondertussen was Leah ook uit bed en die voelde zich lang niet gezellig. We hebben lang gepraat, de rest van de was gedaan, en wat gewerkt. Leah had besloten dat het voor haar vandaag niet ging werken om naar college te gaan, ze zat er vanochtend helemaal doorheen. Ik zou te laat zijn, pas na Bugmasters was geweest zou ik naar de UT kunnen.
Om twee uur stonden Leah en ik weer bij mij thuis (er waren geen kakkerlakken te zien). Inderdaad kwam de Bugmasters kerel pas tegen vieren. Hij heeft binnen en buiten een goedje gespoten. Hij was een uur bezig, en had het naar de UT gaan geen zin meer. Jammer, maar uiteindelijk had ik ook nergens tijd meer om mijn artikelen te lezen. Mensen: ik schaam mij diep, ik heb voor het eerst van mijn leven een college gemist. Voelt als spijbelen!
Nordstrom
Omdat Leah en ik normaal na het college gaan eten (vaak sushi) hadden we het idee om er op uit te gaan. We hadden nu immers toch tijd over. Leah had me gezegd dat ze me nog eens zou meenemen naar de Nordstrom - volgens haar de ultieme winkel waar ik zeker zou kunnen slagen wat kleren betreft. Wij heen. Eerst lunchen, rond 5 uur, was nog niet gebeurd namelijk!
Nordstrom is een winkel die je vaak aantreft in cases in marketing service boeken, als voorbeeld van excellente customer service. Ooit heeft een klant van Sears banden gekocht, de Sears ging verhuizen, de Nordstrom op de plek van de Sears is komen te zitten, en toen die klant ontevreden was over zijn banden heeft Nordstrom de banden van Sears ingenomen. Customer service is hier in hoofdletters geschreven.
En of ik daar slaagde. Normaal haal ik mijn kleren in een winkel in Leusden, waar de medewerkers vaak met de mooiste (en aparte) dingen komen aanzetten waarvan je niet verwacht dat ze zo goed staan. Dat was vandaag ook het geval. Een medewerker, Noelle, kwam aanzetten met van alles en nog wat. Ik heb een aantal jurken gekocht die me toch echt wel bijzonder goed staan, eerlijk gezegd, terwijl ik ze never-nooit-niet had uitgekozen of gepast. Die meid daar had verstand van zaken. Geweldig. I feel brand new.
Shooter at UT?
Leah en ik hadden het er over hoe raar de dag liep. Ik kreeg kakkerlakken (en godzijdank Bugmasters) op bezoek. Omdat ik bij Leah was, kon ik Leah op haar beurt een hart onder de riem steken - ze heeft wat veel (te veel) hooi op haar vork momenteel. En omdat Kevin onverwacht naar Houston moest kwam dat mooi uit. Ons werk ging niet zoals het moest vandaag, maar op een gegeven moment waren we daar erg blij mee.
Ik kreeg namelijk een smsje van de UTPD (het Police Department van de UT): "At approximately 6pm UTPD received a call that an Asian male possibly carrying two tan colored shotguns was seen near Rec Sports". Dus - een mogelijk gewapende man was gezien in de buurt van de sportschool. Waar ik - als mijn dag gewoon was gegaan als gepland en Leah niet naar college was gegaan - was geweest. Uiteindelijk kregen we na een uur te horen dat de schutter geen echte maar namaakgeweren had. Maar gezien de historie van de UT, met twee schietincidenten, was het toch even alarmerend nieuws.
Alamo Draft House
And to top it all off - zijn we om 8 uur naar de Alamo Draft House geweest. Een belevenis op zich. Het is een bioscoop waar je kunt eten. Ze hebben - echt - een menukaart van 10 kantjes. Tussen de rijen stoelen is er een extra looppad voor de bediening. Echt ultiem Amerikaans. We hebben voor de verandering fastfood gehad: potato skins (soort gebakken aardappels), fried pickles (gefrituurde augurken, echt heel lekker), en een soort kaas-spinazie-tomaten schoteltje. En popcorn natuurlijk. De film: Source Code, met Jake Gyllenhaal. Goede film, en gaat eigenlijk ook over hoe een dag anders kan lopen dan gepland, maar dan op een soort science-fiction achtige manier.
En zo was onze cirkel rond voor vandaag, want het liep voor ons beiden allemaal zo anders dan gepland: cockroaches, Kevin weg, alles wassen, werken tot midden in de nacht, Bugmasters en daardoor geen college, hele gave jurken bij Nordstrom, een 'shooter' met nepgeweren, Alamo Draft House... Hoe anders voel ik me nu dan dat ik zaterdagavond deed! En dus ga ik nu heel prettig slapen in mijn eigen bed in de slaapkamer. Zonder rotbeesten in de buurt!
-
05 April 2011 - 08:00
Ma:
goedemorgen, lekker geslapen?
wat een groot verhaal staat er weer, je zegt weleens dat de dag wat langer moest zijn maar in dit geval mag je toch blij zijn dat het maar gewoon 24 uur is.
leah is geweldig. en uiteindelijk ,dank zij de kakkerlakken heb je nu toch nieuwe kleren en vast mooier en beter dan wat wij toen samen hebben gezien,
dus mijn mening dat amerika geen mode kent moet ik bijstellen?
groetjes en hopelijk kun je nu weer gewoon aan je werk. -
05 April 2011 - 08:05
Marjolijn:
Ooohwww wat een verhaal Johanna....
Pfff...
Wat vies die kakkerlakken
THNX voor je superleuke kaart! Wat een verrassing zeg. Dank je wel! Leuk samengesteld!
'Je mooie beklede wieg' staat inmiddels weer klaar hoor. Zal er snel een foto van maken en hem je toemailen oké?
Veel liefs vanuit een druilerig Luttelgeest!
-
05 April 2011 - 09:39
Trijntjen:
Goedemorgen Johanna
Ben weer helemaal bij met het lezen,
Wow wat een ervaringen zeg, heb bij je moeder koffie gedronken, weer helemaal bijgepraat.
Maar die kakkerlakken bah, ik hou van dieren, maar niet van deze, ik kan van een mug al niet slapen, laat staan van zulke beesten.
Nee, opeten lijkt mij ook geen optie, misschien als ze lekker geserveerd worden en je niet weet wat je eet haha, zoals slakken bijv op je moeders verjaardagsfeest.
Jakkes had zo heerlijk gegeten met Karl, hoorde ik dat ik slakken at, OEPS, lustte het ineens niet meer, dus stem ik er mee in, als je het niet weet.....
Nou ondanks alles nog veel plezier / succes
groetjes van fam ten Napel
-
06 April 2011 - 02:47
Johanna :
@ ma: mode, ja uiteindelijk heb ik wel wat gevonden. Ik heb wel spullen van voornamelijk een designer uit New York. Dus ook niet de eerste de beste, vrees ik. Alleen wat je op straat ziet, gaat in de regel nergens over: joggingbroeken, sweatshirts, alles wijd, jakkes.
@ Marjolijn: ja graag, doe die foto maar snel, ben benieuwd! Ik ben natuurlijk nog veel benieuwder naar een foto van de nieuwe 'slaapgast' in de wieg natuurlijk!! Maar die komt natuurlijk ook wel op Hyves!
@ Trijntjen: afgelopen nacht heb ik weer thuis geslapen. Gelukkig heb ik niets gehoord en niets gezien. Heb eigenlijk heel goed geslapen. En ik heb ondertussen ook niets gegeten geloof ik! -
06 April 2011 - 07:19
Hendrieke:
He Johanna!
Bij deze ga ik dus niets meer over kakkerlakken. Zoals ik zei in je vorige reactie mag je wel een poesje meenemen van de dikke poes, maar je hoeft geen kakkerlak in een kooitje te stoppen om mee te nemen. Dat zou wel een beetje veel moeite zijn.
Heeft elke vrouw in Texas zo'n logeerbed in haar huis staan voor het geval dat? Je weet van luxe niet op welk kussen je gaat slapen. Maar ik vind het wel wat hebben, als ik later groot ben en ik woon in een landhuis, dan wil ik m'n bed ook zo opgemaakt. Dan zorg ik wel dat ik iemand in dienst heb om mijn bed op te maken. Anders is het me echt te veel werk.
x Liefs -
06 April 2011 - 14:25
Johanna :
@ Hendrieke: dat met die twintig kussens op het bed (eigenlijk waren het er 10, nog veel trouwens) heb ik Leah gewoon gevraagd. De procedure is dat je alle kussens, behalve de (4!) hoofdkussens van het bed haalt, net als de sprei en het de voetsprei. En dat je die 's middags, na het luchten, weer opmaakt. Het strookt allemaal niet zo met de Amerikaanse efficiëntie.
Overigens viel mij op dat iedereen hier met een fatsoenlijk huis een 'guestroom' heeft, die ook allemaal hun eigen badkamer hebben. Dat komt omdat de afstanden hier in Texas zo groot zijn. Bij ons in Nederland kun je praktisch altijd nog wel naar huis rijden, ook al duurt het soms een uur (of twee). Hier in Texas ben je al een uur onderweg wil je naar het zuiden van de stad. Kom je dus uit een andere stad, uit een ander deel van Texas of zelfs uit een andere staat, dan moet je blijven slapen. Voor gevallen dat familie en vrienden komen, bijvoorbeeld met Thanksgiving of met Kerst, hebben ze uitgebreide logeerkamers. Ruimte genoeg hier, dus waarom niet?
-
07 April 2011 - 07:18
Albertine:
Hey Johanna,
Nou, ik heb je verhalen ook weer even bijgelezen. Ik liep nogal achter. Veel te doen op het werk en daardoor weinig tijd over om es lekker te lezen. Dat doe ik dus nu fijn even op mijn vrije dag.
- Nog even over de kakkerlakken: ik heb ze ook een keer meegemaakt op vakantie in een hotel. Lees kleine kamer van 4 bij 4, met een bed en pleepot in de hoek. Douche boven de pleepot. Kortom heel klein. Wat zien we daar, 3 kakkerlakken onder het bed, mini's. Dus dat betekent eitjes en wellicht nog meer. Na twee uur 'vangen' hadden we ze geloof ik allemaal. Maar echt lekker geslapen heb ik niet. Echt goor die dingen.
Met AM gaat het super. Ik zal binnenkort even een foto opsturen. Je herkent haar straks niet meer terug. Ze groeit als kool!
Groetjes en een dikke kus van AM
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley