Conferentie dag 3
Door: Johanna
Blijf op de hoogte en volg Johanna
20 Februari 2011 | Verenigde Staten, Austin
Eigenlijk heb ik gisteren niet de hele dag beschreven, dus ik moet nog wat inhalen... En vandaag is er ook weer een hoop gebeurt, dus: daar gaan we!
Gisteren: Roof top bar
De conferentie (dag 2) eindigde gisteren met een linedance en two-step workshop in een sociale setting. Ik heb dus gelinedanced. Dat was eigenlijk best erg leuk!! Op de cowboylaarzen die ik van Leah had geleend. Het is zo vreselijk simpel, dat linedancen, je hebt dat in drie minuten geleerd, maar het is wel erg grappig om te doen.
Daarna wilde ik eerst even naar huis, mijn laptop thuisbrengen, want daarna zouden we met collega's even wat gaan drinken. Normaal slaap je als conferentiebezoeker in het hotel - maar ja, ik woon hier, dus dat hoefde niet. Dus ik probeerde met de bus naar huis te gaan. Ik kwam er gisteravond achter dat het stadscentrum in verband met de Livestrong marathon (die van Lance Amstrong) was afgezet. Er reden dus niet veel bussen op Congress Avenue. Dus ik heb maar gelopen naar de campus, dat is ongeveer 25 blokken, en vanuit daar met de bus.
Even omkleden en opfrissen en weer weg - naar het W Hotel. Daar waren vrij veel mensen van de conferentie, plus ook mijn collega's. Ook Jenny was er. Samen met Jenny, Frenkel, Raj, Andy, en ene Robin (een PhD-studente die vanwege de conferentie hier was) zijn we vanuit daar naar Lanai Roof Top Bar geweest. Een raar concept, dat ik eerst niet doorhad: er zaten namelijk geen ramen in. Nu hoeft dat niet in Austin, het is zo zwoel 's avonds dat je 'buiten' kunt dansen. Leuk: je staat daar tussen de wolkenkrabbers (het was 3 hoog). Ik heb me uitstekend vermaakt, het was mijn eerste ontspanning sinds tijden. De bars gaan hier standaard om 2 uur dicht, dus ik was ook niet te laat thuis. Raj, Frenkel en ik hebben een taxi genomen en ze hebben mij veilig thuisgebracht.
Conferentie dag 3
Vanwege mijn vreselijke slaapgebrek moest ik eerst slaap inhalen. En in plaats van de gemiddelde 4 uur slaap van de afgelopen week heb ik er toch wel 5,5 gehaald vannacht. Half 3 in bed, 8 uur wekker. Vanochtend was ik wel te laat op de conferentie, ik heb de eerste sessies gemist. Ik ben namelijk weer met de bus gegaan - en dit keer moest ik weer vanaf de campus lopen - want de marathon was aan de gang. Had ik dat geweten dan had ik de fiets gepakt, want ik moest weer die 25 blokken lopen. Zucht. Ik heb daardoor wel een stukje marathon meegelopen, dat was ook een primeur :-)
Vanmiddag was er de 'female network luncheon'. Op zich grappig, ik heb kennisgemaakt met Christine Moorman van Duke University - ook zo'n belangrijk iemand. Verder heb ik nog een flink aantal sessies gezien, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik wel eens scherper ben geweest. Ik kon me vaak totaal niet concentreren. Slaaptekort, ik weet het. Ik had al spijt dat ik gisteravond naar dat feestje ben geweest, maar werkelijk, daar was ik gewoon aan toe... Aan het einde van de dag ben ik nog wezen eten met Jenny en twee conferentiebezoekers (Ron Wilcox en Raj Venkatesan van Virginia University). We zijn naar 'Manuel' op Congress geweest, een Tex-Mex restaurant, met echte porseleinen borden dit keer. Makkelijk hoor - toen ik bij de Clay Pit ging eten hebben de profs voor mij ('arme student') betaald, gisteren bij de Roof Top Bar kreeg ik het ook al niet voor elkaar om te betalen, en vanavond hoefde ik weer niet te betalen voor mijn eten. Vind ik erg aardig, maar ik kan echt wel voor mezelf zorgen, hoor. PhD studenten in de VS krijgen hier een minimaal stipendium van een paar honderd dollar - een groot verschil met de Nederlandse luxe van een salaris.
Prima netwerkscore
Ik heb deze dagen heel veel mensen leren kennen, waaronder een bakje PhD studenten die in mijn 'cohort' zitten. Ook heb ik nu veel onderzoekers in mijn veld in het echt gezien. Soms raar hoor: bij sommige papers denk je, dat is een hip onderwerp, dat is vast een jonge kerel - blijkt het een grijze oude vent te zijn... En andersom gebeurt ook. Je denkt, goh, dat zit wel heeeeeeel doordacht in elkaar, je bent vast al oud - is het een jonge vent! Ook was er vandaag een professor die - als commentaar nota bene - een verhaal van een kwartier afstak. Ik werd er vervelend van, zo langdradig was die man. En maar declameren. Zijn punt was werkelijk in twee zinnen gemaakt. Bleek dat prof. Dickson te zijn... emeritus zus-en-zo hoogedelgeleerde enzovoort (maar hij praat zoals hij schrijft, sommige conceptuele papers van hem zijn ook bijna niet doorheen te komen...).
De allerbelangrijkste mensen zijn diegenen met wie ik even of langer heb gesproken en waar ik later nog blij mee zal zijn als ze me herinneren: Gary Lilien, Aric Rindfleisch, Rajesh Chandy en Christine Moorman. Die Aric Rindfleisch en Rajesh Chandy zijn hele toffe gasten, ben ik achter gekomen.
Conclusie
Over het algemeen was het voor mij dus een goede conferentie. Ik heb voor het eerst een presentatie op een conferentie gedaan die op zich aardig liep. Ik weet voor mezelf haarfijn wat niet helemaal perfect liep. Ik heb voor de conferentie veel werk voor verzet, en dat is weer goed voor de voortgang. De ISBM prijs kwam als verwacht als een mooi gespreksonderwerp. En ik heb mooi mijn netwerk uitgebreid. Maar, jemig, wat word je er moe van! :-)
Gisteren: Roof top bar
De conferentie (dag 2) eindigde gisteren met een linedance en two-step workshop in een sociale setting. Ik heb dus gelinedanced. Dat was eigenlijk best erg leuk!! Op de cowboylaarzen die ik van Leah had geleend. Het is zo vreselijk simpel, dat linedancen, je hebt dat in drie minuten geleerd, maar het is wel erg grappig om te doen.
Daarna wilde ik eerst even naar huis, mijn laptop thuisbrengen, want daarna zouden we met collega's even wat gaan drinken. Normaal slaap je als conferentiebezoeker in het hotel - maar ja, ik woon hier, dus dat hoefde niet. Dus ik probeerde met de bus naar huis te gaan. Ik kwam er gisteravond achter dat het stadscentrum in verband met de Livestrong marathon (die van Lance Amstrong) was afgezet. Er reden dus niet veel bussen op Congress Avenue. Dus ik heb maar gelopen naar de campus, dat is ongeveer 25 blokken, en vanuit daar met de bus.
Even omkleden en opfrissen en weer weg - naar het W Hotel. Daar waren vrij veel mensen van de conferentie, plus ook mijn collega's. Ook Jenny was er. Samen met Jenny, Frenkel, Raj, Andy, en ene Robin (een PhD-studente die vanwege de conferentie hier was) zijn we vanuit daar naar Lanai Roof Top Bar geweest. Een raar concept, dat ik eerst niet doorhad: er zaten namelijk geen ramen in. Nu hoeft dat niet in Austin, het is zo zwoel 's avonds dat je 'buiten' kunt dansen. Leuk: je staat daar tussen de wolkenkrabbers (het was 3 hoog). Ik heb me uitstekend vermaakt, het was mijn eerste ontspanning sinds tijden. De bars gaan hier standaard om 2 uur dicht, dus ik was ook niet te laat thuis. Raj, Frenkel en ik hebben een taxi genomen en ze hebben mij veilig thuisgebracht.
Conferentie dag 3
Vanwege mijn vreselijke slaapgebrek moest ik eerst slaap inhalen. En in plaats van de gemiddelde 4 uur slaap van de afgelopen week heb ik er toch wel 5,5 gehaald vannacht. Half 3 in bed, 8 uur wekker. Vanochtend was ik wel te laat op de conferentie, ik heb de eerste sessies gemist. Ik ben namelijk weer met de bus gegaan - en dit keer moest ik weer vanaf de campus lopen - want de marathon was aan de gang. Had ik dat geweten dan had ik de fiets gepakt, want ik moest weer die 25 blokken lopen. Zucht. Ik heb daardoor wel een stukje marathon meegelopen, dat was ook een primeur :-)
Vanmiddag was er de 'female network luncheon'. Op zich grappig, ik heb kennisgemaakt met Christine Moorman van Duke University - ook zo'n belangrijk iemand. Verder heb ik nog een flink aantal sessies gezien, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik wel eens scherper ben geweest. Ik kon me vaak totaal niet concentreren. Slaaptekort, ik weet het. Ik had al spijt dat ik gisteravond naar dat feestje ben geweest, maar werkelijk, daar was ik gewoon aan toe... Aan het einde van de dag ben ik nog wezen eten met Jenny en twee conferentiebezoekers (Ron Wilcox en Raj Venkatesan van Virginia University). We zijn naar 'Manuel' op Congress geweest, een Tex-Mex restaurant, met echte porseleinen borden dit keer. Makkelijk hoor - toen ik bij de Clay Pit ging eten hebben de profs voor mij ('arme student') betaald, gisteren bij de Roof Top Bar kreeg ik het ook al niet voor elkaar om te betalen, en vanavond hoefde ik weer niet te betalen voor mijn eten. Vind ik erg aardig, maar ik kan echt wel voor mezelf zorgen, hoor. PhD studenten in de VS krijgen hier een minimaal stipendium van een paar honderd dollar - een groot verschil met de Nederlandse luxe van een salaris.
Prima netwerkscore
Ik heb deze dagen heel veel mensen leren kennen, waaronder een bakje PhD studenten die in mijn 'cohort' zitten. Ook heb ik nu veel onderzoekers in mijn veld in het echt gezien. Soms raar hoor: bij sommige papers denk je, dat is een hip onderwerp, dat is vast een jonge kerel - blijkt het een grijze oude vent te zijn... En andersom gebeurt ook. Je denkt, goh, dat zit wel heeeeeeel doordacht in elkaar, je bent vast al oud - is het een jonge vent! Ook was er vandaag een professor die - als commentaar nota bene - een verhaal van een kwartier afstak. Ik werd er vervelend van, zo langdradig was die man. En maar declameren. Zijn punt was werkelijk in twee zinnen gemaakt. Bleek dat prof. Dickson te zijn... emeritus zus-en-zo hoogedelgeleerde enzovoort (maar hij praat zoals hij schrijft, sommige conceptuele papers van hem zijn ook bijna niet doorheen te komen...).
De allerbelangrijkste mensen zijn diegenen met wie ik even of langer heb gesproken en waar ik later nog blij mee zal zijn als ze me herinneren: Gary Lilien, Aric Rindfleisch, Rajesh Chandy en Christine Moorman. Die Aric Rindfleisch en Rajesh Chandy zijn hele toffe gasten, ben ik achter gekomen.
Conclusie
Over het algemeen was het voor mij dus een goede conferentie. Ik heb voor het eerst een presentatie op een conferentie gedaan die op zich aardig liep. Ik weet voor mezelf haarfijn wat niet helemaal perfect liep. Ik heb voor de conferentie veel werk voor verzet, en dat is weer goed voor de voortgang. De ISBM prijs kwam als verwacht als een mooi gespreksonderwerp. En ik heb mooi mijn netwerk uitgebreid. Maar, jemig, wat word je er moe van! :-)
-
21 Februari 2011 - 04:11
Johanna :
Overigens, ik had zelf zo'n 30 man publiek op mijn presentatie. Ik vond dat niet al te veel, maar schijnbaar was het gemiddeld. Vandaag zat ik namelijk in een publiek van 5 - waaronder de drie sprekers! Dat soort dingen gebeurt schijnbaar ook! -
21 Februari 2011 - 06:33
Arjen:
Goed om te horen! Zelf ben ik in Juni (waarschijnlijk) aan de beurt... Nu maar even een (aantal) dag(en) ontspannen, je hebt het verdiend! -
21 Februari 2011 - 14:23
Karina (zus(je) Afra:
Johanna wat heb jij een enerverende dagen, daar in dat verre Texas.
Leuk om al je verhalen te lezen. Ik volg nu 4 mensen die ergens op stage/ promoveren zijn in het buitenland. Ik lees de verhalen wanneer ik er wat tijd voor heb.
Het is genieten om te lezen wat je allemaal voor lunches hebt met allerlei mensen en wat je dan eet.
Vandaag heb ik ook gelunchd bij IKEA, daar heb je hele frisse salades, mmmm ..... heerlijk ook.
Na het schaatsen gaan we daar koffie drinken, die is daar namelijk veel lekkerder dan bij de ijsbaan in Haarlem. Soms doen we dan een rondje IKEA voor leuke verjaardagscedeautjes.
Johanna veel succes nog de aankomende tijd en succes met het promoveren/ netwerken! -
21 Februari 2011 - 14:55
Johanna :
@ Karina: hee, wat leuk om te horen dat jullie ook meelezen! Grappig! Soms schrijf ik inderdaad wat vaak over het hoogtepunt van de dag: de lunch... Ik wil jullie niet te veel vervelen met mijn onderzoek, want zoveel spannends is daar niet aan in de regel. Voor de buitenwereld dan, he, ik vind mijn eigen onderzoek ge-wel-dig! :-) Groeten uit Texas!
@ Arjen: Ga je naar Marketing Science? Zou leuk zijn! Dat is in Houston - ook Texas... -
22 Februari 2011 - 07:02
Martine:
Hi!
Ben je al beetje bijgekomen? Heel fijn dat je presentatie goed is gegaan! En zo te lezen ben je ook aardig aan het netwerken! Wie weet wat je aan deze contacten hebt en waar je ooit terecht komt!
xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
